Esay 19 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XIX.Prophwydoliaeth am ddinistr yr Aipht. 18 A galwedigaeth y cenhedloedd.

1 2 Cron.20.28. Baich yr Aipht: Wele’r Arglwydd yn marchogaeth ar gwmwl yscafn, ac efe a ddaw i’r Aipht: ac eulynnod yr Aipht a symmudant rhagddo ef: a chalon yr Aipht a dawdd yn ei chanol hi.

2Gyrraf hefyd yr Aiphtiaid yn erbyn yr Aiphtiaid, fel yr Esa.49.26.ymladdant bob vn yn erbyn ei frawd, a phob vn yn erbyn ei gyfaill dinas yn erbyn dinas theyrnas yn erbyn teyrnas.

3Ac yspryd yr Aipht a balla yn ei chanol hi, ac mi a ddiddymmaf ei chyngor hi: yna’r ymofynnant ag eulynnod, ac â swynyddion, ac â dewiniaid, ac â brud-wŷr.

4A mi a gaeaf yr Aipht yn llaw Arglwyddi caledion, a brenin cadarn a lywodraetha arnynt medd Arglwydd Dduw y lluoedd.

5A’r dyfroedd a ddarfyddant o’r môr, yr afon hefyd a sych, ac a aiff yn hesb.

6Yr afonydd a giliant, y ffynhonnau caeroc a feinhânt, ac a sychant: torrir ymmaith corsen a hescen.

7Y glas-wellt wrth yr afon, ar fîn yr afon, a phob peth fyddo yn tyfu wrth yr afon a wywa, a chwelir, ac ni efe

8Y pyscod-wŷr hefyd a dristânt, a’r rhai oll a fwriant fachau a alârant: felly y rhai a dânant rwydau ar hŷd wyneb y dyfroedd a lescânt.

9Yna y gwaradwyddir y rhai a weithiant fein-llîn, a’r rhai a weuant rwydau.

10Yna y bydd ei rhwydau hi’n ddrylliedic rhai oll a wnânt byscod-lynnau.

11Er hynny ynfydion tywysogion Zoan, doethion gynghor-wŷr Pharao, ynfyd yw cyngor, pa fodd y dywedwch wrth Pharao, mab y doethion mab hen frenhinoedd?

12Mae hwynt, mae dy ddoethion? mynegant it yr awr hon, a mynnant ŵybod pa gyngor a gymmerodd Arglwydd y lluoedd yn erbyn yr Aipht.

13Tywysogion Zoan a ynfydâsant, twyllwyd tywysogion Noph, a phennaethiaid eu llwythau a hudâsant yr Aipht.

14Cymmyscodd yr Arglwydd ynddi yspryd gwrthnysigrwydd, fel y gwnaethant i’r Aipht amryfuso yn ei holl waith fel yr amryfusa meddwyn yn ei chwdfa.

15Ac ni bydd yn yr Aipht waith, yr hwn a wnelo yr pen na’r gloren, y gangen na’r gorse.

16Y dydd hwnnw y bydd yr Aipht fel gwragedd, canys hi a ddychryna, ac a ofna rhag yscydwad llaw Arglwydd y lluoedd, yr hon a gyfyd efe yn ei herbyn hi.

17Yna y bydd Iuda yn arswyd i’r Aipht, pwy bynnac ai cofio hi a ofna ynddo ei hū rhag cyngor Arglwydd y lluoedd, yr hwn a gymmer efe yn ei herbyn hi.

18Y dydd hwnnw y bydd pum dinas yn nhîr yr Aipht yn llefaru iaith Canaan, ac yn tyngu i Arglwydd y lluoedd: dinas ddestruw y gelwir vn.

19Y dydd hwnnw y bydd allor i’r Arglwydd yng-hanol tir yr Aipht, a delw i’r Arglwydd ger llaw ei therfyn hi.

20Yn arwydd hefyd, ac yn destiolaeth y bydd i Arglwydd y lluoedd yn nhîr yr Aipht, canys llefant ar yr Arglwydd rhag eu gorthrym-wŷr, ac efe a hebrwng iddynt Iachawdur a Phennaeth, ac efe ai gwared hwynt.

21Yna yr adwaenir yr Arglwydd yn yr Aipht, ie yr Aiphtiaid a adwaenant yr Arglwydd yn y dydd hwnnw: gwnânt hefyd aberth ac offrwm, ac addunant adduned i’r Arglwydd, ac talant.

22Yr Arglwydd hefyd a deru yr Aipht, gan daro ac iachau, hwythau a droant at yr Arglwydd, ac efe ai gwrendu hwynt, ac ai hiachâ hwynt.

23A’r dydd hwnnw y bydd sarn o’r Aipht i Assyria, ac yr aiff Assyria i’r Aipht, a’r Aipht i Assyria: a’r Aipht gyd ag Assyria a wasanaethant

24Y dydd hwnnw y bydd Israel yn drydedd i’r Aipht, ac i Assyria, yn fendith o fewn y tîr.

25Yr hwn a fendithia Arglwydd y lluoedd gan ddywedyd: bendigedic yw’r Aipht fy mhobl mau fi, ac Assyria gwaith fy nwylo, ac Israel fy etifeddiaeth.