1A llefarodd yr Arglwyd wrth Moses, yn rhossydd Moab, am yr Iorddonen ag Iericho gan ddywedyd:
2Gorchymyn i feibion Israel * roddi o honynt i’r Lefiaid o etifeddiaeth eu meddiant ddinasoedd i drigo: rhoddwch hefyd i’r Lefiaid faes pentrefol wrth y dinasoedd oi hamgylch.
3A’r dinasoedd fyddant iddynt i drigo ai pentrefol feusydd fyddant iw hanifeiliaid, ac iw cyfoeth, ac iw holl fwyst-filod.
4A meusydd pentrefol y dinasoedd y rhai a roddwch i’r Lefiaid o fur y ddinas tu ac allan, fil o gufyddau o amgylch.
5A mesurwch o’r tu allan i’r ddinas, odu’r dwyrain yn ddwy fil o gufyddau, a thu’r dehau yn ddwy fil o gufyddau, a thu’r gorllewyn yn ddwy fil o gufyddau, a thu’r gogled yn ddwy fil o gufyddau: a’r ddinas yn y canol, hyn fydd iddynt yn feusydd pentrefol y dinasoedd.
6Ac o’r dinasoedd y rhai a roddwch i’r Lefiaid, Deut.4.41. Iosua 20.2.|JOS 20:2. Exod.21.13.|EXO 21:13. Deut 19.2.chwech yn ddinasoedd noddfa, y rhai a roddwch fel y gallo y llawruddiog ffoi yno: a rhoddwch ddwy ddinas a deugain attynt hwy.
7Yr holl ddinasoedd y rhai a roddwch i’r Lefiaid wyth ddinas a deugain, hwynt ai pentrefol feusydd.
8A’r dinassoedd y rhai a roddwch o feddiant meibion Israel, oddi ar yr aml y rhoddwch yn aml, ac oddi ar y prin y rhoddwch yn brin, pob vn yn ôl ei etifeddiaeth, yr hon a etifeddant a rydd i’r Lefiaid oi ddinasoedd.
9A llefarodd yr Arglwydd wrth Moses gan ddywedyd:
10Llefara wrth feibion Israel a dywet wrthynt, pan eloch tros yr Iorddonen, i dîr Canaan,
11Yna gosodwch i chwi ddinasoedd: dinasoedd noddfa fyddant i chwi, ac yno y ffŷ y llawruddiog yr hwn a laddo ddyn mewn amryfusedd.
12A’r dinasoedd fyddant i chwi yn noddfa rhac y dialudd: fel na ladder y llawruddiog hyd oni safo ger bron y gynnulleidfa mewn barn.
13Ac dinasoedd y rhai a roddwch, chwech fyddant i chwi yn ddinasoedd noddfa.
14Tair dinas a roddwch o’r tu ymma i’r Iorddonen; a thair dinas a roddwch yn nhir Canaan: dinasoedd noddfa fyddant hwy.
15I feibion Israel, ac i’r dieithr, ac i’r alltudd yn eich mysc, y bydd y chwe dinas hyn yn noddfa: fel y gallo pob vn a laddo ddyn meŵn amryfusedd ffoi yno.
16Ac Exod.21.14.os ag offer yn haiarn y tarawodd ef fel y bu farw, llawruddiog yw efe: ladder y llawruddiog yn farw.
17Ac os a charrec law yr hon y bydde efe farw oi phlegit, y tarawodd ef, ai farw, llawruddiog yw efe lladder y llawruddiog yn farw.
18Neu os efe ai tarawdd ef a llaw-ffon yr hon y bydde efe farw oi phlegit, ai farw, llawruddiog yw efe, lladder y llawruddiog yn farw.
19Dialudd y gwaed a ladd y llawruddiog pan gyfarfyddo ag ef, lladded ef.
20Ac os Deut.19.11.mewn câs y gwthia efe ef, neu y teifl atto mewn bwriad, fel y byddo efe farw.
21Neu ei daro ef ai law mewn gelynastra fel y byddo farw, ladder yn farw yr hwn ai tarawodd, llofrudd yw hwnnw: dialudd y gwaed a ladd y llofrudd pan gyfarfyddo ag ef.
22Ond Exod.21.13.os yn ddisymmwth heb gâs y gwthia efe, neu y teifl atto vn offeryn yn ddifwriad:
23Neu a charrec yr hon y bydde efe farw oi phlegit heb weled: a pheri iddi syrthio arno, fel y byddo farw, ac efe heb ddwyn câs iddo, ac heb geisio niwed iddo ef:
24Yna barned y gynnulleidfa rhwng y tarawudd, a dialudd y gwaed, yn ôl y barnedigaethau hyn.
25Ac achubed y gynnulleidfa y llofrudd, o law dialudd y gwaed, a throed y gynnulleidfa ef i ddinas ei noddfa yr hon y ffodd efe iddi: a thriged yntef ynddi hyd farwolaeth yr arch-offeiriad, yr hwn a eneiniwyd ag olew cyssegredic.
26Ac os y llofrudd gan fyned a aiff allan o derfyn dinas ei noddfa, yr hon y ffôdd efe iddi:
27Ai gael o ddialudd y gwaed oddi allan i ddinas ei noddfa, a lladd o ddialudd y gwaed y llofrudd, na gwaed yn ei erbyn:
28Canys o fewn dinas ei noddfa y trig hyd farwolaeth yr arch-offeiriad, ac wedi marwolaeth yr arch-offeiriad, dychweled y llofrudd i dîr ei etifeddiaeth.
29A hyn fydd i chwi yn ddeddf farnedic drwy eich cenedlaethau, yn eich holl drigfannau.
30Pwy bynnac a laddo ddyn, wrth a Deut.17.6. Deut.19.15. Math.18.16. 2.Cor.13.1.ddywedo tystion y lladd efe y llofrudd: ac vn tŷst ni chaiff destiolaethu yn erbyn dŷn i farw o honaw.
31Hefyd na chymmerwch iawn am enioes y llofrudd, yr hwn sydd euog i farw, ond lladder ef yn farw.
32Ac na chymmerwch iawn gan yr hwn a ffôdd i ddinas ei noddfa, er cael dychwelyd i drigo yn y tîr, hyd farwolaeth yr offeiriad.
33Fel na halogoch y tîr yr hwn chwi ynddo, canys y gwaed hwn a haloga y tîr, a thros y tîr ni wneir iawn am y gwaed a dy welltir arno, ond a gwaed yr hwn ai tywalltodd.
34Am hynny nac aflanhâ y tîr yr hwn yr ydych yn trigo ynddo, yr hwn yr ydwyfi yn presswylio yn ei ganol: canys myfi’r Arglwydd ydwyf yn presswylio yng-hanol meibion Israel.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.