1Y mae anwiredd yr annuwiol yn dywedyd o fewn fyng-halon, nad ofn Duw o flaen ei lygaid ef.
2O herwydd ymwenheithio y mae efe iddo ei hun, yn ei olwg ei hunan, nes cael allan ei anwiredd ef iw gassâu.
3Geiriau ei enau anwiredd, a thwyll: peidiodd a bod yn gall i wneuthur daioni.
4Anwiredd a ddychymmyg efe ar ei wely: efe ai gesyd ei hun ar ffordd nid ddâ: ni wrthyd efe ddrygioni.
5Dy drugaredd Arglwydd hyd y nefoedd, a’th wirionedd hyd yr wybrennau.
6Fel mynyddoedd cedyrn dy gyfiawnder, dyfnder mawr dy farnedigaethau: dŷn, ac anifail a achubi di Arglwydd.
7Morr werth-fawr dy drugaredd ô Dduw, am hynny’r ymddyried meibion dynnion yng-hyscod dy adênydd.
8Llenwir hwynt â brasder dy dŷ: ac ag afon dy hyfrydwch y diodi hwynt.
9Canys gyd â thi ffynnon y bywyd: yn dy oleuni di y gwêlwn oleuni.
10Estyn dy drugaredd i’r rhai a’th adwaenant, a’th gyfiawnder i’r rhai iniawn o galon.
11Na ddeued troed balchder i’m herbyn: ac na syfled llaw y rhai annuwiol fi.
12Yno y syrthiodd gweith-wŷr anwiredd gwthiwyd hwynt i lawr, ac ni allant gyfodi.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
