Deuteronomium 31 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXXI.1 Moses erbyn ei farw yn gosod Iosuah i lywodraethu y bobl. 9 Ac yn rhoddi y gyfraith at y Lefiaid iw darllen i’r bobl. 19 Duw yn rhoddi cân yn destiolaeth rhyngddo ei hun a’r bobl. 23 ac yn cadarnhau Iosuah. 29 Moses yn rhybyddio y bobl oi hanufydd-dod i Dduw wedi ei farwolaeth ef.

1Yna ’r aeth Moses, ac a lefarodd y geiriau hyn wrth holl Israel:

2Ac a ddywedodd wrthynt, mab chwech-vgain-mlwydd ydwyfi heddyw, ni allaf mwy fyned allan, a dyfod i mewn: yr Arglwydd hefyd a ddywedodd wrthif, ni chei fyned Num.20.12. Deut.3.26.tros yr Iorddonen hon.

3Yr Arglwydd dy Dduw sydd yn myned trosodd o’th flaen di, efe a ddinistria y cenhedloedd hyn o’th flaen, fel y gorescynnech hwynt: Num 27.18.Iosuah hefyd fydd yn myned trosodd o’th flaen, fel y llefarodd yr Arglwydd.

4A’r Arglwydd a wna iddynt fel y gwnaeth i Sehon, ac i Og, brenhinoedd yr Amoriaid, ac iw tîr hwynt, y rhai a ddinistriodd efe.

5A rhydd yr Arglwydd hwynt o’ch blaen chwi, gwnewch chwithe iddynt hwy yn ôl yr Deut.7.2.holl orchymynnion y rhai a orchymynnais i chwi.

6Ymgadarnhewch, ac ymnerthwch, nac ofnwch, ac na ddychrynnwch rhacddynt, canys yr Arglwydd dy Dduw sydd yn myned gyd a thi: ni’th edu efe di, ac ni’th wrthit.

7Galwodd Moses hefyd ar Iosuah, a dywedodd wrtho ef yng-olwg holl Israel: ymgadarnhâ, ac ymnertha: canys ti a ddygu y bobl ymma i’r tîr yr hwn a dyngodd yr Arglwydd wrth eu tadau hwynt ar ei roddi iddynt, a thi ai rhenni yn etifeddiaeth iddynt.

8Yr Arglwydd hefyd sydd yn myned o’th flaen di, efe a fydd gyd a thi, ni’th edu, ac ni’th wrthit, nac ofna, ac na lwfrhâ.

9A Moses a scrifennodd y gyfraith hon, ac ai rhoddes at yr offeiriaid meibion Lefi, arweinwŷr Arch cyfammod yr Arglwydd, ac at holl henuriaid Israel.

10A Moses a orchymynnodd iddynt ganddywedyd: yn ôl Nehem.8.2.saith mlynedd, ar yr amser nodedic, Deut.15.1.ar flwyddyn y gollyngdod, ar ŵyl y pebyll:

11Pan ddelo holl Israel i ymddangos ger bron yr Arglwydd dy Dduw yn y lle’r hwn a ddewiso efe, y darlleni y gyfraith hon, o flaen holl Israel lle y clywant.

12Cynnull y bobl, y gwŷr, y gwragedd, a’r plant, a’th dieithr yr hwn o fewn dy byrth fel y gwrandawant, ac fel y dyscant, ac yr ofnant yr Arglwydd eich Duw: ac yr edrychāt am wneuthur holl eiriau y gyfraith hon.

13Ac fel y clywo ac y dysco eu meibion hwynt, (y rhai ni wyddant) ofni’r Arglwydd eich Duw yr holl ddyddiau y rhai y byddoch byw ar y ddaiar yr hon yr ydych yn myned iddi tros yr Iorddonen iw gorescyn.

14A dywedodd yr Arglwydd wrth Moses, wele dy ddyddiau a ddaethant i farw, galw Iosuah, a sefwch ym mhabell y cyfarfod, fel y rhoddwyf orchymynnion iddo ef: yna’r aeth Moses, ac Iosuah, ac a safasant ym mhabell y cyfarfod.

15A’r Arglwydd a ymddangosodd yn y babell mewn colofn niwl, a’r golofn niwl a safodd ar ddrŵs y babell.

16Yna y dywedodd yr Arglwydd wrth Moses, wele di ar orwedd gyd a’th dadau, a’r bobl ymma a gyfyd ac a butteiniant ar ôl duwiau dieithriaid y tir yr hwn y maent hwy yn myned i mewn iddo, ac am gwrthydi, ac a ddiddymma fyng-hyfammod yr hwn a wneuthum ag ef.

17A’m dîg a enyn yn eu herbyn y dydd hwnnw, ac mi ai gwrthodaf hwynt, ac a guddiaf fy wyneb oddi wrthynt: yna y bwytteir ef, a drygau lawer, a chyfyngderau, a ddigwyddant iddo ef, a’r dydd hwnnw y dywed efe, onid am nad’r Arglwydd yn fy mysc y digwyddodd y drwg hwn i mi?

18Canys myfi gan guddio a guddiaf fy wyneb y dydd hwnnw, am yr holl ddrygioni’r hyn a wnaeth efe, pan drôdd at dduwiau dieithr

19Scrifennwch yr awran gan hynny i chwi y gân hon, dysc hi hefyd i feibion Israel, gosot hi yn eu genau hwynt, fel y byddo y gân hon yn dŷst i mi yn erbyn meibion Israel.

20Canys dygaf ef i dîr yn llifeirio o laeth, a mêl, yr hwn a addewais trwy lŵ iw dadau ef: fel y bwyttu, ac y digoner, ac yr elo yn frâs ond efe a dry at dduwiau dieithr, ac ai gwasanaetha hwynt, ac a’m dirmyga fi, ac a ddiddymma fyng-hyfammod.

21Yna pan digwyddo iddo ddrygau lawer, a chyfyngderau y bydd i’r gân hon destiolaethu yn dýst yn ei wyneb ef: canys nac anghofier hi o enau ei hâd ef, o herwydd mi a adwen ei amcan ef, yr hwn y mae efe yn ei wneuthur heddyw, cyn dwyn o honofi ef i’r tir yr hwn a addewais trwy lŵ.

22Yna yr scrifennodd Moses y gân honno ar y dydd hwnnw, ac ai dyscodd hi i feibion Israel.

23Gorchymynnodd efe hefyd i Iosuah fab Nun, a dywedodd, Iosu.1.6.ymgadarnhâ, ac ymnertha, canys ti a arweini feibion Israel i’r tîr yr hwn trwy lŵ a addewais iddynt, a minne a fyddaf gyd a thi.

24A phan ddarfu i Moses scrifennu geiriau y gyfraith hon ar lyfr hyd eu diwedd,

25Yna y gorchymynnodd Moses i’r Lefiaid y rhai oeddynt yn dwyn Arch cyfammod yr Arglwydd, gan ddywedyd:

26Cymmerwch lyfr y gyfraith hon, a gosodwch ef ar ystlys Arch cyfammod yr Arglwydd eich Duw, a bydded yno yn dyst i’th erbyn.

27Canys mi a adwen dy wrthnyssigrwydd, a’th wargaledrwydd, wele a’m fi etto yn fyw gyd a chwi heddyw, gwrthryfolgar yn erbyn yr Arglwydd fuoch, a pha faint fwy wedi fy marw?

28Cesclwch attaf holl henuriaid eich llwythau, a’ch swyddogion fel y llefarwyf yr holl eirian hyn lle y clywant hwy, ac y cymmerwyf yn dystion yn eu herbyn hwynt y nefoedd a’r ddaiar.

29Canys gwn mai wedi fy marw gan lygru y llygrwch, ac y ciliwch o’r ffordd, yr hon a orchymynnais i chwi, ac y digwydda i chwi ddrygioni yn y dyddiau diweddaf, am y gwnewch ddrygioni yng-olwg y, Arglwydd, gan ei ddigio ef yng-weithredoedd eich dwylo.

30A llefarodd Moses lle y clybu holl gynnulleidfa Israel eiriau y gân hon hyd ei diwedd.