Ieremi 15 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XV.Ofered eiriol tros yr anedifeiriol. 3 Duw yn bygwth pedwar dialedd, ac yn dangos yr achos. 10 Ieremi yn galaru tros yr eglwys. 11 Duw yn ei gyssuro ef, ac yn ei gadarnhau yn ei swydd.

1A dywedodd yr Arglwydd wrthif: Ezec.14.14.pe safe Moses a Samuel ger fy mron, etto ni bydd fy serch ar y bobl ymma: gollwng fel yr elont o’m golwg.

2Ac os dywedant wrthit, i ba le yr awn? tithe a ddywedi wrthynt, fel hyn y dywedodd yr Arglwydd, * y sawl i angeu, i angeu; a’r sawl i’r cleddyf, i’r cleddyf; a’r sawl i newyn, i newyn: a’r sawl i gaethiwed, i gaethiwed.

3Mi a osodaf arnynt bedwar rhywogaeth medd yr Arglwydd, y cleddyf i ladd; a’r cŵn i larpio; ac adar y nefoedd, ac anifeiliaid y ddaiar i yssu, ac i ddifa.

4Ac ai rhoddaf hwynt yn gyrwydraid i holl deyrnasoedd y ddaiar, 2.Bren.21.9.herwydd Manasses mab Hezecia brenin Iuda, am yr hyn a wnaeth efe yn Ierusalem.

5Pwy gan hynny a drugarhâ wrthit ti ô Ierusalem? a phwy a dosturia wrthit ti? a phwy a aiff i eiriol am heddch it?

6Ti a’m gadewaist medd yr Arglwydd, ac a aethost yn ôl: am hynny yr estynnaf fy llaw arnat ti i’th ddifetha, myfi a flinais yn edifarhau.

7Ac mi ai chwalaf hwynt a gwintill ym mhyrth y wlad: yspeiliais, a difethais fy mhobl, etto ni throesant oddi wrth eu ffyrdd.

8Eu gweddwon a amlhausant trwost, tu hwnt i dyfod y môr: dugum arnynt anrheith-wr ganol dydd, ac yn erbyn cynnulleidfa eu gwŷr ieuaingc: perais syrthio yn ddisymmwth arni hi, ar y ddinas, a mewn dychryn.

9Yr hon a blantodd saith a lescaodd: ei henaid hi a llysmeiriodd, ei haul a fachludodd, tra oedd hi yn ddydd, hi a gywilyddiwyd, ac a wradwyddwyd: rhoddaf eu gweddillion i’r cleddyf ger bron eu gelynnion medd yr Arglwydd.

10Gwae fi fy mam, ymddwyn o honot fi, yn ŵr ymrysongar, ac yn ŵr cynhennus a’r holl wlad: ni logais, ac ni logwyd i mi, pawb sy sy yn fy melldigo i.

11Yr Arglwydd a ddywedodd, oni dy weddill di mewn daioni? yn oni achubaf flaen y gelyn trosot ti yn amser adfyd, ac yn amser cystudd?

12A dyrr haiarn yr haiarn, a’r pres o’r gogledd?

13Dy gyfoeth a’th dryssorau a roddaf yn yspail nid am werth, ond o blegit dy holl bechodau, y rhai drwy dy holl derfynau.

14Gyrraf hefyd gyd a’th elynnion i dîr nid adwaenost: canys tân a ynynnodd yn fy nigofaint, arnoch y llysc.

15Ti a wyddost Arglwydd, coffa am danaf, ac ymwel â mi, a dial trosof ar fy erlidwŷr, na ddwg fi i’th hîr ddigofaint, gwybydd ddwyn o honof wradwydd er dy fwyn di.

16Dy eiriau a gaed, a mi ai bwyteais hwynt, ac yr oedd dy air di i mi yn llawenydd, ac yn hyfrydwch fyng-halon: canys dy enw di a alwyd arnafi ô Arglwydd Dduw y lluoedd.

17Nid eisteddais yng-hymanfa y gwatwarwŷr, ac ymhyfrydais: eisteddais fy hunan rhac dy law di, canys ti a’m llenwaist i o lîd.

18Pa ham y mae fy nolur i yn dragywyddol? a’m plâ yn ddiobaith, fel nad ellir ei iachau? a fyddi di i mi megis celwyddoc, fel dwfr anwadal?

19Am hynny fel hyn y dywedodd yr Arglwydd, os dychweli, yna i’th ddygaf eilwaith fel y sefech ger fy mron, os tynni ymmaith y gwerthfawr oddi wrth y gwael, byddi fel fyng-enau mau fi: dychwelant hwy attat ti, ond na ddychwel di attynt hwy.

20Rhoddaf di hefyd i’r bobl ymma yn fagwyr efydd gadarn, a hwy a ryfelant yn dy erbyn di, eithr ni’th orchfygant, canys yr ydwyfi gyd â thi i’th achub, ac i’th wared medd yr Arglwydd.

21Mi a’th waredaf di o law y rhai drygionus: ac a’th ryddhaf di o law y cedyrn.