1Gwyn ei fyd y neb a ofno’r Arglwydd, sydd yn hoffi ei orchymynnion ef yn ddirfawr.
2Ei had fydd cadarn yn y tîr, cenhedlaeth y rhai iniawn a fendithir.
3Golud a chyfoeth yn ei dŷ ef: ai gyfiawnder sydd yn parhau byth.
4Cyfododd goleuni i’r rhai iniawn yn y tywyllwch: trugarog, a thosturiol, a chyfiawn
5Gŵr dâ trugarog, a chymwynascar: wrth farn y llywodraetha efe ei eiriau.
6Canys byth nid yscogir ef, y cyfiawn, fydd byth mewn coffadwriaeth.
7Nid ofna efe rhag chwedl drwg, ei galon sydd ddisigl yn ymddyried yn yr Arglwydd.
8Attegwyd ei galon nad ofno efe hyd oni wêlo ei ewyllys ar ei elynnion.
9 2.Cor.2.9. Rhannodd, rhoddodd i’r tlodion, ai gyfiawnder sydd yn parhau byth: ei gorn a dderchefir mewn gogoniant.
10Yr annuwiol a wêl ac a ddigia, efe a yscyrnŷga ei ddannedd, ac a dawdd ymmaith: derfydd am ddymuniad y rhai annuwiol.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
