1 Fy enaid bendithia’r Arglwydd, ô Arglwydd fy Nuw, tra mawr ydwyt: gwiscaist ogoniant, a harddwch.
2Yr hwn sydd yn gwisco goleuni fel dilledyn: yn tânu y nefoedd fel llenn.
3Yr hwn sydd yn tŷlathu yn y dyfroedd, yn gosod y cwmylau yn gerbyd iddo: ac yn rhodio ar adenydd y gwynt.
4 Heb.1.7. Yr hwn sydd yn gwneuthur ysprydion yn gennadon iddo: ai wenidogion yn dân fflamllyd.
5Efe a seiliodd y ddaiar ar ei sylfeini: fel na siglo byth, nac yn dragywydd.
6Toaist hi â gorddyfnder megis â gwisc: y dyfroedd a safant ar y mynyddoedd.
7Gan dy gerydd di y ffoant, rhag sŵn dy daran y rhedant yn frawchus.
8[Fel] mynyddoedd yr ymgodant, fel glynnoedd y descynnant i’r lle yr hwn a seiliaist îddynt.
9Gosodaist derfyn fel nad elont trosodd, fel na ddychwelont i orchguddio’r ddaiar.
10Yr hwn a yrraist ffynhonnau i’r afonydd a gerddant rhwng y mynyddoedd.
11Diodant holl fwyst-filod y maes: yr assynnod gwylltion a dorrant eu syched
12Adar y nefoedd a drigant ger llaw iddynt, ac a leisiant oddi rhwng y cangau.
13Y mae efe yn dwfrhau y mynyddoedd oi vchelder: a’r ddaiar a gyflawnir o ffrwyth dy weithredoedd.
14Y mae yn peri i’r gwellt dyfu i’r anifeiliaid, a llyssiau i wasanaethu dŷn: gan ddwyn bara allan o’r ddaiar,
15A gwîn hefyd y llawenycha efe galon dŷn gan beri i wynêbau ddiscleirio ag olew: ac â bara y cynnal efe galon dŷn.
16Prennau’r Arglwydd ydynt lawn cedr-wŷdd Libanus y rhai a blannodd efe.
17Lle y nytha’r adar: y ffynnidwydd tŷ y Ciconia.
18Y mynyddoedd vchel i’r geifr, creigiau yn lloches i gwnningod.
19Efe a wnaeth y lleuad i amserau nodedic: yr haul a edwyn ei fachludiad.
20Gosodi dywyllwch a nôs fydd: ynddi’r ymlusca pôb bwyst-fil coed.
21Y llewod a rûant am sclyfaeth, ac i geisio eu bwyd gan Dduw.
22[Pan] godo haul yr ymgasclant, ac y gorweddant yn eu llochesau.
23Dŷn aiff allan iw waith, ac iw orchwyl hyd yr hwyr.
24Mor lluosog dy weithredoedd ô Arglwydd: gwnaethost hwynt oll mewn doethineb, llawn yw’r ddaiar o’th gyfoeth.
25[Felly] mawr, a llydan’r môr: yno y mae ymlusciaid heb rifedi, bwyst-filod mawrion a bychain.
26Yno’r aiff llongau: Lefiathan a lunniaist i chware ynddo.
27Hwynt oll a ddisgwiliant wrthit am roddi eu bwyd yn ei brŷd.
28Casclant roddech iddynt: agorech dy law diwellir hwynt â daioni.
29[Pan] guddiech dy wyneb y dychrynnant, gasclech dy yspryd y trengant, ac y dychwelant iw llwch.
30[Pan] ollyngech dy yspryd y creuir hwynt, ac yr adnewyddi di wyneb y ddaiar.
31Gogoniant yr Arglwydd fydd yn dragywydd: yr Arglwydd a lawenycha yn ei weithredoedd.
32Yr hwn a edrych ar y ddaiar, a hi a gryna, a gyffwrdd a’r mynyddoedd, a hwy a fygant.
33Canaf i’r Arglwydd yn fy mywyd, canaf i’m Duw tra fyddwyf.
34Bydd melys ganddo fy myfyrdod: mi a lawenychaf yn yr Arglwydd.
35Derfydd y pechaduriaid o’r tîr, ni bydd yr annuwiolion mwy: fy enaid bendithia di’r Arglwydd. Molwch yr Arglwydd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
