Deuteronomium 21 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXI.Am lofryddiaeth heb wybod pwy ai gwnaeth. 11 Am y fenyw a ddalier mewn rhyfel. 15 Ni cheir newidio braint y cyn-fab. 18 Cospedigaeth mab anufydd.

1Pan geffir wedi ei ladd o fewn y tîr, yr hwn y mae’r Arglwydd dy Dduw yn ei roddi i ti iw etifeddu, yn farw yn y maes heb ŵybod pwy ai lladdodd:

2Yna aed dy henuriaid, a’th farn-wŷr allan, a mesurant hyd y dinasoedd y rhai o amgylch i’r lladdedig.

3A bydded i’r ddinas nesaf at y lladdedig gymmeryd o henuriaid y ddinas honno anner gwartheg yr hon ni weithiwyd a hi, ni thynnodd dan iau.

4A dyged henuriaid y ddinas honno’r anner i ddyffryn garw, ’r hwn ni lafuriwyd, ac ni hauwyd ynddo: ac yno tor-fynyglant yr anner yn y dyffryn.

5A nessaed yr offeiriaid meibion Lefi, (o herwydd yr Arglwydd dy Dduw ai etholodd hwynt i weini iddo ef, ac i fendigo yn enw’r Arglwydd: ac wrth eu barn hwynt, y derfydd pôb ymryson, a phôb plâ. )

6A holl henuriaid y ddinas honno, y rhai a ddeuant at y lladdedig a olchant eu dwylo uwch benn yr anner a dorr-fynyglwyd yn y dyffryn.

7Yna’r attebant, at y dywedant ni ollyngodd ein dwylo ni y gwaed hwn: ac nis gwelodd ein llygaid.

8Trugarhâ wrth bobl Israel y rhai a waredaist ô Arglwydd, ac na ddyro waed gwirion ym mysc dy bobl Israel: a maddeuir y gwaed iddynt hwy.

9Felly y tynni ymmaith y gwaed gwirion o’th fysc, os ti a wnei’r iniawnder yngolwg yr Arglwydd.

10Pan elech i ryfel yn erbyn dy elynnion, a rhoddi o’r Arglwydd dy Dduw hwynt yn dy law di: a chaeth-gludo o honot gaeth-glud o honynt,

11A gweled o honot yn y gaeth-glud wraig brŷd-weddol, a’th fod yn fodlon iddi, ai chymmeryd it yn wraig:

12Yna dwg hi i fewn dy dŷ: ac eillied hi ei phen, a thorred ei hewinedd.

13A diosced ddillad ei chaethiwed oddi am deni a thriged yn dy dŷ di, ac ŵyled ei thâd, ai mam fîs o ddyddiau: ac wedi hynny yr ei di atti, ac y byddi ŵr iddi, a hithe fydd gwraig i ti.

14Ac oni byddi fodlon iddi, yna gollwng hi yn ôl ei hewyllys ei hun, a chan werthu na wertha hi er arian: na chais elw o honi, am i ti ei darostwng hi.

15Pan fyddo i ŵr ddwy wragedd, vn yn gû, ac vn yn gâs, a phlanta o’r gu, a’r gâs feibion iddo ef: a bôd y mab cyntaf-anedic o’r gâs.

16Yna bydded yn y dydd y cynhyscaeddo efe ei feibion y rhai fyddant iddo, na ddichon efe wneuthur yn gyntaf-anedic fab y gu o flaen mab y gasedic, yr hwn sydd gyntaf-anedic.

17Ond mab y gâs yr hwn sydd gyntafanedic a gydnebydd efe, gan roddi iddo ef y deuparth o’r hyn oll ar a gaffer yn eiddo ef: o achos hwn yw dechreuad ei nerth ef, iddo braint yr anedigaeth gyntaf.

18Ond o bydd i ŵr fab cyndyn, ac anufydd heb iddo wrando a’r lais ei dâd, nac ar lais ei fam: a phan geryddant ef ni wrendu arnynt,

19Yna ei dâd ai fam a ymaflant ynddo, ac ai dygant ac henuriaid ei ddinas ef, ac i borth ei drig-fan.

20A dywedant wrth henuriaid ei ddinas ef, ein mab hwn sydd gyndyn, ac anufydd heb iddo wrando ar ein llais, glŵth a meddwyn

21Yna holl ddynion ei ddinas ai llabyddiant ef a meini fel y byddo farw, felly y deleu di y drygioni o’th fysc di: a holl Israel a glywant, ac a ofnant.

22Ac o bydd mewn gŵr bechod barnedigaeth angau, ai farwolaethu: yna y crogi di ef wrth bren.

23Na thriged ei gelen tros nôs wrth y pren, gan gladdu ti ai cleddi ef o fewn y dydd hwnnw: o herwydd Galat.3.13.melldith Dduw a grogir: na haloga gan hynny dy dir, yr hwn y’r Arglwydd dy Dduw yn ei roddi it yn etifeddiaeth.