Daniel 11 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XI.Prophwydoliaeth am amryw frenhiniaethau.

1Ac yn y flwyddyn gyntaf i Ddarius Medus y sefais i, yn gyssur ac yn nerth iddo ef.

2Ac yr awr hon y gwirionedd a fynegaf i ti, wele tri brenin etto a safant o fewn Persia, a’r pedwerydd a fydd cyfoethocach nâ hwynt oll: ac fel yr ymgadarnhao efe yn ei gyfoeth, y cyfyd efe bawb yn erbyn teyrnas Groec.

3A brenin cadarn a gyfyd, ac a lywodraetha yn gadarn, ac a wna fel y mynno.

4A phan safo efe, dryllîr ei deyrnas, a rhennir hi tua phedwar gwynt y nefoedd, ond nid iw hiliogaeth ef, nac fel y llywodraeth yr hon a lywodraethodd efe: o herwydd ei frenhiniaeth ef a ddiwreiddir, ac i eraill heb law y rhai hyn.

5Yna y cryfhâ brenin y deau, ac oi dywysogion, îe efe a gryfha, ac a lywodraetha vwch ei law ef, llywodraeth fawr ei lywodraeth ef.

6Ac yn niwedd blynyddoedd yr ymgymharant hwy, yna merch brenin y deau a ddaw at frenin y gogledd i wneuthur cymmod, ond ni cheidw hi nerth braich, ac ni saif ei fraich yntef: canys y rhoddir hi a’r rhai ai dygasant hi, ei mab hefyd, ai chymmorth-wr yn yr amseroedd

7Eithr yn ei lê ef y saif allan o fōnion ei gwraidd hi, ac a ddaw â llu, ac a aiff i gastell brenin y gogledd, ac a wna yn eu herbyn hwy ac a orchfyga,

8Ac a ddwg hefyd mewn caethiwed i’r Aipht eu duwiau hwynt, ai tywysogion ai dodrefn annwyl o arian, ac aur, ac efe a beru flynyddoedd nâ brenin y gogledd.

9A brenin y deau a ddaw iw deyrnas, ac a ddychwel iw dir ei hun.

10A’i feibion a ymosodant, ac a gasclant gymanfa o luoedd mawrion, a chan ddyfod y daw ac a lifeiria, ac a aiff trosodd, yna efe a ddychwel, ac a ymesyd wrth ei amddeffynfa yntef.

11Yna y cyffru brenin y deau, ac a aiff allan ac a ymladd ag ef â brenin y gogledd, ac efe a gyfyd dyrfa fawr, a’r dyrfa a roddir iw law ef.

12Pan gymmerir ymmaith y dyrfa y dercha efe ei galon, ond pe cwympe efe fyrddiwn, er hynny ni bydde efe cryfach.

13Canys brenin y gogledd a ddychwel, ac a gyfyd gymanfa fwy na’r gyntaf, ac ym mhen ennyd o flynyddoedd gan ddyfod y daw â llu mawr, ac â chyfoeth mawr.

14Ac yn yr amseroedd hynny llawer a safant yn erbyn brenin y deau, a chyndyn feibion dy bobl a ymdderchafant i siccrhau’r weledigaeth, ond hwy a syrthiant.

15Yna y daw brenin y gogledd, ac a fwrw glawdd, ac a ennill y dinasoedd caeroc, ond breichiau y deau ni safant, na’r bobl a ddewiso efe: ac ni bydd nerth i barhau.

16A’r hwn a ddaw atto ef, a wna fel y mynno, ac ni a safo oi flaen, yna y saif yn y wlâd hyfryd, a thrwy ei law ef y derfydd hi.

17Ac efe a esyd ei wyneb ar fyned â chryfder ei holl deyrnas, a rhai iniawn gyd ag ef, felly y gwnaiff: ac efe a rydd iddo ferch wreigaidd, gan ei llygru hi, ond nid erys hi, ac ni bydd ar ei du ef.

18Yna y trŷ efe ei wyneb at ynysoedd, ac a ennill lawer, a phennaeth a luddia ei warth ef atto, yn ddiwarth ai dettry arno ef.

19Ac efe a drŷ ei wyneb at gestyll ei dîr, ac a dramgwydda, ac a syrth, ac ni’s ceir ef.

20Ac yn ei le ef y saif vn a gyfyd drethau yng-ogoniant y deyrnas, ac o fewn ychydig ddyddiau y destruwir ef: a nid mewn dig, nac mewn rhyfel.

21Ac yn ei le yntef y saif dirmygus, ac ni roddant iddo ef ogoniant y deyrnas: eithr efe a ddaw yn llonydd, ac a ymeifl yn y frenhiniaeth trwy weniaith.

22A llifeiriant a lifa tros y breichiau oi flaen ef, yna y dryllir hwynt, a thywysog y cyfammod hefyd.

23Ac wedi ymgyfeillach ag ef, y gwna efe dwyll, ac y daw efe i fyny, ac a orchfyga ag ychydig bobl.

24I dalaith lonydd a brâs y daw efe, ac a wna yr hyn ni wnaeth ei dadau ef, na thadau ei dadau ef: ysclyfaeth, ac yspail, a golud a dospartha efe iddynt, ac ar gestyll y bwriada efe fwriadau, a tros amser.

25Ac efe a gyfyd ei nerth, ai galon yn erbyn brenin y deau â llu mawr, a brenin y deau a ymesyd, i ryfel â llu mawr, a chrŷf iawn: ond ni saif efe, canys bwriadant fwriadau yn ei erbyn ef.

26Y rhai a fwyttânt ran oi fwyd ef, ai briwant ef, ai lu ef a lifeiria, a lladdedigion lawer a syrthiant.

27Calon y ddau frenin hyn ar wneuthur drwg, ac ar vn bwrdd y traethant gelwydd, ond ni thyccia: canys bydd etto ddiwedd ar amser nodedic.

28Ac efe a ddychwel iw dîr ei hun â chyfoeth mawr, ai galon yn erbyn y cyfammod sanctaidd: felly y gwna efe, ac y dychwel iw wlâd.

29Ar amser nodedic y dychwel, ac y daw tua’r deau, ac ni bydd y waith olaf fel y waith gyntaf.

30Canys llongau Chittim a ddeuant yn ei erbyn ef, yna ’r ymofodia, ac y dychwel, ac y digia wrth y cyfammod sanctaidd: felly y gwna efe, ac y dychwel, ac efe a ymgynghora â’r rhai a adawant y cyfammod sanctaidd.

31Breichiau hefyd a safant ar ei du ef, ac a halogant gyssegr yr amddeffynfa, ac a ddygant ymmaith y gwastadol ac a roddant y ffieidd-dra anrheithiol.

32Ac efe a wna i droseddwŷr y cyfammod bechu trwy weniaith: eithr y bobl a adwaenant eu Duw a orchfygant, ac a ffynnant.

33A’r rhai synhwyrol ym mysc y bobl a ddyscant lawer, etto syrthiant trwy’r cleddyf, ac mewn tân, mewn caethiwed, ac mewn yspail ddyddiau lawer.

34A phan syrthiant, â chymmorth bychan y cymhorthir hwynt, eithr llawer a lŷnant wrthynt hwy yn wenieithgar.

35A’r rhai deallgar a syrthiant iw puro, ac iw glanhau, ac iw cannu hyd ddiwedd yr amser, canys ar amser nodedic etto

36A’r brenin a wna wrth ei ewyllys ei hun, ac a ymddercha, ac a ymfawryga yn erbyn pôb Duw: îe yn erbyn Duw yr duwiau y traetha efe bethau rhyfedd, ac a lwydda hyd ddiwedd digter, am ei ordeinio y gwnaed

37Nid ystyr efe am Dduw ei dadau, nac am serch ar wragedd, îe nid ystyr am vn duw: canys goruwch pawb yr ymddercha efe.

38Ac efe a anrhydedda y duw Mauzzim yn ei le ef, îe duw yr hwn nid adwaene ei dadau a ogonedda efe ag aur, ac ag arian, ac â meini gwerthfawr, ac ag annwyl bethau.

39Fel hyn y gwna efe yng-hestyll Mauzzim gyd â duw dieithr, efe a chwanega ei ogoniant y rhai a gydnabyddo efe, ac a wna iddynt lywodraethu ar lawer, ac a ranna y tir am werth.

40Ac yn niwedd amser yr ymgornia brenin y deau ag ef, a brenin y gogledd a chwyth fel corwŷnt yn ei erbyn ef, â cherbydau, ac â marchogion, ac â llongau lawer, ac efe a ddaw i’r tiroedd, ac a lifa ac a drammwya.

41Ac efe a ddaw i’r hardd-wlad, a llawer a syrthiant, a’r rhai hyn a ddiangant oi law ef, Edom, a Moab, a phennaethiaid meibion Ammon.

42A phan estynno ei law ar wledydd, gwlad yr Aipht ni bydd ddiangol.

43Eithr efe a lywodraetha ar dryssorau aur, ac arian, ac ar holl annwyl bethau yr Aipht: y Libiaid hefyd, a’r Ethiopiaid gyd ag ef.

44Eithr chwedlau o’r dwyrain, ac o’r gogledd ai dychrynnant ef, ac efe a aiff allan mewn llid mawr i ddifetha, ac i ddifrodi llawer.

45Ac efe a esyd babellau ei lŷs rhwng y moroedd, ar yr hardd fynydd sanctaidd, ac a ddaw hyd ei derfyn, ac ni cynnorthwywr iddo.