1Yna Hezecia a anfonodd at holl Israel ac Iuda, ac a scrifennodd lythŷrau at Ephraim, a Manasses i ddyfod i dŷ’r Arglwydd i Ierusalem, i gynnal Pasc i Arglwydd Dduw Israel.
2A’r brenin a ymgynghorodd ai dywysogion a’r holl gynnulleidfa yn Ierusalem am gynnal y Pasc Num.9.10.yn yr ail mîs.
3Canys ni allent ei gynnal ef y pryd hwnnw: o blegit ni chyssegrasyd ddigon o’r offeiriaid, ac nid ymgasclase y bobl i Ierusalem.
4A dâ oedd y peth yng-olwg y brenin: ac yng-olwg yr holl gynnulleidfa.
5A hwynt a orchymynnasant gyhoeddi drwy holl Israel o Beerseba hyd Ddan am ddyfod i gynnal Pasc i Arglwydd Dduw Israel yn Ierusalem: canys ni wnaethent er ystalm, fel y mae yn scrifennedic.
6Felly y rhedeg-wŷr a aethant a’r llythŷrau o law y brenin, ai dywysogion ef drwy holl Israel, ac Iuda, ac wrth orchymyn y brenin gan ddywedyd: ô meibion Israel dychwelwch at Arglwydd Dduw Abraham, Isaac, ac Israel, fel y dychwelo efe at y gweddill y rhai a ddiangodd o honoch chwi o law brenhinoedd Assyria.
7Ac na fyddwch fel eich tadau, nac fel eich brodyr y rhai a drosseddasant yn erbyn Arglwydd Dduw eu tadau: am hynny efe ai rhoddodd hwynt yn anghyfannedd megis y gwelwch
8Yn awr na chaledwch eich gwarr fel eich tadau: rhoddwch law i’r Arglwydd, a deuwch iw gyssegr ef yr hwn a gyssegrodd efe yn dragywydd, a gwasanaethwch yr Arglwydd eich Duw fel y dychwelo llid ei ddigofaint ef oddi wrthych chwi.
9Canys pann ddychweloch chwi at yr Arglwydd, eich brodyr chwi, a’ch meibion drugaredd ger bron y rhai sy yn eu caethgludo hwynt, fel y dychwelont i’r wlâd ymma: o blegit grasol, a thrugarog’r Arglwydd eich Duw, ac ni thrŷ efe ei wyneb oddi wrthych os dychwelwch atto ef.
10Felly y rhedeg-wŷr fuant yn myned o ddinas i ddinas drwy wlâd Ephraim, a Manasses hyd Zabulon: ond hwynt ai dynwaredasant, ac ai gwatwarasant hwy.
11Er hynny gwŷr o Aser, a Manasses, ac o Zabulon a ymostyngasant, ac a ddaethant i Ierusalem.
12Llaw Dduw hefyd fu yn Iuda, gan roddi iddynt vn galon i wneuthur gorchymyn y brenin, a’r tywysogion yn ôl gair yr Arglwydd.
13A phobl lawer a ymgasclasant i Ierusalem i gynnal gŵyl y bara croiw yn yr ail mîs: cynnulleidfa fawr iawn.
14A hwynt a gyfodasant, ac a fwriasant ymmaith yr allorau y rhai[oeddynt]yn Ierusalem: bwriasant ymmaith allorau’r arogl-darth a thaflasant i afon Cedron.
15Yna’r aberthasant y Pasc ar y pedwerydd ar ddêc o’r air mîs: yr offeiriaid hefyd a’r Lefiaid a gywilyddiasant, ac a ymgyssegrasant, ac a ddugasant boeth offrymmau i dŷ’r Arglwydd.
16A hwynt a safasant ar eu lle wrth eu harfer yn ôl cyfraith Moses gwr Duw: a’r offeiriaid oeddynt yn taenellu y gwaed o law y Lefiaid.
17Canys llawer yn y gynnuileidfa y rhai nid ymsancteiddiasent: a’r Lefiaid ar aberth y Pasc dros yr holl rai aflan, sancteiddio i’r Arglwydd.
18O herwydd llawer o’r bobl llawer o Ephraim, a Manasses, Issachar, a Zabulon nid ymlanhausant, eithr hwy a fwytawsant y Pasc yn amgenach nac y mae yn scrifennedic: am hynny Hezecia a weddiodd drostynt hwy gan ddywedyd, yr Arglwydd daionus a faddeu i
19Pwy bynnac a baratôdd ei galon i geisio Duw, Arglwydd Dduw ei dadau: er na yn ôl puredigaeth y cyssegr.
20A’r Arglwydd a wrandawodd ar Hezecia, ac a iachâodd y bobl.
21A meibion Israel y rhai a gafwyd yn Ierusalem a gynhaliasant ŵyl y bara croiw saith niwrnod drwy lawenydd mawr: y Lefiaid hefyd, a’r offeiriaid oeddynt yn moliannu’r Arglwydd o ddydd i ddydd ag offer ar offer soniarus i’r Arglwydd.
22Ac Hezecia a ddywedodd wrth calon yr holl Lefiaid y rhai oeddynt yn medru ddeall da i’r Arglwydd: am hynny hwy a fwytasant yr amser gosodedic hwnnw saith niwrnod, a aberthasant ebyrth hedd, ac a foliannasant Arglwydd Dduw eu tadau.
23A’r holl gynnulleidfa a ymgynghorasant i gynnal saith o ddyddiau eraill: felly y cynhaliasant saith o ddyddiau lawenydd.
24Canys Hezecia brenin Iuda a roddodd i’r gynnulleidfa fil o fustych, a saith mil o ddefaid, a’r tywysogion a roddasant i’r gynnulleidfa fil o fustych, a deng-mil o ddefaid: a llawer o offeiriaid a ymsanctaiddiasant.
25A holl gynnulleidfa Iuda a lawenychasant gyd a’r offeiriaid, a’r Lefiaid, a’r holl gynnulleidfa y rhai oeddynt yn dyfod o Israel: a’r dieithriaid y rhai oeddynt yn dyfod o wlâd Israel, a’r rhai oeddynt yn gwladychu yn Iuda.
26Felly y bu llawenydd mawr yn Ierusalem: canys er dyddiau Salomon mab Dafydd brenin Israel ni cyffelib i hyn yn Ierusalem.
27Yna yr offeiriaid a’r Lefiaid a gyfodasant, ac a fendithiasant y bobl, a gwrandawyd ar eu llef hwynt: ai gweddi hwynt a ddaeth ar ei bresswylfa sanctaidd ef i’r nefoedd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
