Tobias 10 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. X.Tobit ai wraig yn hiraethu am eu mab. 10 Raguel yn ei ollwng ef adref, a Sarra gyd ag ef.

1AI dad ef Tobit a gyfrifodd bob dydd, ac wedi cyflawni dyddiau ’r daith, a hwyntau heb ddyfod adref,

2Y dywedodd Tobit, a sommwyd ef: ai marw a wnaeth Gabael, fel nad oes neb i roddi ’r arian iddo:

3Ac efe a dristaodd yn ddirfawr.

4Ai wraig a ddywedodd wrtho, darfu am y bachgen: ac am ei fod efe yn aros cyhyd, hi a ddechreuodd ŵylo am dano gan ddywedyd:

5Nid oes gennif ofal gan i mi dy ollwng ymmaith, llewyrch fy llygaid i.

6Eithr Tobit a ddywedodd wrthi, taw sôn, ac na ofala ddim, y mae efe yn holl-iach.

7A hithe a ddywedodd wrtho, taw sôn, na huda fi, darfu am fy machgen i: a beunydd yr ai hi allan i’r ffordd yr aethent hwy: y dydd ni fwytae mo’r bwyd, a’r nôs ni pheidie ag ŵylo am Tobias ei mab: nes darfod pedwar diwrnod ar ddêc y neithior, y rhai y tyngase Raguel y gorfydde i aros yno.

8Yna y dywedodd Tobias wrth Raguel gollwng fi ymmaith, canys nid yw fy nhad a’m mam yn edrych am fyng-weled byth.

9Ai chwegrwn a ddywedodd wrtho, aros gyd â myfi, ac mi a ddanfonaf rai a ddangoso dy helynt i’th dad.

10Eithr Tobias a ddywedodd, nage ddim, onid gollwng fi at fy nhad.

11Yna y cyfododd Raguel i fynu, ac a roddes Sarra ei wraig iddo, a hanner ei dda gweision, ac anifelliaid, a da mathol.

12Ac wedi iddo eu bendithio, efe ai danfonodd ymmaith, gan ddywedyd, ô fy mhlant, Duw Duw nef a wnel i chwi lwyddiant cyn fy marw.

13Ac efe a ddywedodd wrth ei ferch, anrhydedda dy chwegrwn a’th chwegr, canys hwyntwy sy bellach dad a mam i ti: dymunwn glywed gair da am danat, ac efe ai cusanodd hwnt.

14Ac Edna hefyd a ddywedodd wrth Tobias, fy annwyl frawd, Arglwydd y nef a’th ddygo trachefn, ac a wnêl i mi weled i ti o’m merch Sarra blant fel y llawenychwyf ger bron yr Arglwydd: ac wele yr ydwyf yn rhoddi fy merch i ti mewn ymddyried, na ofidia hi.