Esay 60 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. LX.Galwedigaeth y cenhedloedd drwy bregethiad yr efangyl. 15 Daioni Duw iw eglwys.

1Cyfot, llewyrcha, canys daeth dy oleuni, a thywynndodd gogoniant yr Arglwydd arnat

2Canys wele tywyllwch a orchguddia y ddaiar, a achwmwl y bobloedd: ond arnat ti y tywynna yr Arglwydd, ai ogoniant a welir arnat.

3Cenhedloedd hefyd a rodiant at dy oleuni, a brenhinoedd yn niscleirded dy dywyniad.

4Cyfot dy lygaid oddi amgylch, ac edrych, ymgasclasant hwy oll daethant attat: dy feibion a ddeuant o bell, a’th ferched a dadmeithir wrth dy ystlys.

5Yna y cei weled, ac yr ymddiscleiri, dy galon hefyd a ddychryna, ac a helaethir, am droir attat luosogrwydd y môr, golud y cenhedloedd a ddeuant i ti.

6Mintai o gamêlod a’th orchguddiant, cyflym gamêlod Madian ac Epha: hwynt oll o Saba a ddeuant, aur a thus a ddygant, a moliant yr Arglwydd a fynegant.

7Holl ddefaid Cedar a ymgasclant attat ti, hyrddod Nebaioth a’th wasanaethant: hwy a ddeuant i fynu yn ewyllyscar ar fy allor, ac mi a anrhydeddaf dŷ fyng-ogoniant.

8Pwy y rhai hyn a ehedant fel cwmwl? ac fel colommennod iw ffenestri?

9Canys yr ynysoedd a’m disgwiliant, a llongau Tharsis yn bennaf, i ddwyn dy feibion o bell, eu harian ai haur gyd â hwynt, i enw’r Arglwydd dy Dduw, ac i Sanct Israel, canys efe a’th ogoneddodd di.

10Meibion dieithr a adailadant dy furiau, ai brenhinoedd a’th wasanaethant, canys yn fy nîg i’th darewais, ac o’m trugaredd fy hun y tosturiais wrthit.

11A’th byrth a agorir yn wastad, ni cheuir hwynt ddydd na nôs, i ddwyn attat olud y cenhedloedd, eu brenhinoedd hwynt hefyd a ddygir

12Canys y genhedlaeth ar deyrnas yr hon ni’th wasanaetho di a ddifethir: a’r cenhedloedd hynny a lwyr ddinistrir.

13Gogoniant Libanus a ddaw attat, y ffynid-wŷdd, ffawydd, ac yspyddaid yng-hyd, i harddu lle fyng-hyssegr, harddaf hefyd le fy nhraed.

14A meibion dy gystudd-wŷr a ddeuant attat yn ostyngedic: a’r rhai oll a’th ddiystyrâsant a ymostyngant hyd wadnau dy draed, ac a’th alwant yn ddinas yr Arglwydd, yn Sion Sanct Israel.

15Lle y buost yn wrthodedic, ac yn gâs, ac heb gynniwerudd gosodaf di yn ogoniant tragywyddol, yn llawenydd drwy yr holl oesoedd.

16Sugni hefyd laeth y cenhedloedd, îe bronnau brenhinoedd a sugni, a chei ŵybod mai myfi’r Arglwydd dy achubudd, a’th waredudd cadarn Iacob.

17Yn lle prês y dygaf aur, ac yn lle haiarn y dygaf arian, ac yn lle coed, prês, ac yn lle cerrig, haiarn, a gosodaf dy swyddogion yn heddychol, a’th dreth-wŷr yn gyfiawn.

18Ni chlywir mwy drais yn dy wlâd, destruw, na dinistr yn dy derfynau: eithr cyhoeddi iechydwriaeth ar dy fagwyrydd, a moliant dy byrth.

19Ni bydd yr haul i ti mwyach yn oleuni y dydd, a’r lleuad ni oleua yn llewyrch it: eithr yr Arglwydd fydd i ti yn oleuni tragywyddol, a’th Dduw yn ogoniant i ti.

20Ni fachluda dy haul mwyach, a’th leuad ni phalla, o herwydd yr Arglwydd dy Dduw fydd i ti yn oleuni tragywyddol, a dyddiau dy alar a ddarfyddant.

21Dy bobl hefyd fyddant gyfiawn oll, etifeddant y tîr byth, impin fy mhlanhigion, gwaith fy nwylo fel i’m gogonedder.

22Y bychan a fydd yn fil, a’r gwael yn genhedl gref, myfi’r Arglwydd a bryssuraf hynny yn ei amser.