1Ac Iob a attebodd, ac a ddywedodd:
2Gan wrando gwrandewch fy ymadrodd: a bydd hyn lle eich cyssur
3Dioddefwch fi, a minne a lefaraf: ac wedi i mi ddywedyd, gwatwar dithe.
4A ydwyfi fyng-hŵyn wrth ddyn? ac os pa ham na bydd cyfyng ar fy yspryd?
5Edrychwch arnaf, a synnwch: a gosodwch llaw ar genau.
6Eithr pan gofiwyf yna y synna arnaf: a dychryn a ymeifl yn fyng-nhawd.
7Pa ham y mae’r annuwolion yn byw, yn heneiddio, ac yn cryfhau cyfoeth?
8Eu hâd hwy safadwy oi blaen gyd â hwynt: ai hiliogaeth yn eu golwg hwynt.
9Eu tai hwynt heddwch allan o ofn: ac nid gwialen Duw arnynt hwy.
10Y mae ei darw ef yn cyfloi, ac ni chyll ei hâd: ei fuwch ef a fwrw lô yn rhwydd, ac nid erthyla hi.
11Danfonant allan eu rhai bychain fel defaid: ai bechgyn a neidiant.
12Cymmerant dympan a thelyn: a llawenychant wrth lais organ.
13Treuliant eu dyddiau mewn daioni: ac yn ebrwydd descynnant i’r bedd.
14Dywedant hefyd wrth Dduw, cilia oddi wrthym: canys ni fynnwn adnabod dy ffyrdd di.
15Pa beth’r Holl-alluog fel y gwasanaethem ef? a pha fudd i ni pan weddiom arno ef?
16Wele nid eu ffynniant hwy yn eu llaw eu hun: pell fyddo cyngor yr annuwolion oddi wrthif fi.
17Pa sawl gwaith y diffydd cannwyll yr annuwolion, ac y daw eu dinistr arnynt hwy? y rhanna ofidiau yn ei ddig?
18Byddant hwy fel gwellt o flaen gwynt: ac fel mân-us yr hwn a gippia y corwynt.
19Duw a guddia ei anwiredd iw feibion: efe a dâl iddo fel y gwypo.
20Ei lygaid ef a welant ei ddinistr ei hun: ac efe a ŷf o ddigofaint yr Holl-alluog.
21Canys pa wynfyd sydd ganddo ef yn ei dŷ ar ei ôl, pan gwttogir rhifedi ei fisoedd ef.
22A ddysc dyn ŵybodaeth i Dduw? gan ei fod yn barnu y rhai vchaf?
23Y naill sydd yn marw yn ei gyflawn berffeithrwydd: ac efe ei gyd yn esmwyth, ac yn heddychol.
24Ei gelyrnau ef sy yn llawn llaeth: a mêr ei escyrn ef iraidd.
25A’r llall yn marw mewn blinder: ac ni fwytâdd mewn hyfrydwch.
26Hwynt a orweddant yng-hŷd yn y pridd: a’r pryfed a doant trostynt hwy.
27Wele mi a adwen eich meddyliau: a’r bwriadau’r ydych chwi yn eu dychymmygu ar gam yn fy erbyn.
28Canys dywedwch, pa lê tŷ y pendefig? a pha lê lluesty anueddau’r annuwolion?
29Oni ofynnasoch chwi i’r rhai oeddynt yn myned heibio rhyd y ffordd: ac oni chydnabyddwch chwi eu harwyddion hwy?
30Canys yn nydd trueni yr attelir y drygionus: yn nydd cynddaredd y dygir hwynt allan.
31Pwy a fynega ei ffordd ef yn ei ŵydd ef? pwy a dâl iddo ef fel y gwnaeth?
32Yntef a ddygir i’r bedd, ac a erys mewn twrr
33Y mae priddellau y dyffryn yn fêlus ganddo ef, ac efe a dynn bob dŷn ar ei ôl: megis oi flaen aneirif.
34Pa fodd gan hynny y cyssurwch fi ag oferedd: canys camwedd a adawed eich atebion chwi?
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
