Ezeciel 26 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXVI.Dinistr Tyrus.

1Ac yn yr vnfed flwyddyn ar ddêc, ar cyntaf o’r mîs, y daeth gair yr Arglwydd attaf gan ddywedyd.

2Ha fab dŷn o herwydd yr hyn a ddywedodd Tyrus am Ierusalem, eho, torrwyd porth y bobloedd, troir attafi, fo’m llenwir, anrhaithiedic yw hi.

3Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi’th erbyn ô Tyrus, a chodaf genhedloedd lawer i’th erbyn, fel y cyfode y môr ai donnau.

4Yna y llygrant geurydd Tyrus, ai thŷrau a ddinistriant, minne a grafaf ei llwch o honi, ac ai rhoddaf yn grîb craig.

5Yn estynfa rhwydau y bydd yng-hanol y môr, canys myfi a lefarodd medd yr Arglwydd Dduw: îe hi a fydd yn yspail i’r cenhedloedd.

6Ei merched hefyd y rhai yn y maes a leddir a’r cleddyf: fel y gwypont mai myfi yr Arglwydd.

7Canys fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, wele fi yn dwyn at Tyrus o’r gogledd Nabuchodonosor brenin Babilon brenin y brenhinoedd, â meirch, ac â cherbydau, ac â marchogion, a thyrfa, a phobl lawer.

8Dy ferched a ladd efe yn y maes a’r cleddyf, ac a esyd gastell i’th erbyn, ac a fwrw glawdd o’th amgylch, ac a gyfyd darian i’th erbyn.

9Ac efe a a esyd beiriannau rhyfel wrth dy geurydd, a’th dŷrau a ddiwreiddia efe ai gleddyfau.

10Gan finteioedd ei feirch ef eu llwch a’th doant, dy geurydd a gynhyrfant gan sŵn y marchogion, ar olwynion, a’r cerbydau pan ddelont trwy dy byrth di, fel adwyau dinas rwygedic.

11A charnau ei feirch y sathr efe dy heolydd oll, dy bobl a ladd efe a’r cleddyf: a’th sefyllfannau cedyrn a ddescynu efe i’r llawr.

12Yna’r anrheithiant dy gyfoeth, ac yr yspeiliant dy farchnadaeth, ac y dinistriant dy geurydd, a’th dai dymunol a ddiwreiddiant: îe dy gerric, a’th goed, a’th bridd a osodant ynghanol y dyfroedd.

13Felly y gwnaf i sŵn dy ganiadau beidio ac na chlywir mwy lais dy delynau.

14Eithr rhoddaf di yn grib craic, estynfa rhwydau fyddi, ni’th adailedir mwy: canys myfi yr Arglwydd a leferais medd yr Arglwydd Dduw.

15Fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw am Dyrus, onid gan sŵn dy gwymp, pan waelddo’r archollodic, pan ladder lladdfa yn dy ganol y cynhyrfa yr ynysoedd?

16A holl dywysogion y môr a ddescynnant oi gorsedd-feingciau, ac a fwriant ymmaith eu mantelloedd, ac a ddioscant eu gwiscoedd symmud-liw, dychryn a wiscant, at y ddaiar yr eisteddant, ac a ddychrynant ar moment, ac a ryfeddant wrthit.

17Codant hefyd alar-nad am danat, a dywedant wrthit: pa fodd i’th ddifethwyd yr hon a bresswylir o’r môr, y ddinas ganmoladwy yr hon sydd grêf o’r môr, hi ai thrigolion: y rhai a roddasant eu harswyd ar ei holl bresswylwŷr hi?

18Yr awr hon yr ynysoedd a ddychrynnant nydd dy gwymp, ar ynysoedd y rhai ydynt yn y môr a ddychrynant gan dy fynediad allan.

19Canys fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, pan roddwyf di yn ddinas anrhaithiedic, fel y dinasoedd yr rhai ni’s cyfanneddir, gan ddwyn arnat ddyfnder fel i’th guddio dyfroedd lawer.

20A’th ddescyn o honof gyd a’r rhai a ddescynnant i’r pwll, at y bobl gynt, a’th osot yn y tir issaf, fel yr hên anrhaith gyd a’r rhai a ddescynnant i’r pwll, fel na’th bresswylier: a rhoddi o honof ogoniant yn nhir y rhai byw,

21Rhoddaf di yn ddychryn fel na yna i’th geisir, ac ni’th geir mwy medd yr Arglwydd Dduw.