1.Cronicl 19 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XIX.2 Dafydd yn anfon i ddiddanu Hanon brenin yr Ammoniaid yn ôl marwolaeth ei dâd ef. 4 Aniolchgarwch Hanon, ai draha yn erbyn cennadau Dafydd. 6 Rhyfel rhwng Dafydd a Hanon: yn yr hwn y gorchfygodd Dafydd.

1Ac yn ôl hyn y darfu i Nahas brenin meibion Ammon farw: 2.Sam.10.1.ai fab ef a deyrnasodd yn ei lê ef.

2A Dafydd a ddywedodd, gwnaf garedigrwydd a Hanon fab Nahas, o herwydd gwnaeth ei dâd ef a’m fi garedigrwydd: ac anfonodd Dafydd gennadau iw gyssuro ef am ei dâd: a gweision Dafydd a ddaethant i wlâd meibion Ammon at Hanon iw gyssuro ef.

3A thywysogion meibion Ammon a ddywedasant wrth Hanon, ai anrhydeddu dy dâd ti y mae Dafydd yn dy olwg di? am iddo anfon cyssur-wŷr attat ti? onid i spio, ac i chwilio, i ac droedio y wlâd y daeth eu weision ef attat ti?

4Yna y cymmerth Hanon weision Dafydd, ac ai heilliodd hwynt, ac a dorrodd eu dyllad hwynt yn eu hanner, wrth y glun: ac ai gollyngodd hwynt ymmaith.

5Ac fe a aethpwyd, ac a fynegwyd i Ddafydd am y gwŷr, yna efe a anfonodd iw cyfarfod hwynt, canys gwyr oeddynt wedi cywilyddio yn fawr: a dywedodd y brenin, trigwch yn Iericho, hyd oni dyfo eich barfau chwi, yna dychwelwch.

6Yna meibion Ammon a welsant mai brwnt y gwnaethent a Dafydd, ac anfonodd Hanon, a meibion Ammon fil o dalentau arian i gyflogi iddynt gerbydau, a marchogion, a Mesopotamia, ac 2.Sam.10.8.o Siria Maacha, ac o Zoba.

7A chyflogasant iddynt ddeuddeng-mil ar hugain o gerbydau a brenin Maacha at bobl: y rhai a ddaethant, ac a werssyllant o flaen Medeba, a meibion Ammon hefyd a ymgasclasant oi dinasoedd, ac a ddaethant i’r rhyfel.

8Pan glybu Dafydd, yna efe a anfonodd Ioab, a holl lu y cedyrn.

9A meibion Ammon a aethant, 2.Sam.10.8.ac a ymfyddinasant borth y ddinas: a’r brenhinoedd y rhai a ddelsent ar nailltu yn y maes.

10Pan ganfu Ioab fod wyneb y rhyfel yn ei erbyn ef ym mlaen, ac yn ôl: yna yr etholodd efe oi holl etholedigion o fewn Israel, a hwy a ymdaclasant yn erbyn y Siriaid.

11A gweddill y bobl a roddes efe dan law Abisai ei frawd: a hwy a ymfyddinasant yn erbyn meibion Ammon.

12Ac efe a ddywedodd, os trêch y Siriaid na mi, yna bydd di i mi yn gynhorthwy: ond os meibion Ammon a fyddant trêth na thi, yna mi a’th gynnorthwyaf dithe.

13Bydd rymmus, ac ymnerthwn dros ein pobl, a thros ddinasoedd ein Duw ni, a’r Arglwydd a wna’r hyn fyddo dda yn ei olŵg ef.

14Yna y nessaodd Ioab, a’r bobl y rhai gyd ag ef yn erbyn y Siriaid i’r rhyfel: a hwy a ffoasant oi flaen ef.

15Pan welodd meibion Ammon ffoi o’r Siriaid, yna hwyntau hefyd a ffoasant o flaen Abisai ei frawd ef, ac a ddaethant i’r ddinas: ac Ioab a aeth i Ierusalem.

16Pan welodd y Syriaid ei lladd o flaen Israel, yna yr anfonasont gennadau, ac y dugasant y Siriaid y rhai o’r tu hwynt i’r afon: a Sophac capten llu Hadarezar oi blaen hwynt.

17Pan fynegwyd i Ddafydd yna efe a gasclodd holl Israel, ac a aeth tros yr Iorddonen, ac a ddaeth attynt hwy, ac a ymfyddinasant yn eu herbyn hwynt: pan ymfyddinodd Dafydd yn erbyn y Siriaid, hwytheu a ryfelasant ef.

18Ond y Siriaid a ffoasant o flaen Israel, a lladdodd Dafydd o’r Siriaid saith mîl o gerbydau, a deugein mîl o wŷr traed: ac efe a laddodd Sophac capten y llû.

19A phan welodd gweision Hadarezar eu lladd hwynt o flaen Israel: yna yr hedd y chasant a Dafydd, a gwasanaethasant ef: ac ni fynne y Siriaid gynhorthwyo meibion Ammon mwyach.