Galarnad Ieremi 3 - William Morgan Bible 1588 original edition

1Myfi y gŵr a welodd flinder gan wialen ei ddigofaint ef.

2I dywyllwch, ac nid i oleuni yr arweiniodd, ac y tywysodd efe fi.

3Yn fy erbyn i yn ddiau y trôdd efe, y mae efe yn troi ei law beunydd.

4Efe a wnaeth fyng-nhawd, a’m croen yn hên, efe a ddrylliodd fy escyrn.

5Efe a adeiladodd i’m herbyn, ac hamgylchodd â bustl ac â blinder.

6Efe a’m gosododd mewn tywyllwch, fel y rhai ydynt wedi marw byth.

7Efe a gaeodd o’m hamgylch fel nad elwyfi allan: efe a wnaeth fy lleffether i yn drom,

8Ac er galw a gweiddi o honofi, efe a omeddodd fyng-weddi.

9Efe a gaeodd fy ffyrdd â cherrig nâdd, ac a ŵyrodd fy llwybrau.

10Y mae efe yn fyng-hynllwyn arth, lew mewn lloches.

11Efe a rwystrodd fy ffyrdd, ac a’m drylliodd, yn anrhaithiedic y gosododd efe fi.

12Efe a dynnodd ei fŵa, ac a’m gosododd fel nôd i saethu atto.

13Efe a saethodd i saethau trwy fy arennau mau fi.

14Gwatworgerdd ydywyf i’m holl bobl, ai cân hwynt ar hŷd y dydd.

15Efe a’m llanwodd â chwerwder, a’m meddwodd i a’r wermod.

16Efe a dorrodd fy nannedd â cherrig, ac a’m trybaeddodd yn y llŵch.

17Fy enaid a ymadawodd â heddwch, ac a anghofiodd ddaioni.

18Ac mi a ddywedais, darfu a’m fy nerth a’m gobaith oddi wrth yr Arglwydd.

19Cofia di fy mlinder a’m gofid, y wermod, a’r bustl.

20Fy enaid gan gofio a gofia, ac a ymddarostwng ynofi.

21Hyn yr ydwyf yn ei ystyried, am hynny y gobeithiaf.

22Trugaredd yr Arglwydd na ddarfu am danom ni: o herwydd ni ddarfu ei drugaredd ef.

23Bob boreu o newydd: mawr yw dy ffyddlondeb.

24Yr Arglwydd yw fy rhan i, medd fy enaid: am hynny y gobeithiaf ynddo ef.

25Daionus yr Arglwydd i’r rhai a obeithiant ynddo ef: ac i’r enaid ai ceisio ef.

26Da gobeithio, ac aros yn iechydwriaeth yr Arglwydd.

27Da i ŵr ddwyn yr iau yn ei ieuengtid.

28[Hwnnw] a eistedd ei hunan, ac a daw â son: am iddo ddioddef arno ef.

29Efe a ddyru ei wyneb yn y llwch a oes obaith.

30Efe a ddyru gern i’r hwn ai tarawo, efe a lenwir â gwradwydd.

31O blegit nid yn dragywydd y gwrthid yr Arglwydd.

32Canys er iddo ef gystuddio, efe a dosturia eil-waith yn ôl amlder ei drugaredd.

33Nid oi fodd y blina efe, nac y cystuddia efe ddynion,

34Gan fathru holl garcharorion y ddaiar tann ei draed,

35[A] chan ŵyro barn gŵr o flaen y Goruchaf.

36Nid yw yr Arglwydd yn gweled wneuthur cam â gŵr yn ei fatter.

37Pwy a ddywed y bydd peth heb i’r Arglwydd ei ordeinio?

38Onid o enau y Goruchaf y daw niwed a daioni?

39Pa ham yr ymofidia dŷn byw? gŵr am ei bechod.

40Ceisiwn a chwiliwn am ein ffyrdd, a dychwelwn at yr Arglwydd.

41Derchafwn ein calonnau a’n dwylo at Dduw yn y nefoedd.

42Nyni a wnaethom gamwedd, ac a fuom annufydd, tithe nid arbedaist.

43Gorchguddiaist â sorriant, ac erlidiaist ni: lleddaist heb arbed.

44Ymguddiaist mewn cwmwl fel na ddeue gweddi

45Gosodaist ni ddiystyr, ac yn ffiaidd ym mysc y bobl.

46Ein gelynnion a ledasant eu safnau arnom ni.

47Dychryn a magl, anrhaith a dinistr a daeth arnom ni.

48Fy llygad a ddiferasant ffrydau o ddwfr, o herwydd dinistr merch fy mhobl.

49Fy llygad a ddiferodd, ac ni pheidiodd, am nad oes gorphywystra.

50Hyd onid edrycho, ac ystyrio yr Arglwydd o’r nefoedd.

51Y mae fy llygad yn blino fy enaid o herwydd holl ferched fy ninas.

52Fyng-elynnion gan hela a’m heliasant yn ddi-achos fel aderyn.

53Rhwymasant fy enioes yng-harchar: a bwriasant gerrig arnaf fi.

54Y dyfroedd a lifasant tros fy mhen, dywedais darfu am danaf.

55Gelwais ar dy enw di ô Arglwydd o’r pwll isaf.

56Ti a glywaist fy llef: na chae di dy glust rhac fy vchenaid a’m gwaedd.

57Ti a ddaethost yn nês y dydd y gelwais arnat, a ddywedaist, nac ofna.

58Ti ô Arglwydd a ddadleuaist gyd a’m henaid, a waredaist fy enioes.

59Ti ô Arglwydd a welaist fyng-ham: barna di fy matter.

60Ti a welaist eu holl ddial hwynt, ai holl amcanion i’m herbyn i.

61Clywaist eu gwaradwydd hwynt ô Arglwydd, a’r hyn oll a ddychymygasēt i’m herbyn.

62Geiriau fyng-wrthwyneb-wŷr, ai myfyrdod ydynt i’m herbyn ar hŷd y dydd.

63Edrych ar eu heisteddiad ai cyfodiad, myfi ydwyf eu cân hwynt.

64Tâl iddynt ô Arglwydd, yn ôl gweithredoedd eu dwylo.

65Dot ti iddynt ddallineb calon, dy felldith iddynt.

66Erlit ti hwynt â digofaint, a difetha hwynt oddi tann y nefoedd ô Arglwydd.