1Yna Eliphaz y Themaniad a attebodd, ac a ddywedodd,
2A ettyb doeth wybodaeth o wynt? ac a leinw efe ei fol a dwyrein-wynt?
3A argyoedda efe a gair ni fuddia? ac ag ymadroddion ni wna efe lessâd â hwynt.
4Yn ddiau ti a dorraist ymmaith ofn: yr ydwyt yn attal weddi ger bron Duw.
5Canys dy enau sy yn dangos dy anwiredd: gan i ti ddewis tafod y rhai dichellgar.
6Dy enau sydd yn dy fwrw yn euog, ac nid myfi: a’th wefusau sydd yn testiolaethu yn dy erbyn.
7A aned tydi yn gyntaf dŷn? a lunied tydi o flaen y brynnau?
8A glywaist ti gyfrinach Duw? ac a atteli di ddoethineb gyd a thi?
9Beth a ŵyddost ti ar na’s gwyddom ni? a ddealli di heb fod hynny hefyd gennym ninnau?
10Y mae yn ein mysc ni hên, ac oedrannus hefyd: hynach o oedran na’th dâd ti.
11Ai bychan gennit ti ddiddanwch Duw? neu a oes dim yn ddirgel ynot ti?
12Pa beth sydd yn dwyn dy feddwl oddi arnaf? a phaham yr amneidia dy lygaid?
13Gan i ti droi dy feddwl yn erbyn Duw: a dwyn y eiriau allan o’th enau?
14Pa beth dŷn i fod yn bûr: a’r hwn a aned o wraig i fod yn gyfiawn?
15Wele ni chafodd efe ffyddlondeb yn ei sainct: a’r nefoedd nid ydynt bûr yn ei olwg ef.
16Pa faint mwy ffiaidd, a drewedic dŷn, yr hwn sydd yn yfed anwiredd fel dyfroedd?
17Dangosaf i ti, gwrando arnaf: a’r hyn a welais a fynegaf.
18Yr hyn y mae gwyr doethion yn ei fynegu: ac nid ydynt hwy yn celu gan eu henafiaid.
19I’r rhai hynn y rhoddwyd y ddaiar yn vnic: ac ni ddaeth alltud yn eu plith hwy.
20Holl ddyddiau’r annuwiol y bydd efe yn ymofidio: a rifedi y blynyddoedd y rhai a guddiwyd oddi wrth y cadarn.
21Llais ofnadwy yn ei glustiau ef: mewn heddwch y daw y dinistrudd atto ef.
22Ni chrêd efe ddychwelyd allan o dywyllwch: canys y mae efe yn canfod y cleddyf.
23Y mae efe yn crwydro am fara lle efe a ŵyr fod dydd tywyllwch yn barod wrth ei law.
24Cystudd, a chyfyngdra ai brawycha ef: ai gorchfyga ef fel brenin parod i ryfel.
25Canys efe a estynnodd ei law yn erbyn Duw: ac yn erbyn yr Holl-alluog yr ymnerthodd efe.
26Efe a rêd yn y gwddf iddo ef: trwy dewdwr torrau ei dariannau.
27Canys tôdd efe ei wyneb ai frasder: ac a wnaeth dyrch ar dynewyn.
28A thrigodd mewn dinasoedd wedi eu dinistrio, thai anghyfanneddol: y rhai oeddynt barod yn garneddau.
29Ni chyfoethoga efe, ni pheru ei olud ef ychwaith: ac nid ymestyn eu perffeithrwydd hwy ar y ddaiar.
30Nid ymedu efe allan o dywyllwch, y fflam a wywa ei frig ef: ac efe a ymedu trwy yspryd ei enau ef.
31Ni chrêd a dwylled drwy oferedd, mai oferedd fydd ei obr ef.
32Efe a dorrir ymmaith cynn ei ddydd: ai gangen ni lassâ.
33Efe a ddihidla ei rawn surion fel gwinwydden: ac a fwrw ei flodeun fel oli-wydden.
34Canys cynnulleidfa rhacrith-wŷr sydd vnic: a thân a yssa luestai gwobr-wŷr.
35O herwydd eu bol hwy a ddarpare dwyll, gan ymddwyn gofid, ac escor ar anwiredd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
