1Mawr Arglwydd, a thra moliannus yn ninas ein Duw ni, ei fynydd sanctaidd.
2Tegwch bro llawenydd yr holl wlâd mynydd Sion ystlysau y gogledd: dinas y Brenin mawr.
3Duw yn ei phalâsau a adwaenir yn amddeffynfa.
4Canys wele y brenhinoedd a ymgyfarfuant: a aethant yng-hyd.
5Hwynt a welsant, felly y rhyfeddâsant: brawychâsant aethant ymmaith ar ffrŵst.
6Dychryn a ddaeth arnynt hwy yno, dolur megis gwraig yn escor.
7A gwynt y dwyrain y drylli longau y môr.
8Megis y clywsom, felly y gwelsom yn ninas Arglwydd y lluoedd, yn ninas ein Duw ni: Duw ai siccrhâ hi yn dragywydd.Selah.
9Disgwiliasom o Dduw am dy drugaredd o fewn dy Deml.
10Megis dy enw ô Dduw, felly dy fawl hyd eithafoedd y tîr: cyflawn o gyfiawnder yw dy ddeheu-law.
11Llawenyched mynydd Sion: ac ymhyfryded merched Iuda, o herwydd dy farnedigaethau.
12Amgylchwch Sion, a chylchŷnwch hi, rhifwch ei thŷrau hi.
13Ystyriwch ar ei magŵyr, cadarnhewch ei phalâsau, fel y mynegoch i’r oes a ddêlo yn ôl.
14Canys y Duw hwn ein Duw ni byth, ac yn dragywydd: efe a’n tywys ni hyd angeu.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
