Ioan 21 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXI.Y discyblion yn pyscotta yn ofer nes ymddangos o Grist iddynt, ac yn pyscotta wrth archiad Crist, ac yn ffynnu, 13 yr Iesu yn torri y bara a’r pyscod, 15 Iesu yn gorchymyn porthi ei ddefaid, 18 ac yn dangos i Betr y bydde raid iddo ddioddef hefyd, 20 Geiriau Crist a Phetr yng-hylch Ioan Efengyl-wr.

1Gwedi hynny yr ymddangosodd yr Iesu eil-waith iw ddiscyblion wrth fôr Tiberias: ac fel hyn yr ymddangosodd.

2Simon Petr a Thomas, hwn a elwir Didymus, a Nathanael yr hwn oedd o Cana yn Galilæa, a Zebedêus a dau eraill o’i ddiscyblion ef oeddynt yng-hŷd.

3A dywedodd Simon Petr wrthynt, mi a âf i byscotta: hwythau a ddywedasant, ninnau a awn gyd â thi, ac hwy a aethant, ac yn y man hwy a ddringâsant i’r llong, ac ni ddaliasant hwy ddim y nôs honno.

4Ac yn awr wedi dyfod y boreu, yr Iesu a safodd ar y lann: ond ni ŵydde y discyblion mai Iesu ydoedd.

5Yna Iesu a ddywedodd wrthynt, ô blant a oes gennwch ddim bwyd? attebasant iddo, nac oes.

6Yntef a ddywedodd wrthynt, bwriwch allan y rhwyd i’r tu dehau i’r llong, a chwi a gewch, felly y bwriasant allan, ac ni allent ei thynnu rhag maint lliaws y pyscod.

7Yna y dywedodd y discybl yr hwn yr oedd Iesu yn ei garu wrth Petr: yr Arglwydd yw efe, yna Simon Petr pan glybu mai yr Arglwydd oedd, a wregysodd ei amwisc (canys noeth oedd efe,) ac a’i bwriodd ei hun i’r môr.

8Eithr y discyblion eraill a ddaethant mewn llong, (o blegit nid oeddynt bell oddi wrth dir ond yng-hylch dau-cant cufydd) dan dynnu y rhwyd pyscot,

9A chyn gynted y daethant i dîr, hwy a welent farwar a physcod wedi eu dodi arnynt, a bara.

10Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Moeswch ymma o’r pyscod a ddaliasoch yr awron.

11Simon Petr a escynnodd, ac a dynnodd y rhwyd i dir yn llawn o byscod mawrion, cant a thri ar ddêc a deugain, ac er bod cymmaint, ni thorodd y rhwyd.

12Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, dewch cinniewch, ac ni feiddie vn o’r discyblion ofyn iddo, pwy wyt ti? am eu bod yn gŵybod mai yr Arglwydd oedd efe.

13Yna y daeth yr Iesu, ar a gymmerth fara, ac a’i dodes iddynt, a’r pyscod yr vn modd.

14Dymma yr awr hon y drydedd waith yr ymddangosod Iesu iw ddiscyblion, wedi iddo adgyfodi o feirw.

15Ac wedi iddynt giniâwa, Iesu a ddywedodd wrth Simon Petr, Simon Iona, a wyt ti yn fyng-haru i, yn fwy nag y y rhai hyn? efe a ddywedodd, ydwyf, Arglwydd: ti a ŵyddost y caraf di: yna y dywedodd wrtho, portha fy ŵyn.

16Ac efe a ddywedodd wrtho eil-waith, Simon Iona, a wyt ti yn fyng-haru i? yntef a ddywedodd wrtho, ydwyf Arglwydd, ti a ŵyddost fy môd yn dy garu: efe a ddywedodd wrtho, portha fy nefaid.

17Ac efe a ddywedodd wrtho y drydedd waith, Simon Iona, a wyt ti yn fyngharu i? Phetr a dristâodd, am iddo ddywedyd wrtho y drydedd waith, a wyt ti yn fyngharu i? ac efe a ddywedodd wrtho: Arglwydd ti a ŵyddost bob peth, ti a ŵyddost y caraf di, Iesu a ddywedodd wrtho: portha fy nefaid.

18Yn wîr, yn wir meddaf i ti, pan oeddit iangach ti a ymwregysit, ac a rodiit lle mynnit, eithr pan fych hên, ti a estynni dy ddwylaw, ac arall a’th wregysa, ac a’th arwain lle ni byddo ewyllys gennit.

19A hyn a ddywedodd efe gan arwyddo, drwy ba fath angeu y gogonedde efe Dduw, ac wedi iddo ddywedyd hyn, efe a ddywedodd wrtho, canlyn fi.

20Yna y troes Petr, ac y gwelodd y discybl yr hwn yr oedd yr Iesu yn ei garu yn canlyn, yr hwn hefyd Yr Iesu a ddywedodd wrtho: os ewyllysiaf iddo aros oni ddelwyf, beth i ti? canlyn di fy-fi.

23Yna yr aeth y gair hwn ym mhlith y brodyr, na fydde y discybl hwnnw farw: eithr ni ddywedase Iesu wrtho na fydde efe farw, ond, os ewyllysiaf iddo aros oni ddelwyf, beth i ti?

24Dymma y discybl hwnnw, yr hwn sydd yn testiolaethu am y pethau hyn, ac a scrifennodd y pethau hyn, ac ni a ŵyddom fod ei destiolaeth ef yn wîr.

25Ac y mae hefyd lawer o bethau eraill a wnaeth yr Iesu, y rhai pe scrifennid bob yn vn,

Terfyn y sanctaidd Efengyl yn ôl S. Ioan.