Gweledigaeth Ioan 7 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. VII.4.9. Gweled y mae efe wasanaethwyr Duw wedi eu sclio yn eu talau o bôb cenhedlaeth a phobloedd. 25 Y rhai er eu bôd yn dioddef trallod er hynny y mae’r oen yn eu bwydo hwynt, ac yn eu harwain i ffynhonnau dwfr byw.

1Ac yn ôl hyn, mi a welais bedwar angel yn sefyll ar bedair congl y ddaiar, yn dal pedwar gwynt y ddaiar, rhag i’r gwynt chwythu ar y ddaiar, nac ar y môr, nac ar vn pren.

2 Ac mi a welais angel arall yn dyfod i fynu oddi wrth godiad haul, ac yr ydoedd sêl Duw byw ganddo, ac efe a lefodd â llais vchel ar y pedwar angel i’r rhai y rhoddasid i ddrygu’r ddaiar a’r môr,

3Gan ddywedyd, na ddrygwch y ddaiar, na’r mor, na’r coedydd hyd oni seliom wasanaethwyr ein Duw ni yn eu talcennau.

4Ac mi a glywais rîf y rhai a seliwyd, wedi eu selio bedwar a saith vgain mil o holl lwythau meibion Israel.

5O lwyth Iuda yn seliedig ddeuddeng-mil, o lwyth Ruben yn seliedig deuddeng-mil, o lwyth Gad y seliesid deuddeng-mil.

6O lwyth Aser y seliasid deuddeng-mil, o lwyth Nephihalim y seliasid deuddeng-mil, o lwyth Manasses y seliasid deuddeng-mil.

7O lwyth Simeon y seliasid deuddengmil, o lwyth Lefi y seliasid deuddeng-mil, o lwyth Issachar y seliasid deuddeng-mil, o lwyth Zabulon y seliasid deuddeng-mil.

8O lwyth Ioseph y seliasid deuddengmil, o lwyth Beniamin y seliasid deuddeng-mil.

9Wedi hyn mi a edrychais, ac wele dyrfa fawr, yr hon ni alle neb ei rhifo, o’r hôll genhedlaethau a llwythau, a phobloedd, ac ieithoedd, yn sefyll ger bron yr orseddfaingc, a cher bron yr Oen, a gynau gwynion am danynt, a phalmwydd yn eu dwylo,

10Ac hwy a lefasant â llais vchel, gan ddywedyd, iechydwriaeth i’n Duw ni, yr hwn sydd yn eistedd ar yr orseddfaingc, ac i’r Oen.

11A’r hôll angelion a safasant o amgylch yr orseddfa, ac o amgylch yr henuriaid, a’r pedwar anifail, ac hwy a syrthiasant ger bron yr orseddfaingc ar eu hwynebau, ac a anrhydeddasant Dduw,

12Gan ddywedyd, Amen, moliant, a gogoniant, a doethineb, a diolch, ac anrhydedd a gallu, a nerth fyddo i’n Duw ni yn dragywydd, Amen.

13Ac vn o’r henuriaid, a attebodd, gan ddywedyd wrthif, pwy ydyw y rhai hyn sy â gynau gwynion am danynt? ac o ba le y daethant?

14Ac mi a ddywedais wrtho ef, ô Arglwydd, ti a ŵyddost: ac yntef a ddywedodd wrthif i: y rhai hyn yw y rhai a ddaethant allan o’r cystudd mawr, ac a olchasant eu gynnu, ac a wnaethant eu gŷnau yn wynion yng-waed yr oen.

15Am hynny y maent ger bron gorseddfaingc Dduw, ac yn ei wasanaethu ef yn ei deml ddydd a nôs, a’r vn sydd yn eistedd ar yr orseddfaingc, a drig yn eu plith hwynt.

16Ni fydd arnynt Esay.49.10.newyn mwy, na syched mwy, ac ni syrth yr haul arnynt, na dim gwrês.

17Canys yr oen, yr hwn sydd yng-hanol yr orseddfaingc a’u bugeilia hwynt, ac a’u tywys hwynt at y ffynhonnau byw o ddyfroedd, Esay.25.8.|ISA 25:8. isod.24.4.(sic.)a Duw a sych bôb deigr oddi wrth eu llygaid hwynt.