Numeri 23 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXIII.Balaam yn peri i Balaac adailadu allorau, ac wedi hynny yn bendithio Israel.

1A dywedodd Balaam wrth Balac, adailada i mi ymma saith allor, a darpara i mi ymma saith o fustych, a saith o hyrddod.

2A gwnaeth Balac megis ac y dywedodd Balaam: ac offrymmodd Balac, a Balaam fustach a hwrdd a’r allor.

3A dywedodd Balaam wrth Balac, saf di wrth dy boeth offrwm, myfi a âf onid odid daw yr Arglwydd i’m cyfarfod, a mynegaf it pa air a ddangoso efe i mi, ac efe a aeth yn vwch.

4A chyfarfu Duw a Balaam, a dywedodd wrtho: darperais saith allor, ac aberthais fustach, a hwrdd ar allor.

5A gosododd yr Arglwydd air yng-enau Balaam, ac a ddywedodd, dychwel at Balac, a dywet fel hyn.

6Ac efe a ddychwelodd atto, ac wele efe a holl dywysogion Moab yn sefyll wrth ei boeth offrwm.

7Ac efe a gymmerodd ei ddāmeg, ac a ddywedodd, o Siria y cyrchodd Balac brenin Moab myfi, o fynyddoedd y dwyrain ni regodd Duw? a pha ham y ffieiddiaf yr hwn ni ffieiddiodd yr Arglwydd?

9Canys o ben y creigiau y gwelaf ef, ac o’r brynnau yr edrychaf arno ef: wele bobl yn presswylio eu hun, ac heb eu cyfrif yng-hyd a’r cenhedloedd.

10Pwy a rif lwch Iacob, a rhifedi pedwaredd ran Israel? marw a wnelwyf o farwolaeth y rhai inion, a bydded fy niwedd fel yntef.

11A dywedodd Balac wrth Balaam, beth a wnaethost i mi? i regu fyng-elynion i’th gymmerais, ac wele gan fendithio ti bendithiaist.

12Ac efe a attebodd ac a ddywedodd, onid yr hyn a osododd yr Arglwydd yn fyng-enau, hynny a lefaraf yn wastadol.

13A dywedodd Balac wrtho ef, tyret attolwg gyd amfi i le arall, lle y gwelech hwynt, oddi yno y cei weled eu cwrr hwynt yn vnic, ac ni chei eu gweled hwynt eu gyd: rhêga dithe hwynt i mi oddi yno.

14Ac efe ai cymmerodd ef i faes amlwg, i ben brynn, ac a adailadodd saith allor, ac a offrymmodd fustach, a hwrdd ar allor.

15Ac a ddywedodd wrth Balac, saf ymma wrth dy boeth offrwm, a mi a âf accw i gyfarfod

16A chyfarfu yr Arglwydd a Balaam, ac a a osododd air yn ei enau ef, ac a ddywedodd: dychwel at Balac, a dywet fel hyn.

17Ac efe a ddaeth atto, ac wele efe yn sefyll wrth ei boeth offrwm, a thywysogion Moab gyd ag ef: a dywedodd Balac wrtho, beth a ddywedodd yr Arglwydd?

18Yna y cymmerodd efe ei ddammeg, ac a ddywedodd: cyfot Balac a gwrando, mab Ziphor clustymwrando a mi.

19Nid dyn Duw i ddywedyd celwydd, na mab dyn i edifarhau, a ddywed efc, ac nis cyflawna?

20Wele cymmerais arnaf fendithio: canys 66 bendithiodd efe, ac ni throafi hynny.

21Ni wêl efe anwiredd yn Iacob, ac ni wêl drawsedd yn Israel: yr Arglwydd ei Dduw gyd ag ef, ac vdcorn-floedd brenin yn eu mysc hwynt.

22Duw ai dug hwynt allan o’r Aipht, nerth vnicorn iddo.

23Canys nid ofer-goel yn Iacob, na dewiniaeth yn Israel: y pryd y dywedir am Iacob, ac am Israel, beth a wnaeth Duw?

24Wele pobl a gyfyd fel hên lew, ac fel llew ieuangc yr ymgyfyd, ni orwedd nes bwytta yr sclyfaeth, ac yfed gwaed y lladdedigion.

25A dywedodd Balac wrth Balaam, gan regu na rega ef mwy, gan fendithio na fendithia ef y chwaith.

26Yna yr attebodd Balaam ac a ddywedodd wrth Balac, oni fynegais it gan ddywedyd? yr hyn oll a lefara yr Arglwydd hynny a wnaf.

27A dywedodd Balac wrth Balaam, tyret attolwg mi a’th gymmeraf i le arall: ond odid bodlon fydd gan Dduw i ti ei regu ef i mi oddi yno.

28A Balac a gymmerodd Balaam i ben Peor, yr hwn a welir tua’r diffaethwch.

29A dywedodd Balaam wrth Balac, adailada i mi ymma saith allor, a darpara i mi ymma saith bustach, a saith hwrdd.

30A gwnaeth Balac megis y dywedodd Balaam, ac offrymmodd fustach, a hwrdd ar allor.