1Pan welodd Balaam mai da oedd yng-olwg yr Arglwydd fendithio Israel: yna Num.23.3. & 15.nid aeth efe megis o’r blaen i gyrchu dewiniaeth: onid cododd ei wyneb tua’r anialwch.
2A chododd Balaam ei lygaid, ac wele Israel yn presswylio yn ôl ei lwythau: a daeth yspryt Duw arno ef.
3 Num.23.7. Yna y cymmerodd efe ei ddammeg ac a ddywedodd, Balaam mab Peor a ddywed, a’r gŵr llygad gaead a ddywed.
4Gwrandawydd geiriau Duw a ddywed, ’r hwn a wel weledigaeth’r Holl alluoc, yr hwn a syrthiodd, ac a agorwyd lygaid.
5Morr hyfryd yw dy bebyll di ô Iacob, dy gyfanneddau di Israel.
6Ymestynnant fel dyffrynnoedd, ac fel gerddi wrth afon, fel Aloe-wydd a blannodd yr Arglwydd, fel y Cedr-wydd wrth ddyfroedd.
7Difera efe ddwfr oi stenau, ai hâd mewn dyfroedd lawer, ai frenin a dderchefir yn vwch nac Agag, ai frenhiniaeth a ymgyfyd.
8Duw ai dug ef allan o’r Aipht: nerth vnicorn iddo, bwyttu efe y cēhedloedd y rhai ai gorthrymmant ef, ac a ddryllia eu hesgyrn, ac ai saethau y gwana efe
9Efe a Genes.49.9.grymma a orwedd fel llew ieuangc, ac fel llew hên: pwy ai cyfyd ef? bendigedic dy fendith-wŷr, a melldigedic dy felldith-wŷr.
10Yna yr enynnodd dig Balac wrth Balaam, ac a wascodd ei ddwylo, dywedodd Balac hefyd wrth Balaam, i regu fyng-elynion i’th gyrchais, ac wele ti gan fendithio a fendithiaist y tair gwaith hyn.
11Am hynny yn awr ffô di adref i’th fangre dy hun: dywedais gan anrhydeddu i’th anrhydeddwn, ac wele attaliodd yr Arglwydd di oddi wrth anrhydedd.
12Yna y dywedodd Balaam wrth Balac, oni lefarais wrth dy gennadau y rhai a anfonaist attaf gan ddywedyd?
13Pe rhodde Balac i mi arian, ac aur loned ei dŷ ni allwn drosseddu gair yr Arglwydd i wneuthur da, neu ddrwg o’m meddwl fy hun: yr hyn a lefaro yr Arglwydd hynny a lefaraf fi.
14Ond yr awran wele fi yn myned at fy mhobl: tyret mi a’th gynghoraf yr hyn a ŵna y bobl hyn i’th bobl di yn y dyddiau dyweddaf.
15Ac efe a gymmerth ei ddammeg, ac a ddywedodd: Balaam mab Peor a ddywed, a’r gwr llygad gaead a ddywed.
16Dywet gwrandawydd geiriau Duw, gwybodydd gwybodaeth y Goruchaf, a gweledydd gweledigaeth yr Holl alluoc: yr hwn a syrthiodd ac yr agorwyd ei lygaid.
17Gwelaf ef, ac nid yr awran: canfyddaf ef, ond nid o agos: aiff seren o Iacob, a chyfyd teyrn-wialen o Israel: a dryllia gyrrau Moab ac a ddinistria holl feibion Seth.
18Yna Edom a orescynnir, Seir hefyd a orescynnir ei elynion: ac Israel a wna rymmuster.
19Ac arglwyddiaetha o Iacob, ac a ddinistria y gweddill o’r ddinas.
20Yna efe a edrychodd ar Amalec, a chymmerodd ei ddammeg a diwedodd: dechreu cenhedloedd Exod.17.10|EXO 17:10, 1.Sam.15.3.Amalec, ai ddiwedd a dderfydd am dano byth.
21Edrychodd hefyd ar y Cenead, a chymmerodd ei ddammeg, a dywedodd, cadarn dy annedd, gosot ti dy nyth yn y graig.
22Er hynny bydd i bori y Cenead, hyd oni i’th gaethiwo Assur.
23Ac efe a gymmerodd ei ddammeg, ac a ddywedodd, o’ch pwy fydd byw pan osodo Duw hyn?
24Llongau hefyd o draeth Cittim a orthrymmant Assur, ac a orthrymmant Eber, ac yntef a dderfydd am dano byth.
25A chododd Balaam, ac aeth, ac a ddychwelodd adref, a Balac aeth hefyd iw ffordd yntef.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.