Tobias 11 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XI.Dyfodiad Tobias adref. 11 Ei dâd yn cael ei olwg, ac yn moliannu Duw.

1Yn ôl hynny yr aeth Tobias ymmaith, gan foliannu Duw (o achos iddo lwyddo ei daith ef) ac efe a fendithiodd Raguel, ac Edna ei wraig. Ac yna efe a gerddodd rhagddo, oni ddaethant yn agos i Ninife.

2Yna Raphael a ddywedodd wrth Tobias, ti a ŵyddost fy mrawd pa fodd y gadewaist dy dad.

3Brysiwn o flaen dy wraig a threfnwn y tî.

4A chymmer yn dy law fustl y pyscodyn, ac felly yr aethant, a’r cî ai canlynodd hwynt.

5Ac Anna oedd yn eistedd, ac yn disgwil am ei mab ar y ffordd.

6Ac ai adnabu ef yn dyfod, ac a ddywedodd wrth ei dad ef. Wele dy fab di yn dyfod, a’r gŵr a aeth gyd ag ef.

7Yna y dywedodd Raphael, mi a wn Tobias, y caiff dy dâd ei olwg.

8Am hynny ira ei lygaid ef â’r bustl, a phan ferwinant efe ai crafa hwynt, ac a fwrw yr huchen ymmaith, ac a’th wêl di.

9Yna y rhedodd Anna allan, ac hi a syrthiodd ar wddf ei mab, gan dywedyd wrtho, mi a’th welais fy mab, ac weithian bodlon ydwyf i farw, ac hwy a wŷlasant ill dau.

10Tobit hefyd a aeth allan i’r drws, ac a syrthiodd, ai fab a redodd atto,

11Ac a ymaflodd yn ei dad, ac a daenellodd beth o’r bustl ar lygaid ei dad, gan ddywedyd, bydd gyssurus fy nhad.

12Ac wedi iw lygaid ddechreu merwîno, efe ai dwys rwbbiodd hwynt,

13A’r rhuchen a ddirisclodd ymmaith oddi wrth gilieu ei lygaid ef, ac wedi iddo weled ei fab, efe a syrchiodd ar ei wddf ef,

14Ac a ŵylodd gan ddywedyd, bendigedic wyt ô Dduw, a bendigedic yw dy enw yn dragywydd, dy holl angelion sanctaidd ydynt fendigedic.

15Canys ti a’m ffrewyllaist, ac a dosturiaist wrthif, wele fi yn gweled fy mab Tobias: yna yr aeth ei fab ef i mewn yn llawen, ac a ddangosodd iw dâd y mawr bethau a ddigwyddasent ym Media.

16Yna ’r aeth Tobit allan i gyfwrdd ai waudd hyd ym mhorth Ninife, gan ymlawenhau a moliannu Duw: a rhyfedd oedd gan y rhai oeddynt yn edrych arno ef yn myned, am ei fod yn gweled.

17Ac Tobit a destiolaethodd yn eu gŵydd hwynt oll, ddarfod i Dduw dosturio wrtho, ac wedi, iddo nesau at Sarra ei waudd, efe ai ben­dithiodd hi gan ddywedyd, croeso wrthit fy merch: bendigaid fyddo Duw yr hwn a’th ddug di attom ni, a bendigedic fyddo dy dâd a’th fam: a llawenydd mawr oedd ym mysc ei holl frodyr ef, y rhai oeddynt yn Ninife.

18Ac Achiacharus a ddaeth yno, a Nasbas ei nai ef fab ei frawd.

19A neithior Tobias a gadwyd mewn llawenydd mawr saith niwrnod.