1Esther hefyd y frenhines, wedi i loes angeu ei dal hi, a ffôdd at yr Arglwydd:
2Ac wedi iddi hi ddiosc ei gogoneddus wisc, hi a wiscodd wisc cystudd a goler, â lludw hefyd yn lle ennaint balch y llanwodd hi ei phen, ac hi a ddarostyngodd ei chorph yn ddirfawr, ai holl fannau hyfryd a lanwod hi ai gwallt wedi ei dynnu:
3Ac hi a weddiodd at Arglwydd Dduw Israel, ac a ddywedodd:
4O fy Arglwydd, ein Brenin ni ydwyt ti yn vnic cynnorthwya fi yr hon ydwyf vnic, ac heb gynnorthwyudd gennif ond ty di: o blegit y mae yn enbyd iawn arnaf.
5Mi a glywais er pan i’m ganed ym mysc llwyth fyng-henedl, gymmeryd o honot ti (ô Arglwydd) Israel a’r holl gēhedloedd, a’n tadau ni at holl rieni hwynt yn etifeddiaeth dragywyddol, a gwneuthur o honot ti yr hyn a leferaist.
6Eithr yn awr nyni a bechasom yn dy erbyn di, a thi a’n rhoddaist yn nwylo ein gelynnion, am i ni ogoneddu eu duwiau hwynt: cyflawn ydwyt ti ô Arglwydd.
7Ac yr awran nid digon ganddynt chwerwed ein gwasanaeth, eithr hwy a darawsant ddwylo ai heulynnod ar dderchafu barn eu genau, a deleu dy etifeddiaeth di, a chaeu safn y rhai sy yn dy foliannu di, a diffoddi gogoniant dy dŷ di a’th allor, ac agoryd genau y cenhedloedd rhin weddau pethau ofer, ac i fawrygu brenin cnawdol byth.
8Naddod Arglwydd dy deyrn-wialen i’r rhai nid ydynt ac na âd iddynt chwerthin am ein cwymp ni: eithr trô eu cyngor yn eu herbyn eu hun, a difetha yr hwn a ddechreuodd arnom ni.
9Cofia Arglwydd[ac] ymddangos yn amser ein cystudd ni: cyssura fi ô Frenin y cenhedloedd, a llywydd pob tywysogaeth, dod yn fyngenau ymadrodd cymmwys ger bron y llew, a thro ei galon ef i gasau yr hwn sydd yn ein gwrthwynebu, er dinistr iddo ef, ac i’r rhai sy yn debyg eu meddwl iddo yntef.
10Ie gwaret ni a’th law dy hun, a chynnorthwya fi yr hon ydwyf vnic, ac heb gynnorthwyudd gennif ond tydi: ô Arglwydd ti a ŵyddost bob dim.
11Ie ti a ŵyddost mai câs gennif ogoniant y rhai anwir, a bôd yn ffiaidd gennif welŷ y rhai dienwaededig, a phob dieithr: ti a ŵyddost beth sydd rhaid i mi, a bod yn ffiaidd gennif fy arwydd balchder yr hwn sydd ar fy mhen ar y dyddiau yr ymddangoswyf: mae mor ffiaidd gennif ef a chadach mis-glwyf, ac nid ydwyf yn ei wisco ef ar y dyddiau yr ydwyf yn cael llonydd.
12[Gŵyddost]na fwytaodd dy wasanathyddes ar fwrdd Aman, ac nad arrhydeddais wledd y brenin, ac nad yfais win offrwm, ac na lawenychodd dy lawforwyn di o’r dydd im symmudwyd hyd yr awr hon ond ynot ti ô Arblwydd Dduw Abraham.
13O Dduw cadarnach na neb gwrando lefain y rhai di obaith, a gwaret ni o law y drygionus, ie gwaret fi o’m hofn.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
