1Cloriannau anghywir idynt ffiaidd gan yr Arglwydd, ond pwys cymmwys sydd fodlon ganddo ef.
2Pan ddêl balchder, fe ddaw gwarth, ond gyd a’r gostyngedig y mae doethineb.
3Perffeithrwydd yr iniawn ai tywys hwynt, ond trawsedd yr anffyddlonniaid ai difa hwynt.
4Ni thyccia cyfoeth yn nydd digofaint, ond cyfiawnder a wared rhag angeu.
5Cyfiawnder yr iniawn ai hyffordda ef, ond o achos ei ddrygioni y syrth y drygionus.
6Cyfiawnder y cyfiawn ai gwared hwynt, ond y rhai anffyddlon a ddelir yn eu drygioni.
7 Doeth.5.15. Pan fyddo marw y drygionus, fe a ddarfu am ei obaith ef, a ai obaith gadarn a gyfergollir.
8Y cyfiawn a waredir o gyfyngder, a’r drygionus a ddaw yn ei lê ef.
9Rhagrithiwr ai enau a lygra ei gymmydog, ond y cyfiawn a waredir drwy ŵybodaeth.
10Yr holl ddinas a ymlawenhâ o herwydd llwyddiant y cyfiawn: a phan gyfergoller y drygionus y bydd gorfoledd.
11Trwy fendith y cyfiawn y derchefir y ddinas, ond trwy enau y drygionus y dinistrir hi.
12Y neb a ddiystyro ei gymmydog ynfyd yw, ond y synhwyrol a daw a sôn.
13Yr hwn a rodia ag athrod a ddatguddia gyfrinach, ond y ffyddlon ei galon a geidw beth yn gyfrinachol.
14Lle ni byddo callineb y bobl a syrthiant: ond lle y byddo llawer o gyngor-wŷr y bydd iechydwriaeth.
15Dryllir yn ddrylliau y neb a fachnio dros ddieithr-ddyn: ond y neb a gasâo fachniaeth fydd ddiofal.
16Gwraig rasol a gaiff afael ar anrhydedd, fel y caiff y galluog afael ar gyfoeth.
17Gŵr trûgarog a fydd dâ wrth ei enaid ei hun: ond yr a flino ei gnawd ei hûn sydd greulon.
18Y drygionus a wna waith twyllodrûs, ond i’r neb a hauo gyfiawnder y bydd gwobr siccr.
19Fel yr arwain cyfiawnder i fywyd: felly, dilyn drygioni a dywys i angeu.
20Ffiaidd gan yr Arglwydd y neb ydynt gyndyn yn eu calonnau, eithr cymeradwy ganddo ef yw y rhai sy berffaith yn eu ffyrdd.
21Er maint fyddo cymmorth y drygionus ni bydd yn eûog: ond hâd y cyfiawn a waredir.
22Fel modrwy aûr yn nhrwyn hŵch yw benyw lân heb ddeall.
23Deisyfiad y cyfiawn sydd ar ddaioni yn unig: ond gobaith y drygionus sydd ddigter.
24Rhyw vn a wascar ei dda, ac efe a gyfoethogir yn fwy: a rhyw vn arall a arbed ei dda, ac a syrth i dlodi.
25Y gŵr hael a gaiff ddigon: a’r neb a ddwfrhâo a ddwfrheir.
26Y neb a guddio ei ŷd, y bobl ai melldithia: ond bendith a fydd ar ben y neb ai gwertho.
27Y neb a geisio ddaioni a ennill ewyllys da: ond y nêb a geisio ddrwg, iddo y daw.
28Y neb a roddo ei goel ar ei gyfoeth a syrthia: ond y rhai cyfiawn a flodeûant megis cangen.
29Y neb a flino ei dŷ ei hun a berchennoga’r gwynt: a’r ffôl a wneir yn wâs i’r synhwyrol.
30Ffrwyth y cyfiawn sydd megis pren y bywyd: a’r neb a ennillo eneidiau sydd ddoeth.
31Os y cyfiawn a gospir ar y ddaiar hon: pan nad mwy y drygionus a’r pechadur?
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
