1Yna y daeth gair yr Arglwydd attaf gan ddywedyd:
2Ha fab dŷn, dwy wraig oeddynt yn ferched i’r vn fam:
3A phutteiniasant yn yr Aipht, yn eu hieuiengtid y putteiniasant, yno y llethasant eu bronnau, ac yno yr yssigasant dethau eu morwyndod.
4Ai henwau hwynt Aholah yr hynaf, ac Aholibah ei chwaer, oeddynt hefyd eiddo fi, a phlantasant feibion, a merched: ac eu henwau, Samaria Aholah, ac Ierusalem Aholibath.
5Ac Aholah a butteiniodd pan oedd eiddo fi ac a ymordderchodd ai chariadau, a’r cymmydogion yr Assyriaid:
6Y rhai a wiscasid â sidan glâs, yn ddugiaid, ac yn dywysogion, o wŷr, ieuaingc dymunol hwynt oll: yn farchogion yn marchogaeth meirch.
7A hi a osododd ei phutteindra arnynt hwy o ddewis meibion Assur oll, a chyd a’r rhai oll yr ymordderchodd, yr ymhalogodd wrth eu holl eulynnod.
8Etto ni adawodd ei phutteindra gan yr Aiphtiaid: canys gorweddasent gyd â hi yn eu hieuengtid, a hwynt a yssigasent dethau ei morwyndod: ac a dywalltasent eu putteindra arni.
9Am hynny y rhoddais hi yn llaw ei chariadau,yn llaw meibion Assur y rhai yr ymordderchodd hi â hwynt.
10Yr rhai hynny a ddatcuddiasant ei noethni hi, ac a gymmerasant ei meibion, ai merched, ac ai lladdasant hithe a’r cleddyf, fel yr oedd yn enwoc i wragedd, pan wnaethant farn arni.
11Pan welodd ei chwaer Aholibah, hithe a lygrodd ei gordderchiad yn fwy nâ hi: ai phutteindra yn fwy-nâ phutteindra ei chwaer.
12Ymordderchodd â meibion Assur, y dugiaid a’r tywysogion o gymmydogion wedi eu gwisco yn gwbl, yn farchogion yn marchogaeth meirch, yn wŷr ieuaingc dymunol hwynt oll.
13Yna y gwelais ei halogi hi: vn ffordd ganddynt ill dwy.
14Ond hi a chwanegodd ar ei phutteindra, ac a welodd wŷr wedi ei llunio ar y pared: delwau y Caldeaid wedi eu llunio â fermilon,
15Wedi eu gwregysu â gwregys am eu lwyni hwynt, gwascar-wisc liwiedic am eu pennau (o ddrych tywysogion hwynt oll, o ddull meibion Babilon yn Caldea, yn nhir eu ganedigaeth)
16Hi a ymordderchodd â hwynt pan eu gwelodd, ac a anfonodd gennadau attynt i Caldea.
17A meibion Babilon a ddaethant atti i wely serchawgrwydd, ac ai halogasant hi ai putteindra, a phan ymhalogodd wrthynt, llaesodd ei meddwl oddi wrthynt.
18Felly y datcuddiodd ei phutteindra, ac y datcuddiodd ei noethni, a llaesodd fy meddwl oddi wrthi, fel y llaesase fy meddwl oddi wrth ei chwaer hi.
19Hi hefyd a chwanegodd ei phutteindra, gan gofio dyddiau ei hieuengtid y rhai y putteiniodd hi yn nhir yr Aipht,
20Ac yr ymordderchodd ai gordderch-wŷr, y rhai eu cnawd cnawd assynnod, ai diferlif ddiferlif meirch.
21Felly y cofiaist scelerder dy ieuengtid, pan yssigodd dy dethau gan yr Aiphtiaid, am fronnau dy ieuengtid.
22Am hynny Aholibah, fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi yn cyffroi dy gariadau i’th erbyn y rhai y llaesodd dy feddwl oddi wrthynt, îe dygaf hwynt i’th erbyn o amgylch,
23Meibion Babilon, a’r holl Galdeaid, swyddogion, cyfoethogion, a chedyrn, holl feibion Assur gyd â hwynt, yn wyr ieuaingc dymunol, yn ddugiaid, a thywysogion: hwynt oll yn bennaethiaid ac yn enwoc, yn marchogeth meirch bawb oll.
24A deuant i’th erbyn â menni, cerbydau, ac olwynion, ac â thryfa o bobl, gosodant i’th erbyn oddi amgylch astalch, a tharian a helm: a rhoddaf oi blaen hwynt farnedigaeth, fel y barnant di ai barnedigaethau eu hun.
25Canys rhoddaf fy llid arnat, fel yr yssigant di mewn llidiawgrwydd, dy drwyn, a’th glustiau a dorrant, a’th gwrr ôl a syrth ar y cleddyf: hwynt a ddaliant dy feibion a’th ferched, a’th gwrr ôl a yssir gan dân.
26Dioscant hefyd dy ddillad, a dygant dy ddodrefn hyfryd.
27Felly y gwnaf i’th scelerder, a’th butteindra o dir yr Aipht beidio â thi: fel na chodech dy lygaid attynt, ac na chofiech yr Aiphtiaid mwy.
28Canys fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi yn dy roddi yn llaw y rhai a gasaodd yn llaw y rhai y llaesodd dy feddwl oddi wrthynt.
29A gwnant â thi yn atcas, canys cymmerant dy holl lafur, a gadawant di yn llom, ac yn noeth? a datcuddir noethni dy butteindra: îe dy scelerder, a’th butteindra.
30Mi a wnaf hynny i ti, am butteinio o honot ar ôl y cenhedloedd, am dy halogi gyd ai heulynnod hwynt:
31Am rodio o honot yn ffordd dy chwaer, y rhoddaf inne ei chwppan hi yn dy law di.
32Fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, dwfn, a helaeth gwppan dy chwaer a ŷfi, ti a fyddit i’th watwar, ac i’th ddremygu o herwydd bôd llawer yn genni ynddo.
33Ti a lenwir â meddwdod, ac â gofid: o gwppan difwyniad, ac anrhaith, o gwppan dy chwaer Samaria.
34Canys ti a y fi, ac a sugni o honaw, drylli hefyd ei flisc, a diwreiddi dy fronnau dy hun: canys myfi a leferais, modd yr Arglwydd Dduw.
35Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw: o herwydd fy anghofio o honot, a’m bwrw o honot tu ôl dy gefn: am hynny dwg dithe dy scelerder, a’th butteindra.
36Dywedodd yr Arglwydd hefyd wrthif: a ferni di fab dŷn Aholah, ac Aholibah? ac a fynegi di iddynt eu ffieidd-dra?
37Canys torrasant briodas, a gwaed yn eu dwylo hwynt,
45Am hynny y gwŷr cyfiawn hwythau ai barnant hwy â barnedigaeth * putteiniaid, ac â barnedigaeth rhai yn tywallt gwaed: canys putteinio y maent, a gwaed yn eu dwylo hwynt.
46Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, dygaf i fynu dyrfa yn eu herbyn hwynt, a rhoddaf hwynt yn gyffro, ac yn anrhaith.
47A’r dyrfa ai llabyddiant hwynt â meini, ac ai torrant hwynt ai cleddyfau: eu meibion ai merched a laddant, ai tai a loscant â thân.
48Yna y gwnaf inne i scelerder beidio a’r wlâd, ac y dyscir yr holl wragedd na wnelant yn ôl eith scelerder chwi.
49Pan roddant eich scelerder i’ch erbyn, a dwyn o honoch bechodau eich eulynnod, yna y cewch ŵybod mai myfi yr Arglwydd Dduw.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
