Ezeciel 37 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXXVII.Prophwydoliaeth am ddychweliad y bobl o gaethiwed. 16 Ac am vno dêc llwyth Israel wrth y ddau lwyth eraill.

1Bu llaw’r Arglwydd arnaf, hi a’m dûg fi allan hefyd yn yspryd yr Arglwydd, ac a wnaeth i mi orphywys yng-hanol dyffryn, a hwnnw yn llawn escyrn.

2Ac efe a wnaeth i’m fyned heibio iddynt o amgylch o gylch, ac wele yn aml iawn ar wyneb y dyffryn, wele hefyd fychion odieth

3Ac efe a ddywedodd wrthifi, ha fâb dŷn a fydd byw’r escyrn hyn? yna y dywedais, y gwyddost ti ô Arglwydd Dduw.

4Ac efe a ddywedodd wrthif, prophwyda am yr escyrn hyn, a dywet wrthynt: ô escyrn sychion, clywch air yr Arglwydd.

5Fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw wrth yr escyrn hyn, wele fi yn dwyn yspryd arnoch fel y byddoch byw.

6Giau hefyd a roddaf ynoch, a pharaf i gîg gyfodi arnoch, gwiscaf chwi hefyd â chroen, a rhoddof yspryd ynoch, fel y byddoch byw, ac y gŵypoch mai myfi yr Arglwydd.

7Yna y prophwydais fel i’m gorchymynasid, ac fel yr oeddwn yn prophwydo bu llêf, ac wele gynnwrf, a’r escyrn a ddaethant ascwrn at ei ascwrn.

8Edrychais hefyd, ac wele cyfodase giau a chîg arnynt, gwiscase hefyd groen am danynt, ond nid ysyryd ynddynt,

9Ac efe a ddywedodd wrthif, prophwyda tua’r gwynt, prophwyda fab dyn, a dywet wrth y gwynt, fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw: ô chwythad tyret oddi wrth y pedwar gwynt, a chwyth ar y lladdedigion hyn fel y byddant byw.

10Felly y prophwydais fel i’m gorchymynasid, a’r chwythad a ddaeth ynddynt, fel y buāt byw, ac y safasant ar eu traed yn llu mawr iawn.

11Ac efe a ddywedodd wrthif, ha fab dŷn yr escyrn hyn ydynt dŷ Israel oll: wele dywedant, ein hescyrn a wywâsant, a’n gobaith a ollodd, torrwyd ni ymmaith yn llwyr.

12Am hynny prophwyda, a dywet wrthynt, fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi yn agori eich beddau fy mhobl, codaf chwi hefyd o’ch beddau, a dygaf chwi i dŷ Israel.

13A chewch ŵybod mai myfi yr Arglwydd pan agorwyf eich beddau, a phan gyfodwyf chwi o’ch beddau fy mhobl.

14Rhoddaf hefyd fy yspryd ynoch fel y byddoch byw, a gwnaf i chwi orphywys yn eich tir eich hun, a chewch ŵybod mai myfi’r Arglwydd a leferais, ac a wnaf hyn, medd yr Arglwydd.

15A gair yr Arglwydd a ddaeth attaf, gan ddywedyd,

16Tithe fab dŷn cymmer it vn prenn, ac scrifenna arno at Iuda, ac at feibion Israel ei gyfeillion, a chymmer it brenn arall, ac scrifenna arno at Ioseph cyff Ephraim, a holl dŷ Israel ei gyfeillion.

17A nessâ hwynt y naill at a llall yn vn prenn i ti, fel y byddant yn vn yn dy law di.

18Pan lefaro meibion dy bobl wrthit gan ddywedyd, oni fynegi i ni beth hyn gennit?

19Dywet wrthynt, fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi yn cymmeryd cyff Ioseph yr hwn yn llaw Ephraim, a llwythau Israel di gyfeillion, ac mi ai rhoddaf hwnt wrtho ef, sef gyff Iuda, ac ai gwnaf hwynt yn vn prenn fel y byddāt yn fy llaw yn vn.

20A bydded yn dy law o flaen eu llygaid hwynt y prennau y rhai’r scrifennech arnynt.

21A dywet wrthynt, fel hyn y dywedodd yr Arglwydd Dduw, wele fi yn cymmeryd meibion Israel o fysc y cenhedloedd y rhai’r aethāt attynt, ac mi ai casclat hwynt o amgylch, ac ai dygaf hwynt iw tîr eu hun.

22A gwnaf hwynt yn vn genhedlaeth o fewn y tir ym mynyddoedd Israel, ac vn Iohn.10.16.Brenin fydd yn Frenin iddynt oll: ni byddant hefyd mwy yn ddwy genhedlaeth, ac ni rennir hwynt mwyach yn ddwy frenhiniaeth.

23Ac ni ymhalogant mwy wrth eu gau dduwiau, na thrwy eu ffiaidd-dra, nac yn eu holl anwiredd: eithr cadwaf hwynt oi holl drigfaon y rhai y pechasant ynddynt, ac mi ai glanhaf hwynt, fel y byddant yn bobl i mi, minnef a fyddaf yn Dduw iddynt hwythau.

24A’m Esa.40.11. iere.23.5.|JER 23:5. ezec.34.23.|EZK 34:23. dan.9.24.gwâs Dafydd brenin arnynt, îe vn bûgail fydd iddynt oll: yn fy marnedigaethau maufi hefyd y rhodiant, a’m deddfau mau fi a gadwant, ac ai gwnant hwynt:

25Trigant hefyd yn y tîr yr hwn a roddais i’m gwâs Iacob, yr hwn y trigodd eich tadau ynddo, îe hwynt a drigant ynddo ai meibion, a meibion eu meibion byth: Dafydd hefyd fyngwâs tywysog iddynt yn dragywydd.

26 Psal.109.4. psal.116.2. Gwnaf hefyd â hwynt gyfammod hêdd, ammod tragywyddol a fydd iddynt: canys rhoddaf hwynt lle’r amlhauwyf hwnt, a rhoddaf fy sancteiddrwydd yn eu mysc hwynt yn dragywydd.

27A’m tabernacl fydd gyd â hwynt, îe byddaf iddynt yn Dduw, a hwythau a fyddant i mi yn bobl.

28A’r cenhedloedd a gânt ŵybod mai myfi yr Arglwydd ydwyf yn sancteiddio Israel: trwy fod fy sancteiddrwydd yn eu mysc hwynt yn dragywydd.