1Yna 2.Cron.5.2.Salomon a gasclodd henuriaid Israel, a holl bennau y llwythau, a thywysogion tadau meibion Israel at y brenin Salomon yn Ierusalem, i ddwyn i fynu Arch cyfammod yr Arglwydd o ddinas Dafydd, honno Sion.
2A holl wŷr Israel a ymgynnullasant at y brenin Salomon ar yr ŵyl ym mîs Ethanim: hwnnw y seithfed mîs.
3A holl henuriaid Israel a ddaethant: a’r offeiriaid a ddugasant yr Arch.
4Hwy a ddugasant i fynu Arch yr Arglwydd, a phabell y cyfarfod, a holl lestri y cyssegr y rhai yn y babell: a’r offeiriaid a’r Lefiaid di dugasant hwy i fynu.
5A’r brenin Salomon, a holl gynnulleidfa Israel y rhai a ymgynnullasent atto ef gyd ag ef o flaen yr Arch, yn aberthu defaid, a gwartheg, y rhai ni rifwyd, ac ni chyfrifwyd rhac amldra.
6Felly yr offeiriaid a ddugasant Arch cyfammod yr Arglwydd iw lle ei hun, i gafell y tŷ, i’r cyssegr sancteiddiaf, tan adenydd y Cerubiaid.
7Canys y Cerubiaid oeddynt yn lledu eu hadenydd tros le yr Arch: a’r Cerubiaid a oruchguddient yr Arch, ai barrau oddi arnodd.
8A’r barrau a estynnasant fel y gwelyd blaeniau y barrau o’r cyssegr o flaen y gafell, ond nis gwelyd oddi allan: yno y buant hwy hyd y dydd hwn.
9Nid yn yr Arch onid y ddwy lêch faen y rhai a osodase Moses yno, yn Horeb: lle y cyfammododd yr Arglwydd a meibion Israel, wrth fyned o honynt o wlâd yr Aipht.
10A phan ele yr offeiriaid allan o’r cyssegr: yna Exod.40.34.y cwmwl a lanwe dŷ yr Arglwydd,
11Fel na alle yr offeiriaid sefyll i wasanaethu rhac y cwmwl: canys gogoniant yr Arglwydd a lanwe dŷ yr Arglwydd.
12Yna y dywedodd Salomon: yr Arglwydd a 2.Cron.6.1.ddywedodd y presswylie efe yn y cwmwl tywyll.
13Gan adailadu yr adailedais dŷ yn bresswylfod i ti: trig-le i ti i aros yn dragywydd.
14A’r brenin a drôdd ei wyneb, ac a fendithiodd holl gynnulleidfa Israel: canys holl gynnulleidfa Israel oedd yn sefyll
15Ac efe a ddywedodd, bendigedic Arglwydd Dduw Israel yr hwn a lefarodd ai enau wrth Ddafydd fy nhâd: ac ai cwplaodd ai law gan ddywedyd:
16Er y dydd y dugum fy mhobl Israel o dîr yr Aipht ni ddewisais ddinas o holl lwythau Israel i adailadu tŷ fel y bydde fy enw i yno: 2.Sam.7.8.eithr dewisais Ddafydd i fod ar fy mhobl Israel.
17Ac yr oedd ym mryd Dafydd fy nhâd i adailadu tŷ i enw Arglwydd Dduw Israel.
18A’r Arglwydd a ddywedodd wrth Ddafydd fy nhâd i, o herwydd bôd yn dy fryd ti adailadu tŷ i’m henw i: da y gwnaethost am fod yn dy feddwl,
19Etto nid adailedi di y tŷ: onid dy fâb di yr hwn a ddaw allan o’th lwynau di, efe a adailada y tŷ i’m henw i.
20A’r Arglwydd a siccrhaodd ei air yr hwn a lefarodd efe: a mi a gyfodais dros Ddafydd fy nhâd, ac a eisteddais ar deyrn-gader Israel, megis y llefarodd yr Arglwydd, ac a adailedais dŷ i enw Arglwydd Dduw Israel.
21A mi a osodais yno le i’r Arch, yr hon ynddi gyfammod yr Arglwydd: yr hwn a gyfammododd efe a’n tadau, pan ddûg efe hwynt allan o wlâd yr Aipht.
22Yna Salomon a safodd 2.Cron.6.15.o flaen allor yr Arglwydd ger bron holl gynnulleidfa Israel: ac a estynnodd ei ddwylo tua yr nefoedd.
23Ac efe a ddywedodd, Mac.2.8.ô Arglwydd Dduw Israel nid Duw fel tydi yn y nefoedd oddi vchod, nac yn y ddaiar oddi issod: yn cadw y cyfammod, a’r drugaredd a’th weision, y rhai ydynt yn rhodio ger dy fron di ai holl galon.
24Yr hwn a gedwaist a’th wâs Dafydd fy nhâd yr hyn a leferaist wrtho ef: fel y traethaist a’th enau, felly y cwpleaist a’th law megis heddyw.
25Ac 2.Cro.6.16.yn awr ô Arglwydd Dduw Israel cadw a’th wâs Dafydd fy nhâd yr hyn a lefaraist wrtho ef gan ddywedyd, Pen.2.4.ni thorrir ymmaith oddi wrthit gŵr ger fy mron i yn eistedd ar deyrn-gader Israel: os dy feibion a gadwant eu ffordd gan rodio ger fy mron i, megis y rhodiaist di ger fy mron.
26Yn awr gan hynny ô Dduw Israel: poed gwîr fyddo y gair yr hwn a leferaist wrth dy wâs Dafydd fy nhâd.
27Ai gwîr yw y presswylia Duw ar y ddaiar? wele y nefoedd, a nefoedd y nefoedd ni’th gynhwysant, pa feint lai y tŷ hwn yr hwn a adailedais i?
28Edrych gan hynny ar weddi dy wâs, ac ar ei ddeisyfyad ef ô Arglwydd fy Nuw: i wrando ar y llef a’r weddi yr hon y mae dy wâs yn ei weddio heddyw ger dy fron di.
29Fel y byddo dy lygaid yn agored tua yr tŷ ymma nôs a dydd, tua yr lle yr hwn y dywedaist, Deut.12.11.fy enw a fydd yno: i wrando ar y weddi yr hon a weddio dy wâs yn y lle hwnnw.
30Gwrando gan hynny ddeisyfyad dy wâs, a’th bobl Israel y rhai a weddiant yn y lle hwn: clyw di hefyd o le dy bresswylfa o’r nefoedd, a phan glywech maddeu.
31Pan becho gŵr yn erbyn ei gymydog, a chynnig iddo raith, gan ei dyngu ef: yna deued y llw o flaen dy allor di yn y tŷ hwn.
32Yna clyw di o’r nefoedd, gwna hefyd, a barn dy weision, gan farnu y drygionus yn ddrygionus, drwy roddi ei ffordd ef ar ei ben: a chan gyfiawnhau y cyfiawn, drwy roddi iddo ef yn ôl ei gyfiawnder.
33Pan leddir dy bobl di Israel o flaen y gelyn am iddynt bechu yn dy erbyn di: os dy chwelant attat ti, a chyfâdde dy enw, a gweddîo, ac deisyf arnat ti yn y tŷ hwn:
34Yna gwrando di o’r nefoedd, a maddeu di bechod dy bobl Israel: a dychwel hwynt i’r tîr yr hwn a roddaist iw tadau hwynt.
35Pan gaeir y nefoedd fel na byddo glaw, o herwydd pechu o honynt i’th erbyn: os gweddîant yn y lle hwn, a chyfâddef dy enw, a dychwelyd o honynt oddi wrth eu pechod pan gystuddiech di hwynt,
36Yna gwrando di o’r nefoedd, a maddeu di bechodau dy weision, a’th bobl Israel, (fel y dyscech iddynt y ffordd oref yr hon y rhodiant ynddi) a dyro law ar y tîr yr hwn a roddaist i’th bobl yn etifeddiaeth.
37Pan fyddo newyn yn y tîr, 2.Cron.6.28.pan fyddo haint, brydanieth, malldod, ceiliogod rhedyn neu fod locustiaid, pan warchao ei elyn arno ef, yn ninasoedd ei wlad ef: pa blâ bynnac, glefyd bynnac,
38Pôb gweddi, pôb deisyfiad a’r a fyddo gan vn dyn, gan holl bobl Israel: pan ŵypo pawb blâ ei galon ei hun, ac estyn ei ddwylo tua yr tŷ hwn,
39Yna gwrando di o’r nefoedd, o fangre dy bresswylfod, a maddeu di, gwna hefyd, a dyro i bôb vn yn ôl ei holl ffyrdd ef, yr hwn a adwaenost ei galon ef: canys ti yn vnic a adwaenost galon holl feibion dynion. )
40Fel i’th ofnant di yr holl ddyddiau y rhai y byddant hwy byw ar wyneb y ddaiar: yr hon a roddaist i’n tadau ni.
41Ac am y dieithr-ddyn hefyd yr hwn ni o’th bobl di Israel: onid dyfod o wlâd bell er mwyn dy enw,
42(Pan glywant dy enw mawr di, a’th law gadarn, a’th fraich estynnaedic) a dyfod, a gweddîo yn y tŷ hwn,
43Gwrando di o’r nefoedd, mangre dy bresswylfod, a gwna yn ôl yr hyn oll a’r a lefo y dieithr-ddyn attat: fel yr adwaeno holl bobl y ddaiar dy enw di, i’th ofni di fel dy bobl Israel, ac i ŵybod mai ar dy enw di y gelwir yn y tŷ hwn, yr hwn a adailedais i.
44Pan êl dy bobl di allan i ryfel yn erbyn eu gelyn ar hyd y ffordd yr anfonech hwynt: os gweddîant ar yr Arglwydd Dan.6.10.[tua] ffordd y ddinas yr hon a ddewisaist, a’r tŷ yr hwn a adailedais i’th enw di,
45Yna gwrando o’r nefoedd ar eu gweddi hwynt, ac ar eu deisyfiad hwynt: a gwna farn a hwynt.
46Os pechant i’th erbyn ( 2.Cron.6.36. eccle.7.21.canys nid ddyn yr hwn ni phecha) a digloni o honot iw herbyn, ai rhoddi hwynt o flaen eu gelynnion, fel y caeth-gludant hwynt yn gaethion i wlâd y gelyn ym mhell neu yn agos,
47Os dychwelant at eu calon (yn y wlâd yr hon y caeth-gludwyd hwynt iddi: ) a dychwelyd, ac erfyn arnat yng-wlâd y rhai ai caeth-gludasant gan ddywedyd, pechasom, troseddasom hefyd, a gwnaethom yn annuwiol.
48Os dychwelant attat ti ai holl galon, ac ai holl enaid yng-wlad eu gelynnion y rhai ai caeth-gludasant hwynt, a gweddio attat ti tua eu gwlâd, yr hon a ddewisaist, a’r tŷ yr hwn a adailedais i’th enw di,
49Yna gwrando di o’r nefoedd (mangre dy bresswylfod) eu gweddi hwynt, ai deisyfiad hwynt: a gwna farn a hwynt.
50Ac arbed dy bobl y rhai a bechâsant i’th erbyn, ai holl gamweddau y rhai y troseddasant i’th erbyn: a phâr iddynt fod yn gymmeradwy ger bron y rhai ai caeth-gludasant, fel y trugarhânt wrthynt hwy:
51Canys dy bobl di a’th etifeddiaeth hwy: y rhai a ddugosti allan o’r Aipht o ganol y ffwrn haiarn,
52Fel y byddo dy lygaid yn agored tu ag at ddeisyfiad dy wâs, a deisyfiad dy bobl Israel: i wrando arnynt hwy pa bryd bynnac y galwant arnat ti.
53Canys ti ai neilltuaist hwynt yn etifeddiaeth i ti o holl bobl y ddaiar: fel y lleferaist drwy law Moses dy wâs pan ddygaist allan ein tadau ni Exod.19.6.o’r Aipht, ô Arglwydd Iôr.
54A phan orphennodd Salomon weddio ar yr Arglwydd yr holl weddi, ar deisyfiad ymma: efe a gyfododd o flaen allor yr Arglwydd, o ostwng ar ei liniau, ac o estyn ei ddwylo tua yr nefoedd,
55Yna efe a safodd, ac a fendithiodd holl gynnulleidfa Israel a llef vchel gan ddywedyd,
56Bendigêdic yr Arglwydd yr hwn a roddes lonyddwch iw bobl Israel, yn ôl yr hyn oll a lefarodd efe: ni syrthiodd vn gair oi ymadroddion dâ ef y rhai a lefarodd efe trwy law Moses ei wâs.
57Yr Arglwydd ein Duw fyddo gyd a ni, fel y bu efe gyd a’n tadau: na wrthoded ni, ac na’n gadawed ni:
58I droi ein calonnau ni atto ef: i rodio yn ei holl ffyrdd ef, ac i gadw ei orchymynnion ef, ai ddeddfau, ai farnedigaethau, y rhai a orchymynnodd efe i’n tadau ni.
59A bydded fyng-eirau hyn y rhai a ddeisyfiais ger bron yr Arglwydd, yn agos at fy Arglwydd Dduw ddydd a nôs: i wneuthur barn ai wâs, a barn ai bobl Israel, beunydd fel y byddo yr achos.
60Fel y gŵypo holl bobl y ddaiar mai yr Arglwydd yr Duw hwnnw: ac nad amgen.
61Bydded gan hynny eich calon yn berffaith gyda’r Arglwydd ein Duw ni: i rodio yn ei ddeddfau ef, ac i gadw ei orchymynnion ef fel heddyw.
62Yna y brenin a holl Israel gyd ag ef a aberthasant aberth ger bron yr Arglwydd.
63A 2.Cron.7.3.Salomon a aberthodd yno yr aberth hedd (yr hwn a offrymmodd efe i’r Arglwydd) dwy fil ar hugain o wartheg, a chwech vgain mil o ddefaid: felly y brenin a holl feibion Israel a gyssegrasant dŷ yr Arglwydd.
64Y dwthwn hwnnw y sancteiddiodd y brenin ganol y cyntedd yr hwn o flaen tŷ yr Arglwydd, canys yno y paratoese efe y poeth-offrwm, a’r bwyd offrwm, a brasder yr offrymmau hedd: o herwydd yr allor brês yr hon ger bron yr Arglwydd ry fechan i dderbyn y poeth offrwm, a’r bwyd offrwm, a brasder yr offrymmau hedd.
65A Salomon a gadwodd y pryd hynny ŵyl, a holl Israel gyd ag ef, yn gynnulleidfa fawr o ddyfodfa Hamath hyd afon yr Aipht, ger bron yr Arglwydd ein Duw ni, saith o ddyddiau, a saith o ddyddiau: pedwar diwrnod ar ddêc.
66A’r wythfed dydd y gollyngodd efe ymmaith y bobl, a hwynt a fendithiasant y brenin: ac a aethant iw pabellau yn hyfryd, ac a chalon lawen, am yr holl ddaioni yr hwn a wnaethe yr Arglwydd i Ddafydd ei wâs, ac i Israel ei bobl.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
