1A Dafydd a lefarodd wrth yr Arglwydd eiriau y gân hon: yn y dydd y gwaredodd yr Arglwydd ef o law ei holl elynnion, ac o law Saul.
2Ac efe a ddywedodd: yr Arglwydd fyng-hraig,
8Yna y cynnyrfodd, ac y crynnodd y ddaiar, seiliau y nefoedd a gyffroasant, ac a ymsiglasant am iddo ef ddigio.
9Derchafodd mwg oi ffroenau ef, a thân oi enau ef a yssodd: glô a enynnasant ganddo ef.
10Efe a ostyngodd y nefoedd, ac a ddescynnodd: a thywyllwch tann ei draed ef.
11Marchogodd efe hefyd ar y Cerub, ac a ehedodd: ie efe a hedodd ar adenydd y gwynt.
12Efe a osododd y tywyllwch yn bebyll oi amgylch: cascliad y dyfroedd, chwmylau yr awyr.
13Gan y discleirdeb ger ei fron ef yr enynnodd y marwor tan-llydd.
14Yr Arglwydd a darânodd o’r nefoedd: a’r Goruchaf a roddes ei lef.
15Ac efe a anfonodd saethau, ac ai gwascarodd hwynt: fellt, a drylliodd hwynt.
16Gwaelodion y môr a ymddangosasant, seiliau y byd a ddinoethwyd: gan gerydd yr Arglwydd, chan chwythad anadl ei ffroenau ef.
17Efe a anfonodd oddi vchod, cymmerodd fi thynnodd fi o ddyfroedd lawer.
18Gwaredodd fi rhac fyng-elyn cadarn: a rhac fyng-haseion, am eu bôd yn drêch na mi,
19Achubasant fy mlaen yn nydd fyng-ofid: a’r Arglwydd oedd yn gynhaliad i mi.
20Efe a’m dûg i ehangder: efe a’m gwaredodd i, canys ymhoffodd ynof.
21Yr Arglwydd a’m gobrwya yn ôl fynghyfiawnder: yn ôl glendid fy nwylo y tâl efe i mi.
22Canys mi a gedwais ffyrdd yr Arglwydd: ac ni wneuthum yn ddrygionus yn erbyn fy Nuw.
23O herwydd ei holl farnedigaethau ef ger fy mron i: ac oddi wrth ei ddeddfau ni chiliais i.
24Bum hefyd berffaith tu ag atto ef: ac ymgedwais rhac fy anwiredd.
25A’r Arglwydd a’m gobrwyodd inne yn ôl fyng-hyfiawnder: yn ôl fyng-lendid o flaen ei lygaid ef.
26A’r trugarog y gwnei drugaredd: a’r gŵr perffaith y gwnei berffeithrwydd.
27A’r glân y gwnei lendid: ac a’r cyndyn yr ymgyndynni.
28Canys ti a waredi y bobl gystuddiedic: ac a ostyngi dy lygaid yn erbyn y rhai vchel.
29Canys ti fyng-hannwyll i ô Arglwydd: a’r Arglwydd a lewyrcha fy nhywyllwch.
30O blegit ynot ti y rhedaf drwy fyddin: yn fy Nuw y llammaf dros fûr.
31Duw berffaith ei ffordd: ymadrodd yr Arglwydd sydd buredic, tarian efe i bawb a ymddyriedant ynddo ef.
32Canys pwy Dduw heb law yr Arglwydd? a phwy graig eithr ein Duw ni?
33Duw a’m cadarnhaodd i a nerth: ac a ryddhaodd fy ffordd i yn berffaith.
34Efe sydd yn gosod fy nhraed fel ewîgod: ac efe am sefydlodd i ar fy vchelfaoedd.
35Efe sydd yn dy scu fy nwylo i ryfel: fel y dryllid bŵa dur fy mreichiau.
36Rhoddaist hefyd i mi darian dy iechydwriaeth; ac a’th fwynder y lluosogaist fi.
37Ehanghaist fyng-herddediad tanaf: fel na lithrodd fy sodlau.
38Erlidiais fyng-elynnion, a difethais hwynt: ac ni ddychwelais nes eu difa hwynt.
39Difeais hwynt hefyd, a thrywenais hwynt fel na chyfodant: ac hwy a syrthiasant dann fy nhraed i.
40Canys ti a’m gwregysaist i a nerth i ryfel: cwympaist tanaf y rhai a ymgyfodent i’m herbyn.
41Rhoddaist hefyd i mi warrau fyng-elynnion: fel y difethwn fyng-haseion.
42Disgwiliasant, ac nid achubudd: am yr Arglwydd, ac nis attebodd hwynt.
43Yna y maluriais hwynt fel llwch y ddaiar: melais hwynt fel tōm yr heolydd, chenais hwynt.
44Gwaredaist fi rhac cynhennau fy mhobl: cedwaist fi yn benn genhedloedd, pobl nis adnabam a’m gwasanaethant.
45Meibion dieithr a gymmerant arnynt ymddarostwng i mi: pan glywant, gwrandawant arnafi.
46Meibion dieithr a ballant: ac a ddychrynnant oi carchar-dai.
47Byw fyddo yr Arglwydd, a bendigedic fyng-hraig, a derchafer Duw, craig fy iechydwriaeth.
48Duw sydd yn rhoddi i mi allu i ymddial: ac sydd yn darostwng pobloedd tanaf i.
49Ac sydd yn fy nhywys i o blith fyng-glynnion: ti hefyd a’m derchefaist oddi wrth y rhai a gyfodent i’m herbyn, rhac y gŵr traws i’m hachubaist i.
50Am hynny y moliannaf di ô Arglwydd ym mhlith Rhuf.15.1.y cenhedloedd: ac y canaf i’th enw.
51[Efe sydd] dŵr iechydwriaeth i’r brenin, tŵr iechydwriaeth iw frenin: ac yn gwneuthur trugaredd iw eneiniog, i Ddafydd, ac iw hâd ef hyd Pen.7.11.yn dragywydd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
