Psalmau 44 - William Morgan Bible 1588 original edition

Psalm. xliiij.Deus auribus nostris.Athrawiaeth at y pen-cerdd o feibion Corah.

1 Duw clywsom a’n clustiau, ein tadau a fynegâsant i ni y gweithredoedd a wnaethost yn eu hamser hwynt, yn y dyddiau gynt.

2Ti â’th law a orescynnaist y cenhedloedd, ac ai plennaist hwythau, ti a ddygaist y bobloedd, ac ai cynnyddaist hwythau.

3Canys nid ai cleddyf eu hun y gorescynasant y tîr, nid eu braich a barodd iechydwriaeth iddynt, eithr dy ddeheu-law di, a’th fraich, a llewyrch dy wyneb, o herwydd i ti eu hoffi hwynt.

4Ti Dduw yw fy mrenin: gorchymyn iechydwriaeth Iacob.

5Ynot ti y difethwn ni ein gelynnion: yn dy enw di y sathrwn y rhai a gyfodant i’n herbyn.

6O herwydd nid yn fy mŵa’r ymddyriedaf, nid fyng-hleddyf hefyd a’m hachub.

7Eithr ti a’n hachubaist ni oddi wrth ein gwrthwyneb-wŷr, ac a waradwyddaist ein caseion:

8Am hynny y moliannwn Dduw bôb dydd: ac y clodforwn dy enw yn dragywydd.Selah.

9Ond ti a giliaist, ac a’n gwradwyddaist ni, ac nid wyt yn myned allan gyd a’n lluoedd ni.

10Gwnaethost i ni droi yn ôl oddi wrth y gelyn: a’n caseion a anrhaithiâsant iddynt eu hun.

11Rhoddaist ni fel defaid iw bwytta, gwasceraist ni ym mysc y cenhedloedd.

12Gwerthaist dy bobl heb elw, ac ni chwanêgaist oi gwerth hwynt.

13Gossodaist ni yn warthrudd i’n cymmydogion, yn watwargerdd, ac yn ddiystyrwch ym mhlith y rhai ydynt o’n hamgylch.

14Gossodaist ni yn ddihareb ym mysc y cenhedloedd, yn rhai i escwyd pen arnynt ym mysc y bobloedd.

15Fyng-warthrudd beunydd ger fy mron, a chywilydd fy wyneb a’m tôdd.

16Gan lais y gwarthrudd-ŵr a’r cabl-wr, o herwydd y gelyn a’r ymddial-wr.

17Hyn oll a ddaeth arnom: etto ni’th anghofiasom di, ac ni buom anffyddlon yn dy gyfammod.

18Ni thrôdd ein calon yn hôl, ac ni lithrodd ein cerddediad oth lwybr di.

19Er i ti ein cûro i drig-fa dreigiau, a thoi trosom â chyscod angeu.

20Os anghofiasom enw ein Duw: neu estyn ein dwylo at Dduw dieithr:

21Oni chwilia Duw hyn allan? canys efe a ŵyr ddirgêloedd calon.

22O herwydd mai er dy fwyn di i’n lleddir beunydd, i’n cyfrifir fel defaid iw lladd:

23Cyfot i fynu, pa ham y cysci ô Arglwydd? na chilia yn dragywydd.

24Pa ham y cuddi dy wyneb, yr anghofi ein cystudd, a’n gorthrymder?

25Canys gostyngwyd ein henaid i’r llwch: glŷnodd ein bol wrth y ddaiar.

26Cyfot yn gynnorthwy i ni, ac gwaret ni er mwyn dy drugaredd.