2.Brenhinoedd 20 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XX.Duw wedi rhybuddio Hezecia i farw yn estyn ei enioes ef. 13 ac yn ei geryddu ef am ddangos ai dryssor i’r Babiloniaid. 22 Manasses yn teyrnasu yn lle Hezecia.

1Yn y dyddiau hynny 2.Cron 32.24.|2CH 32:24. Esay.38.1.y clafychodd Hezecia i farw: ac Esay mab Amos y prophwyd a ddaeth atto ef, ac a ddywedodd wrtho, fel hyn y dywedodd yr Arglwydd, trefna dy dŷ canys marw fyddi, ac ni byddi byw.

2Yna efe a drôdd ei wyneb at y pared: ac a weddiodd at yr Arglwydd gan ddywedyd.

3Attolwg Arglwydd cofia yr awr hon i mi rodio ger dy fron di mewn gwirionedd, ac mewn calon berffaith, a gwneuthur yr hyn oedd dda yn dy olwg di: a Hezecia a ŵylodd ag wylofain mawr.

4A chyn myned o Esay allan i’r cyntedd canol: yna y daeth gair yr Arglwydd atto ef, gan ddywedyd:

5Dychwel, a dywet wrth Hezecia blaenor fy mhobl i, fel hyn y dywedodd Arglwydd Dduw Dafydd dy dad ei, clywais dy weddi di, gwelais dy ddagrau: wele fi yn dy iachau di, y trydydd dydd yr ei di i fynu i dŷ’r Arglwydd.

6A mi a chwanegaf at dy ddyddiau di bymtheng-mhlynedd, ac a’th waredaf di, a’r ddinas hon, a law brenin Assyria: deffynnaf y ddinas hon er fy mwyn fy hun, ac er mwyn Dafydd fyng-wâs.

7Yna y dywedodd Esay, cymmerwch swpp o ffigus: a hwynt a gymmerasant, ac ai gosodasant ar y cornwyd, ac efe a fû fyw.

8Ac Hezecia a ddywedodd wrth Esay, pa arwydd yr iachâ’r Arglwydd fi: ac yr afi i fynu i dŷ’r Arglwydd y trydydd dydd?

9Ac Esay a ddywedodd, hyn i ti yn argoel oddi wrth yr Arglwydd, y gwna’r Arglwydd y gair yr hwn a lefarodd efe: ddychwel efe ddêc o raddau yn ôl?

10Ac Hezecia a ddywedodd, hawdd yw i’r cyscod ogwyddo ddêc o raddau: nid onid dychweled y cyscod yn ei ôl ddêc o raddau.

11Ac Esay y prophwyd a lefodd at yr Arglwydd: ac efe adrôdd y cyscod ar hŷd y graddau, (ar hŷd y rhai y descynnase efe yn neial Ahaz) ddêc o raddau yn ei ôl.

12Yn yr amser hwnnw’r anfonodd Esa.39.1.Berodac Baladan, mab Baladan brenin Babilon lythyrau, ac anrheg at Hezecia: canys efe a glywse fod Hezecia yn glâf.

13Ac Hezecia a wrandawodd arnynt hwy, ac a ddangosodd iddynt hwy holl dŷ ei dryssor ef yr arian, a’r aur, a’r pêr aroglau, a’r olew goref, a thŷ ei arfau ef, a’r hyn oll a’r a gafwyd yn ei dressorau ef: nid oedd dim yn ei dŷ ef, nac yn ei holl gyfoeth ef yr hwn nas dangosodd Hezecia iddynt hwy.

14Yna Esay y prophwyd a ddaeth at y brenin Hezecia, ac a ddywedodd wrtho ef, beth a ddywedodd y gwŷr hynny, ac o ba le y daethant hwy attat ti? a dywedodd Hezecia o wlâd bell y daethant hwy a Babilon.

15Yntef a ddywedodd beth, a welsant hwy yn dy dŷ di? a dywedodd Hezecia, yr hyn oll yn fy nhŷ i a welsant hwy, nid oes dim yn fy nhressorau i a’r nas dangosais i iddynt hwy.

16Ac Esay a ddywedodd wrth Hezecia: gwrando air yr Arglwydd.

17Wele y dyddiau yn dyfod pan 2.Bren.24.13. & 25.13. Ier.27.19.ddygir i Babilon yr hyn oll yn dy dŷ di, a’r hyn a gynhîlodd dy dadau hyd y dydd hwn: ni adewir dim medd yr Arglwydd.

18Cymmerant hefyd o’th feibion di y rhai a ddeuant allan o honot ti y rhai a genhedli di, i fod yn stafellyddion yn llŷs brenin Babylon.

19Yna Hezecia a ddywedodd wrth Esay, da yw gair yr Arglwydd yr hwn a leferaist: dywedodd hefyd, oni bydd heddwch a gwirionedd yn fy nydd i?

20A’r rhan arall o hanes Hezecia, ai holl rym ef, ac fel y gwnaeth efe y llynn, a’r pistill, ac y dûg efe y dyfroedd i’r ddinas: onid ydynt hwy yn scrifennedic yn llyfr Cronicl brenhinoedd Iuda?

21Ac Hezecia a hunodd gyd ai dadau: a Manasses ei fab ef a deyrnasodd yn ei le ef.