1Arglwydd clyw fyng-weddi, a gwrando ar fy neisyfiad: erglyw fi yn dy wirionedd, a’th gyfiawnder.
2Ac na ddos i gyfraith a’th wâs, o herwydd ni chyfiawnheuir neb byw yn dy fron di.
3Canys y gelyn a erlidiodd fy enaid, curodd efe fy enaid i lawr, a gwnaeth i mi drigo mewn tywyllwch, fel y rhai a fuasent feirw er ystalm.
4Yna’r ymofidiodd fy yspryd o’m mewn: y synnodd fyng-halon ynof.
5Cofiais y dyddiau gynt, myfyriais ar dy holl waith: ac yng-weithredoedd dy ddwylo y myfyriaf.
6Lledais fy nwylaw attat: fy enaid fel tir sychedic am danat.
7Oh Arglwydd gwrando fi yn ebrwydd: pallodd fy yspryd, na chuddia dy wyneb oddi wrthif, rhag fy mod yn gyffelyb i’r rhai a ddescynnant i’r pwll.
8Pâr i mi glywed dy drugaredd yn foreu: o herwydd ynot ti y gobeithiais, pâr di i mi ŵybod pa ffordd y rhodiaf, o blegit attat ti y derchafais fy enaid.
9Gwaret fi oddi wrth fyng-elynnion ô Arglwydd: gyd â thi’r ymguddiais.
10Dysc i mi wneuthur dy ewyllys di: canys ti fy Nuw: tywysed dy Yspryd daionus fi i dir yr iniondeb.
11Bywhâ fi ô Arglwydd er mwyn dy enw, dwg fy enaid allan o ing er mwyn dy gyfiawnder.
12Ac er dy drugaredd dinistria fyng-elynnion, a difetha holl wrthwyneb-wŷr fy enaid: o blegit dy wâs di ydwyfi.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
