1Wedi hynny y daeth gair yr Arglwydd attaf gan ddywedyd:
2Ha fab dŷn gwnai Ierusalem adnabod ei ffieidd-dra,
3A dywet, fel hyn y dywedodd yr Arglwydd Dduw am Ierusalem: dy drigfa, a’th enedigaeth o Esa.1.4. Esa.57.3.wlâd Canaan, dy dâd Amoriad, a’th fam yn Hitties.
4Ac dy enedigaeth, ar y dydd i’th anwyd ni thorrwyd dy fogail, ac mewn dwfr ni’th olchwyd yn feddal, ni’th gyweiriwyd ychwaith â halen, ac ni’th rwymwyd â rhwymyn:
5Ni thosturiodd llygad wrthit, i wneuthur it vn o hyn, gan drugarhau wrthit: onid ar wyneb y maes i’th daflwyd, yn niystyrwch dy enioes, ar y dydd i’th aned.
6Yna y trammwyais heibio it, ac mi a’th welais yn ymdrybaeddu yn dy waed, a dywedais wrthit yn dy waed, bydd fyw: ie dywedais wrthit yn dy waed, bydd fyw.
7Yn fyrddiwn i’th roddais fel gwellt y maes: îe ti a amlheuir, ac a fawrheuir, ac a ddeui i harddwch mawr, addfedodd dy fronnau, a thyfodd dy wallt, a thi yn llom, ac yn noeth
8A phan drammwyais hebot canfûm di, ac wele dy amser yn amser serchawgrwydd, yna lledais fy aden drosot, a chuddiais dy noethni: tyngais hefyd it, ac euthym mewn cyfammod â thi medd yr Arglwydd Dduw, felly’r aethost yn eiddof fi.
9Golchais di hefyd mewn dwfr, îe golchais dy waed oddi wrthit, ac irais di ag olew:
10Mi a’th wiscais hefyd â gwaith edef a nodwydd, rhoddais it hefyd escidiau o groen daiar-foch: a gwiscais di mewn lliain main, a gorchguddiais di â sidan,
11Felly i’th herddais â harddwch, a rhoddais freichledau am dy ddwylo, a chadwyn am dy wddf,
12Rhoddais hefyd fiswrn ar dy wyneb, a thlysau wrth dy glustiau: a choron hardd am dy benn.
13Felly i’th harddwyd o aur, ac arian, ac i’th wiscwyd â lliain main, ac â sidan, ac â gwaith edef a nodwydd: peillied, a mêl, ac olew a fwyteit, têg hefyd odieth oeddit, a ffynnaist yn frenhiniaeth.
14Aeth allan hefyd it enw ym mysc y cenhedloedd, o’th degwch: canys cyflawn oedd, o achos fy hyfrydwch yr hwn a osodaswn arnat, medd yr Arglwydd Dduw.
15Yna’r ymddyriedaist i’th degwch, a phutteiniaist wrth dy enw: a thywelltaist dy butteindra ar bob cynniwerudd, oedd eiddo ef.
16Cymmeraist hefyd o’th ddillad, a gwnaethost it vchel-feudd brithion, a phutteiniaist â hwynt, ni ddeuant, ac ni bydd
17A chymmeraist offer dy harddwch o’m haur, ac o’m harian i y rhai a roddaswn i ti, a gwnaethost it ddelwau gwyr: a phutteiniaist gyd â hwynt.
18Cymmeraist hefyd dy wiscoedd o waith edef a nodwydd, ac ai gwiscaist hwynt, fy olew hefyd, a’m harogl-darth a roddaist oi blaen hwynt.
19Felly fy mŵyd yr hwn a roddaswn i ti, yn beillied, ac yn olew, ac yn fel, i’th borthaswn di: rhoddaist hynny hefyd oi blaen hwynt i fod yn arogl esmwyth: fel hyn y bû medd yr Arglwydd Dduw.
20Cymmeraist hefyd dy feibion, a’th ferched, y rhai a blantaasit i mi, Lefit.18.21. 2.Bren.23.10.a lleddaist hwynt yn fwyd iddynt hwy: ai bychan o’th butteindra?
21Lleddaist hefyd fy meibion, a rhoddaist hwynt, gan eu tynnu iddynt.
22A chyd a’th holl ffiaidd-dra, a’th butteindra, ni chofiaist ddyddiau dy ieuengtid: pan oeddit lomm, a noeth, dy fod yn ymdrybaeddu yn dy waed.
23A bu ar ôl dy holl ddrygioni (gwae, gwae it medd yr Arglwydd Dduw)
24Adailadu o honot it vchelfa, a gwneuthur it vchelfa ym mhob heol.
25Ym mhen pob ffordd yr adailedaist dy vchelfa, a gwaethost dy degwch yn ffiaidd: canys lledaist dy draed i bob cynnwerudd, ac amlheaist dy butteindra.
26Putteiniaist hefyd gyd â meibion yr Aipht, dy gymydogion cigog: ac amlheaist dy butteindra i’m digio.
27Am hynny wele estynnais fy llaw arnat, a phrinheais dy rann, a rhoddais di wrth ewyllys dy gaseion merched y Philistiaid: y rhai a wradwyddwyd am dy ffordd sceler.
28Yna y putteiniaist gyd â meibion Assur, o eisieu dy ddigoni: a hefyd wedi putteinio gyd â hwynt ni’th ddigonwyd.
29Onid chwanegaist dy butteindra yngwlâd Canaan gyd a’r Caloeaid: ac eito ni’th ddigonwyd yn hyn.
30Morr llesc yw dy galon medd yr Arglwydd Dduw, gan it wneuthur hynny oll: gwaith puttein-wraig anllywodraethus.
31Pan adailedaist dy vchelfa ym mhenn pob ffordd, ac y gwnaethost dy vchelfa ym mhob heol, ac nid oeddit fel puttain yn dirmygu gwobr.
32Ond fel gwraig a dorre ei phriodas, ac a gymmere ddieithraid yn lle ei gŵr.
33I bob puttain y rhoddant wobr, ond ty di a roddaist dy wobr i’th holl gariadau: ac ai gobrwyaist hwynt i ddyfod attat oddi amgylch yn dy butteindra.
34Am hynny yr wyt ti yn y gwrthwynebi wragedd yn dy butteindra, ac ni phutteiniwyd ar dy ôl di: canys lle y rhoddi wobr, ac ni roddir it, yna’r wyt yn y gwrthwyneb.
35Gan hynny ô buttain clyw air yr Arglwydd,
36Fel hyn y dywed yr Arglwydd Ddnw, am dywallt dy frynti, a datcuddio dy noethni yn dy butteindra gyd a’th gariadau, a chyd a’th holl eulynnod ffiaidd: ie yng-waed dy feibion y rhai a roddaist iddynt:
37Am hynny wele fi yn casclu Ezec.23.9.dy holl gariadau y rhai y cydiaist â hwynt: îe y rhai oll a geraist, gyd a’r rhai oll a gaseaist, pan gasclwyf hwynt i’th erbyn oddi amgylch: yna y dinoethaf dy noethni iddynt, fel y gwelant dy holl frynti.
38Barnaf di hefyd â barnedigaethau putteiniaid, a’r rhai a dywalltant waed: a rhoddaf di yn waed llidiawgrwydd, ac eiddigedd.
39Ie rhoddaf di yn eu dwylo hwynt, yna y dinistriant dy vchelfannau, a diwreiddiant dy vchel-leoedd: dioscant di hefyd o’th ddillad, a chymmerant ddodrefn dy harddwch, ac a’th adawant yn llomm, ac yn noeth.
40Dygant hefyd dyrfa i’th erbyn, ac a’th labyddiant â meini, ac ai cleddyfau i’th drywanant.
41 2.Bren.25.9. Lloscant hefyd dy dai â thân, a gwnant arnat farnedigaethau yng-olwg gwragedd lawer: felly y gwnaf it beidio â phutteinio, ac hefyd na roddech wobr mwy.
42Ie llonyddaf fy llid i’th erbyn, a symmudaf fy eiddigedd oddi wrthit: llonyddaf hefyd ac ni ddigiaf mwy.
43Am na chofiaist ddyddiau dy ieuengctid, onid an̄ogaist fi i lid yn hyn oll, am hynny wele myfi a roddaf dy ffordd ar benn, medd yr Arglwydd Dduw fel na wnelech yr scelerder hynn, gyd a’th holl ffieidd-dra.
44Wele pob diharebudd a ddihareba am danat gan ddywedyd: fel y fam y mae yr ferch.
45Merch dy fam yr hon a ffieiddiodd ei gŵr ai meibion ti: a chwaer dy chwiorydd, y rhai a ffieiddiasant eu gwŷr ai meibion ti: eich mam Hitties, a’ch tâd yn Amoriad.
46A’th chwaer hynaf yw Samaria ai merched, yr hon sydd yn trigo ar dy law asswy: a’th chwaer ieuangach nâ thi’r hon sydd yn trigo ar dy law ddehau Sodoma ai merched.
47Ac ni rodiaist yn eu ffyrdd hwynt, nid yn ôl eu ffieidd-dra hwynt y gwnaethost, megis ychydig bach ymlygraist yn fwy na hwy yn dy holl ffyrdd.
48[Nid] byw fi medd yr Arglwydd Dduw, os gwnaeth Sodoma dy chwaer, hi ai merched, fel y gwnaethost ti a’th ferched.
49Wele hynn oedd anwiredd dy chwaer Sodoma, Gen 19.24.balchder, digonedd bara, ac amlder o seguryd oedd iddi, ac iw merched, ac ni chryfhaodd hi law yr anghenog, na’r tlawd.
50Onid ymdderchafasant, a gwnaethant ffiaidd-dra o’m blaen, am hynny y symmudais hwynt fel y gwelais yn dda.
51Samaria hefyd ni phechodd fel hanner dy bechod ti, canys amlheaist dy ffieidd-dra yn fwy nâ hwynt, a chyfiawnheaist dy chwiorydd yn dy holl ffieidd-dra y rhai a wnaethost.
52Dŵg dithe dy wradwydd, (yr hon a fernaist ar dy chwaer) am dy bechod yr hwn y buost ffieiddiach nâ hwynt: cyfiawnach ydynt nâ thi: cywilyddia dithe, a dwg dy wradwydd, gan gyfiawnhau o honot dy chwiorydd.
53Pan ddychwelwyf eu caethiwed hwynt, sef caethiwed Sodoma ai merched, a chaethiwed Samaria ai merched: yna y gaethiwed dy gaethion dithe, a’th ferched,
54Fel y dygech dy warth, ac i’th wradwydder, am yr hyn oll a wnaethost, gan gyssuro o honot hwynt.
55Dy chwiorydd hefyd ai Sodoma, merched pan ddychwelant iw cynnefyn, a Samaria ai merched pan ddychwelant iw cynnefyn: yna tithe a’th ferched a ddychwelwch i’ch cynnefyn.
56Canys nid oedd mo’r sôn am Sodoma dy chwaer yn dy enau, yn nydd dy falchder.
57Cyn 2.Cron.28.19.dinoethi dy ddrygioni, megis amser gwradwydd merched Syria, a holl ferched y Philistiaid oi hamgylch: y rhai a’th ddiysiyrant di o bob-parth.
58Dy scelerder, a’th ffieidd-dra hefyd, ti ai dygaist hwynt medd yr Arglwydd.
59Canys fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, felly y gwnaf â thi fel y gwnaethost, yr hon a ddiystyrraist lŵ, i ddiddymmu y cyfammod.
60Etto mi a gofiaf fyng-hyfammod â thi, yn nyddiau dy ieuengtid, ac a siccrhaf it gyfammod tragywyddol.
61Yna y coffei dy ffyrdd, ac y cywilyddi pan dderbynniech dy chwiorydd hyn nâ thi, gyd a’r rhai ieuangach nâ thi: canys rhoddaf hwynt yn ferched it, a nid o’th ammod ti.
62Ie siccrhaf fyng-hyfammod â thi, a chei ŵybod mai myfi yr Arglwydd.
63Fel y cofiech di, ac y cywilyddi, ac na byddo it mwy agorid safn gan dy wradwydd, pan wnelwyf iawn trosot am yr hyn oll a wnaethost medd yr Arglwydd Dduw.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.