Esay 36 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXXVI.Senacherib yn anfon Rabsaceh i warche ar Ierusalem. 15 ei gabledd yntef yn erbyn Duw.

1Ac yn y bedwaredd flwyddyn ar ddec i’r brenin Hezecia y daeth Senacherib brenin Assyria i fynu yn erbyn holl gaeroc ddinasoedd Iuda, ac ai gorescynnodd hwynt.

2Yna brenin Assyria a anfonodd Rabsaceh o Lachis tu ag Ierusalem at y brenin Hezecia â llû dirfawr, ac efe a safodd wrth aber y llynn vchaf yn llwybr maes y pann-wr.

3Ac aeth atto ef Eliacim mab Hilcia, yr hwn ben-teulu, a Sobna yr scrifennudd, ac Ioah mab Asaph y cofiadur.

4 2 Bren.18.19. A dywedodd Rabsaceh wrthynt, dywedwch yn awr wrth Hezecia: fel hyn y dywed y brenin mawr, brenin Assyria, pa hyder hwn, yr hwn yr ymddyriedaist

5Dywedais yn ddiau, i eiriau ofer, cyngor a nerth i ryfel: ar bwy attolwg yr hyderaist, pan wrthryfelaist i’m herbyn?

6Wele hyderaist ar y ffon gorsen ddrylliedic honno, ar yr Aipht, yr hon pwy bynnac a bwyso arni, yna hi a aiff i gledr ei law ef, ac a dylla trwyddi: felly Pharao brenin yr Aipht i bawb a hyderant arno.

7Ac os dywedi wrthif, yn yr Arglwydd ein Duw’r ydym yn ymddyried, onid efe ’r hwn a ddarfu i Hezecia dynnu i lawr ei vchelfeudd ai allorau, ac a ddywedodd wrth Iuda, ac Ierusalem, o flaen yr allor hon yr addolwch chwi?

8Ac yn awr dod wystl attolwg i’m harglwydd, brenin Assyria, a mi a roddaf i ti ddwy fil o feirch os gelli di roddi iddo ef farchogion arnynt.

9A pha fodd y gwrth-wynebi di vn capten o’r gweision lleiaf i’m harglwydd, ac yr ymddyriedi di yn yr Aipht am gerbydau a marchogion?

10Ai o anfodd yr Arglwydd y daethum i fynu yr awr hon yn erbyn y wlad hon iw dinistrio? yr Arglwydd a ddywedodd wrthif, dos i fynu yn erbyn y wlad hon a dinistria hi.

11Yna y dywedodd Eliacim, a Sobna hefyd ac Ioah wrth Rabsaceh, llefara attolwg wrth dy weision yn Syrian-aec, canys yr ydym ni yn ei deall: ac na lefara wrthym ni yn iaith yr Iddewon lle y clywo’r bobl y rhai ar y mur.

12Yna y dywedodd Rabsaceh, ai at dy feistr di, ac attat tithe, yr anfonodd fy meistr fi, i lefaru y geiriau hyn? onid at y dynnion y rhai ydynt yn eistedd ar y mur, fel y bwyttânt eu tomm, ac yr yfant eu trwngc gyd â chwi?

13A safodd Rabsaceh, a gwaeddodd â llêf vchel yn iaith yr Iddewon, ac a ddywedodd, gwrandewch eiriau y brenin mawr brenin Assyria.

14Fel hyn y dywed y brenin, na thwylled Hezecia chwi: canys ni ddichon efe eich gwaredu chwi.

15Ac na phared Hezecia i chwi ymddyried yn yr Arglwydd gan ddywedyd: yr Arglwydd gan waredu a’ch gwared chwi, ni roddir y ddinas hon yn llaw brenin Assyria.

16Na wrandewch ar Hezecia, canys fel hyn y dywed brenin Assyria, gwnewch hedwch â mi, a deuwch attaf, a bwyttewch bob vn oi win-wydden ei hun, a phob vn ffigus-bren, ac yfed pawb ddwfr ei ffynnon ei hun,

17Nes i’m ddyfod a’ch dwyn chwi i wlad megis eich gwlad eich hun: gwlad ŷd a gwîn, gwlad bara, a gwinllannoedd.

18Rhac i Hezecia eich hudo chwi gan ddywedyd: yr Arglwydd a’ch gwared chwi: a waredodd duwiau y cenhedloeth, pob vn ei wlad o law brenin Assyria?

19Mae duwiau Hemath, ac Arphad? mae duwiau Sepharfaim? a waredasant hwy Samaria o’m llaw i?

20Pwy ym mhlith holl dduwiau y gwledydd hyn a’r a waredasant eu gwlad o’m llaw i? fel y gwarede yr Arglwydd Ierusalem o’m llaw mau fi?

21Yna y tawsant, ac nid attebasant air iddo: canys gorchymyn y brenin hynn gan ddywedyd: nac attebwch ef.

22Yna y daeth Eliacim mab Hilcia yr hwn ben teulu, a Sobna’r scrifennudd, a Ioah mâb Asaph y cofiadur at Hezecia â gwiscoedd yn rhwygedic, a mynegasant iddo eiriau Rabsaceh.