1Hefyd mi a droais, ac a ddyrchefais fy llygaid, ac a edrychais; ac wele bedwar o gerbydau yn dyfod allan oddi rhwng dau fynydd, a’r mynyddoedd fynyddoedd o brês.
2Yn y cerbyd cyntaf meirch cochion: ac yn yr ail cerbyd meirch duon.
3Ac yn y trydydd cerbyd meirch gwynion, ac yn y pedwerydd cerbyd meirch brithion, gwineuon.
4Yna’r attebais, ac y dywedais wrth yr hwn a oedd yn ymddiddan â mi: beth y rhai hyn fy Arglwydd?
5A’r Angel a attebodd, ac a ddywedodd: dymma bedwar yspryd y nefoedd, yn dyfod allan o sefyll ger bron Arglwydd yr holl ddaiar.
6Yr hon meirch duon ynddi a aethant allan i dîr y gogledd; a’r gwynnion a aethant allan ar eu hôl hwythau, a’r brithion a aethant allan i’r deheu-dîr.
7A’r gwineuon a aethant allan, ac a geisiasant fyned i rodio’r bŷd, ac efe a ddywedodd, ewch, rhodiwch y byd: felly y rhodiasant y byd.
8Efe a waeddodd, ac a lafarodd wrthif, gan ddywedyd: edrych y rhai a aethant i dîr y gogledd, a lonyddasant fy Yspryd yn nhîr y gogledd.
9Yna y bu gair yr Arglwydd wrthif gan ddywedyd:
10Cymmer gan y carcharorion a ddaethant o Babilon, gan Heldai, Tobiah, a Iedaia, a thyret y dydd hwnnw, a dos i dŷ Iosiah fab Sophonia:
11A chymmer arian, ac aur, a gwna goron, a gosod am ben Iosuah fab Iosedec yr arch-offeiriad,
12A dywet wrtho gan ddywedyd: fel hyn y dywed Arglwydd y lluoedd, gan ddywedyd: wele y gŵr ai enw Blagurun, oi lê hefyd y blagura, ac yr adailada Deml yr Arglwydd.
13Teml yr Arglwydd a adailada efe, ac efe a ddŵg glod, ac a eistedd, ac a lywodraetha ar ei frenhin-faingc, bydd yn offeiriad hefyd ar ei frenhin-faingc, a chyngor hedd a fydd rhyngddynt ill dau.
14A’r goron fydd i Helem, ac i Tobia, ac i Iedaia, ac i Hen fab Zophonia: er coffadwriaeth yn Nheml yr Arglwydd.
15Canys pelledigion a ddeuant, ac a adailadant yn Nheml yr Arglwydd, a chewch wybod mai Arglwydd y lluoedd a’m anfonodd attoch, a a fydd, os gan wrando y gwrandewch ar lais yr Arglwydd eich Dduw.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
