Tobias 5 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. V.Tobias yn cael Raphael i gyd ymdeithio i Rages.

1Yna yr attebodd Tobias, ac y dywedodd, fy nhâd, cwbl oll ac a orchymynnaist i mi, mi ai gwnaf:

2Eithr pa fodd y gallaf fi gael yr arian, a minne heb ei adnabod ef:

3Yntef a roddes iddo yr scrifen-law, ac a ddywedodd wrtho, cais i ti ryw vn, yr hwn (tra fyddwyfi yn y byd) a elo gyd â thydi, ac myfi a dalaf ei gyflog iddo ef, ac yna dos a chymmer yr arian.

4Ac efe a aeth i geisio vn ac a gafodd Raphael, yr hwn oedd angel: (yr hyn ni’s gŵyddied efe. )

5Ac efe a ddywedodd wrtho: a elli di fyned gyd â mi i dîr Media: a wyt ti hyfedr ar y gwledydd hynny?

6A’r angel a ddywedodd wrtho, mi a âf gyd â thydi, canys bum yn aros gyd â’n brawd Ga­bael.

7Yna Tobias a ddywedodd wrtho, aros fi oni ddywedwyf i’m tâd.

8Ac efe a ddywedodd wrtho, dos, ac na thrig, ac efe a aeth i mewn, ac a ddywedodd wrth ei dâd, wele mi a gefais vn i fyned gyd â mi: y­na y dywedodd yntef: galw ef attafi, modd y gallwyf ŵybod o ba lwyth y mae efe, a hefyd a ydyw efe ffyddlon i fyned gyd â thi.

9Ac efe a alwodd arno, ac yntef a ddaeth i mewn, ac yna y cyfarchasant ei gilydd:

10A Thobit a ddywedodd wrtho, fy mrawd, dangos i mi o ba lwyth a theulu yr wyt yn dy­fod.

11Ac yntef a ddywedodd wrtho, a wyt ti yn ceisio llwyth neu deulu: ai cyflog-ddyn i fyned gyd a’th fab: A Thobit ai hattebodd ef, mi a ewyllysiwn fy mrawd gael gŵybod dy genedl a’th enw.

12Yntef a ddywedodd, yr ydwyf fi, o genedl Azarias ac Ananais enwoc hwnnw, a’th frawd dithe.

13Yna y dywedodd Tobit, croeso wrthit fy mrawd: na ddigia wrthif am i mi geisio gŵybod y llwyth a’r teulu y daethost o honynt, canys fy mrawd wyt, o dylwyth da dedwyddol: o achos mi a adwaenwn Anaaias ac Ionathas, meibion Samaias enwoc, (am fy mod yn gorymdaith gyd â hwynt i Ierusalem i a­ddoli, gan ddwyn gyd âm ni y cynffrwyth a degwm cynnydd yr anifeliaid) y rhai ni throseddasant yn amryfusedd ein brodyr ni: yr wyt ti o wreiddin da fy mrawd.

14Ond dywet i mi, pa gyflog a roddaf i ti: gred beunydd a chyfreidiau fel i’m mab fy hun

15A hefyd mi a chwanegaf i ti dy gyflog os dychwelwch trachefn yn iach

16Ac felly y cydunasant, yna y dywedodd efe wrth Tobias, ymdrwsia i’r daith a rhwydd­hynt i chwi: ac wedi i’r mab baratoi pob peth i’r daith y dywedodd ei dad wrtho: dos gyd â’r gŵr hwn, a Duw yr hwn sydd ai drigfa yn y nef a lwyddianna eich ffordd chwi: ac eled Angel Duw gyd â chwi, Yna yr aethant ill dau a chî yr llangc gyd â hwynt.

17Eithr Anna ei fann ef a ŵylodd gan ddywedyd wrth Tobit, pa ham yr anfonaist ymmaith ein mab: ond efe yw ein llaw-ffon i fyned i mewn ac allan ger ein bronnau:

18Mi a fynnwn na buase yr arian hynny er ioed: eithr bod gweddill i’n mab.

19O herwydd fel y rhoes yr Arglwydd i ni i fyw, hynny ddigon i ni.

20A Thobit a ddywedodd wrthi: na chymmer ofal fy chwaer, efe a dda yn iach a’th lygaid ti ai gwelant ef.

21Canys yr Angel daionus sydd yn cydym­daith ag ef, ai ffordd ef a lwydda, ac efe a ddaw eilchwael yn iach

22Ac yna hi a beidiodd ac ŵylo.