1.Corinthiaid 13 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XIII.Naturiaeth, grym, a mawl cariad perffaith.

1Pe llefarwn â thafodau dynion, ac angelion, a mi heb gariad gennif, yr wyf fel efydd yn seinio, neu cymbal yn tingcian.

2A phe bydde gennif brophwydoliaeth, a gwybod o honof y dirgelion oll, a phob gwybodaeth, a phe bae gennif yr holl ffydd, fel y gallwn symmudo Math.17.20. Luc.17.6.mynyddoedd, ac heb fod gennif gariad, nid wyfi ddim.

3A phe porthwn y tlodion â’m holl dda, a phe rhoddwn fyng-horph i’m llosci, a heb gariad gennif, ni wnai ddim llesâd i mi.

4Cariad sydd ddioddefus, cariad sydd gymwnascar, cariad ni chenfigenna, cariad nid yw anhydyn, nid yw yn ymchwyddo:

5Nid yw yn gwneuthur yn anweddaidd, nid yw yn ceisio yr eiddi ei hunan, ni chythruddir, ni feddwl ddrwg:

6Nid yw lawen am anghyfiawnder, onid cydlawenhau y mae â’r gwirionedd.

7Y mae yn goddef pob dim, yn credu pob dim, yn gobeithio pob dim, yn ymaros â phob dim.

8Cariad byth ni chwymp ymmaith, er pallu prophwydoliaethau, a pheidio tafodau, a diflannu gŵybodaeth.

9Canys o rann y gwyddom, ac o rann yr ydym yn prophwydo,

10Eithr pan ddelo yr hyn sydd berffaith, yna yr hyn sydd o rann a ddeleuir.

11Pan oeddwn yn fachgen, fel bachgen yr ymddiddanwn, fel bachgen y deallwn, fel bachgen y meddyliwn: ond pan aethym yn ŵr, mi a rois heibio fachgeneiddrwydd.

12Canys gweled yr ydym yr awrhon trwy ddrych mewn dammeg, ac yna y gwelwn ŵyneb yn ŵyneb: yn awr yr adwaen o ran, ond yna yr adnabyddaf megis i’m hadwaenir.

13Yr awr hon y mae yn aros, ffydd, gobaith, a chariad, y tri hyn, a’r mwyaf o’r rhai hyn yw cariad.