Esay 43 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XLIII.Daioni Duw yn cadw ei eglwys. 14 yn darostwng ei gelynnion hi. 25 Ac yn maddeu ei phechodau er ei fwyn ei hun

1Ac yr awr hon fel hyn y dywed yr Arglwydd, dy greawdur di Iacob, a’th luni-wr di Israel: nac ofna canys gwaredais di: gelwais erbyn dy enw, eiddo fi

2Pan elech trwy’r dwfr myfi a gyd â thi, a thrwy’r afonydd na’th foddant, pan rodiech drwy’r tân ni’th loscir, ac ni ennyn y fflam arnat.

3Canys myfi’r Arglwydd dy Dduw, Sanct Israel dy waredudd a roddais yr Aipht yn iawn trosot, Ethiopia, a Saba am danat.

4Er pan aethost yn gu yn fyng-olwg i’th ogoneddwyd, canys mi a’th hoffais, am hynny y rhoddaf am danat ti, a phobloedd er dy fwyn di.

5Nac ofna, canys yr ydwyfi gyd â thi, o’r dwyrain y dygaf dy hâd, ac o’r gorllewyn i’th gasclaf.

6Dywedaf wrth y gogledd, dod, ac wrth y dehau nac attal: dŵg fy meibion o bell, a’m merched o eithaf y tîr:

7[Sef] pob vn a elwir ar fy enw, canys i’m gogoniant y creais ef, y lluniais ef, ac y gwneuthum ef hefyd.

8Dug allan y bobl ddall sydd a llygaid iddynt, byddariaid a chlustiau iddynt.

9Cascler yr holl genhedloedd yng-hyd, a cynhuller y bobloedd, pwy o honynt a fynega hyn? ac a draetha i ni y pethau cyntaf? rhoddant eu tystion fel y cyfiawnhaer hwynt, neu gwrandawant, a dywedant, gwir

10Fy nhystion mau fi chwi medd yr Arglwydd, a’m gwâs yr hwn a ddewisais, fel y gwypoch, ac y credoch i mi, ac y ddealloch mai myfi’r hwn nid duw wedi ei ffurfio oi flaen, ac ni bydd ar ei ôl.

11Myfi, myfi Arglwydd: ac nid geidwad onid myfi.

12Myfi a fynegais, ac a achubais, ac a dreuthais pryd nad duw dieithr yn eich mysc, chwi hefyd fy nhystion (medd yr Arglwydd) mai myfi Dduw.

13Ie cyn dydd yr ydwyfi, ac nid a waredo o’m llaw, gwnaf, a phwy a luddia hynny?

14Fel hyn y dywedodd yr Arglwydd eich gwaredudd chwi Sanct Israel, er eich mwyn chwi’r anfonais i Babilon, ac y tynnais i lawr yr holl ffoaduriaid, a’r Caldeaid, ai gorfoledd mewn llongau.

15Myfi’r Arglwydd eich Sanct chwi, creawdudd Israel, eich Brenin chwi.

16Fel hyn y dywedodd yr Arglwydd, yr Arglwydd, yr hwn a rydd ffordd yn y môr, a llwybr yn y dyfroedd cryfion.

17Yr hwn a ddwg allan y cerbyd a’r march, y llu a’r cryfder: cyd-orweddant, fel na chodant, darfuant, fel llîn y diffoddâsant.

18Na chofiwch y pethau cyntaf, nac ystyriwch y pethau gynt.

19Wele fi yn gwneuthur peth newydd, yr awr hon y dechreu, oni chewch ei ŵybod? gosodaf ffordd yn yr anialwch, ac afonydd yn y diffaethwch.

20Bwyst-fil y maes, y dreigiau, a chywion y Estrys a’m gogoneddant, am roddi o honof ddwfr yn yr anialwch, afonydd yn y diffaethwch i roddi diod i’m pobl ddewisedic.

21Y bobl hyn a luniais i’m fy hun, fy moliant a fynêgant.

22Ni elwaist arnaf Iacob, eithr blinaist arnaf Israel.

23Ni ddugaist i’m filin dy offrymmau poeth, ac ni’m anrhydeddaist a’th ebyrth: ni cheisiais gennit fyng-wasanaethu â bwyd offrwm, ac ni’th flinais ag arogl-darth.

24Ni phrynaist i’m Galamus ag arian, ac ni’m trochaist â braster dy ebyrth, eithr ti a’m llwythaist a’th bechodau, blinaist fi a’th anwireddau.

25Myfi, myfi’r hwn a ddelea dy gamweddau er fy mwyn fy hun, ac ni chofiaf, dy bechodau.

26Dwg ar gof i’m, cyd-ymgyfreithiwn, adrodd di fel i’th gyfiawnhaer.

27Dy dad cyntaf a bechodd, a’th athrawon a wnaethant gamwedd i’m herbyn.

28Am hynny yr halogais dywysogion y cyssegr, ac y rhoddais Iacob yn ddiofryd-beth, ac Israel ym wradwydd.