Caniadau Salomon 7 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. VII.Crist i gadarnhau ffydd ei eglwys sydd ymma yn dangos decced y gwele efe hi. 10 A’r eglwys er ei bod yn mwynhau Crist ymma trwy ffydd sydd yn chwennych bod gartref gyd ag ef, yn rhodio hyfryd feusydd teyrnas nef.

1Mor deg dy draed mewn escidiau ferch pendefig, cymmalau dy forddwydydd fel tlysau o waith dwylo’r cywraint.

2Dy fogel sydd gorflwch crwn heb eisieu diod: dy fru fel twrr gwenith wedi ei gaeu â lili.

3Dy ddwy fron megis dau lwdn iwrch o efellion.

4Dy wddf fel tŵr o Ifori, dy lygaid llynnoedd yn Hesbon wrth borth Bath-rabbim, dy drwyn fel tŵr Libanus yn edrych tua Damascus.

5Dy ben arnat fel Carmel, a gwallt dy ben fel porphor-wisc brenin wedi ei rhwymo ym mysc pistyllau dyfroedd.

6Morr deg ydwyt, ac mor hawddgar fyng-hariad mewn hyfrydwch.

7Dy vchter ymma sydd debyg i balm-wydden, a’th fronnau i ganghennau grawn.

8Dywedais y dringaf i’r balm-wydden, ac ymaflaf yn ei cheinciau, ac yn awr dy fronnau fyddant megis grawn-ganghennau y win-wydden: ac arogl dy ffroenau megis afâlau.

9A thaflod dy enau megis y gwin da, yn myned at fy annwylyd yn iniawn, ac yn peri i wefusau y rhai a gyscant lefaru.

10Eiddo fy annwylyd fi, ac arnafi ei serch ef.

11Tyret fy annwylyd awn i’r maes, a lleteuwn yn y pen-trefydd.

12Boreu-godwn i’r gwinllānoedd, edrychwn a flodeuodd y win-wydden, a agorodd egin y grawn-win, a flodeuodd y pomgranadau, yno y rhoddaf fy serch arnat.

13Y mandragorau a roddasant arogledd, wrth ein dryssau, phob godidawg ffrwythau newydd a hên y rhai a guddiais it fy annwylyd.