Luc 12 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XII.Crist yn gwahardd rhagrith y Pharisæaid. 4 A gofalu am y corph yn fwy nâ’r enaid, 13 Yn gwrthod rhannu tîr. 22 Yn gwahardd gormod gofal, 33 Yn cynghori fod yn elusengar, 35 Yn wiliadwrus, 49 Yn ddioddefgar, 54 Yn adnabod amser iechydwriaeth, 58 Ac yn gytun.

1YN y cyfamser pan ymgasclodd yng-hyd liaws aneirif o bobl, hyd oni ymsathre’r naill y llall, y ddechreuodd efe ddywedyd wrth ei ddiscyblion, yn gyntaf,

40Am hynny byddwch chwithau barod, canys yr awr ni thybygoch y daw Mab y dŷn.

41Yna y dywedodd Petr wrtho, ô Arglwydd, ai i ni yr wyt yn dywedyd y ddammeg hon, ynte i bawb?

42A’r Arglwydd a ddywedodd, pwy sydd orchwiliwr ffyddlawn, a phwyllog, yr hwn y gesyd ei arglwydd ef ar ei deulu i roddi iddynt eu cyflynniaeth yn ei amser?

43Gwyn ei fyd y gwâs hwnnw, yr hwn y caiff ei arglwydd ef pā ddel yn gwneuthur felly.

44Yn wir meddaf i chwi, efe a esyd hwnnw ar gwbl ac sydd eiddo.

45Eithr os dywed y gwâs hwnnw yn ei galon, fy arglwydd a oeda ddyfod, ac felly a ddechreu guro y gweision, a’r morwynion, a bwytta, ac yfed, a meddwi:

46Daw arglwydd y gwâs hwnnw, mewn dydd nad yw efe yn meddwl, ac ar awr nid yw efe yn gŵybod, ac a’i tyrr ef ymmaith, ac a ddyru iddo ei rann gyd â’r anffyddloniaid.

47Y gwâs hwnnw yr hwn a ŵybu ewyllys ei arglwydd, ac nid ymbaratodd, ac ni wnaeth yn ôl ei ewyllys ef, a gurir â llawer:

48Eithr yr hwn ni ŵybu, ac a wnaeth bethau yn heuddu ffonnodiau, a gurir ag ychydig yn enwedig i bwy bynnag y rhodded llawer, llawer a ofynnir ganddo: a chyd â phwy bynnag y gadawsant lawer, yn ceisiant fwy ganddo.

49Mi a ddaethym i yrru tân ar hŷd y ddaiar, a pheth a fynnaf i, od yw efe wedi cynneu eusys?

50Eithr y mae i mi fedydd i’m bedyddio ag ef: ac mor flin yw arnaf nes darfod.

51 Math.10.34. A ydych chwi yn tybied fy nyfod i i roddi heddwch ar y ddaiar? na ddo meddaf i chwi ond ymrafael.

52Canys o hynn allan y bydd pump yn yr vn tŷ, wedi ymrannu, tri yn erbyn dau, a dau yn erbyn tri.

53Y tâd a ymranna yn erbyn y mâb, a’r mâb yn erbyn y tâd: y fam yn erbyn y ferch, a’r ferch yn erbyn y fam: y chwegr yn erbyn ei gwaudd, a’r waudd yn erbyn ei chwegr.

54Yna efe a Math.16.2.ddywedodd wrth y dyrfa, pan weloch gwmwl yn codi o’r gorllewin, yn y fan y dywedwch, y mae cafod yn dyfod, ac felly y mae.

55A phan weloch y deheuwynt yn chwythu, y dywedwch y bydd hi gwresoc, a hi a fydd.

56Oh ragrithwŷr, medrwch farnu wyneb-pryd y ddaiar a’r wybr: a pha ham nad ydych yn deall y cyfamser hwn?

57Pa ham nad ydych o honoch eich hunain yn barnu beth sydd gyfiawn?

58 Math.5.25. Pan fyddwch yn myned gyd â’th wrthwynebwr at bennaeth, gwna dy oref ar y ffordd i gael myned yn rhydd oddi wrtho, rhac iddo dy ddwyn at y barnwr, ac i’r barnwr dy roddi at y rhingill, ac i’r rhingill dy fwrw i’r carchar.

59Yr wyf yn dywedyd i ti, nad ai di ymmaith oddi yno, oni thelech yr hatling eithaf.