Galarnad Ieremi 4 - William Morgan Bible 1588 original edition

1Pa fodd y rhydodd yr aur? y newidiodd yr aur coeth da? y taflwyd cerrig y cyssegr ym mhen pob heol.

2Anrhydeddus feibion Sion, a chystal ag aur pur: pa fodd y cyfrifwyd hwynt fel stenau pridd waith dwylo y crochenydd.

3Y dreigiau a dynnasant allan eu bronnau, ac a roddasant sugn iw cenawon: merch fy mhobl yn greulon Iob.39.17.fel yr estrisiaid yn yr anialwch.

4Tafod plentyn sydd yn glynu wrth daflod ei enau gan syched: y plant a ofynnasant fara, nid a dorre iddynt.

5Y rhai a fwytaent yn foethus a ddifethwyd yn awr yn yr heolydd: y rhai a feithrinwyd mewn scarlat a gofleidiasant y dom.

6Mwy yw anwiredd merch fy mhobl i na phechod Sodoma yr hon a ddinistriwyd megis yn ddisymmwth, ac heb gadernid yn gwerssyllu iw herbyn.

7Glânach oedd ei Nazareaid hi na’r eira, gwynnach na’r llaeth: gwridogach oeddynt o gorph na’r cwrel, ai trwssiad fel saphyr.

8[Yn awr] duach yw’r golwg arnynt na’r gloun, nid adweinir hwynt yn yr heolydd: eu croen a lŷnodd wrth eu hescyrn, ac a wywodd fel prenn.

9Gwell yw y rhai a lladdwyd â chleddyf na’r rhai a laddwyd â newyn: o blegit y rhai hyn a ddihoenasant wedi eu lladd o eisieu cnwd y maes.

10Dwylo gwragedd tosturiol a ferwasant eu plant eu hun: oeddynt yn ymborth iddynt hwy yn adfyd merch fy mhobl i.

11Yr Arglwydd a gyflawnodd ei ddigter, a dywalltodd lidiawgrwydd ei sorriant, ac a gynneuodd dân yn Sion yr hwn a ddifaodd ei seiliau hi.

12Ni choelie brenhinoedd y ddaiar, na holl drigolion y bŷd y deue y gwrthwyneb-wr a’r gelyn i mewn i byrth Ierusalem,

13Am bechodau ei phrophwydi, anwiredd ei hoffeiriaid y rhai a ollyngasant waed y rhai cyfiawn oi mewn hi.

14Gwibiasant deillion yn yr heolydd, ymddifwynasant gan waed, fel na ellyd cyffwrdd ai dillad hwynt.

15Gwaedde arnynt, ciliwch ô aflan, ciliwch, ciliwch na chyffyrddwch felly y ciliasant, ac yr aethant ymmaith, yna y dywedwyd ym mysc y cenhedloedd, ni thrigant hwy mwyach.

16Sorriant yr Arglwydd a’u gwascarodd hwynt; nid edrych efe arnynt mwy, ni pharchent hwy yr offeiriaid, ni thosturient wrth yr henaf-gwŷr.

17Ein llygaid a ballasant tra yr oeddem ni yn disgwil am ein cynnorthwy ofer: disgwil yr oeddem ni yn vnic wrth genhedlaeth yr hon nid achube.

18Hwynt a ddisgwiliasant ein cerddediad fel nad allem fyned ar hŷd ein heolydd, y mae ein diwedd ni yn agos: ein dyddiau ni a gyflawnwyd, diau ddyfod ein diwedd ni.

19Yscafnach yw ein erlid-wŷr nag eryrod yr awyr, y maent yn ein herlid ni ar y mynyddoedd, ac yn ein cynllwyn ni yn yr anialwch.

20Anadl ein ffroenau eneiniog yr Arglwydd a ddaliwyd yn eu rhwydau hwynt: yr hwn y dywedasem, tann ei gyscod ef y byddwn ni byw ym mysc y cenhedloedd.

21Bydd lawen a hyfryd merch Edom yr hon wyt yn trigo yn nhir Hus: daw cwppan heibio i tithe hefyd, ti a feddwi ac a ymnoethi.

22Gorphennwyd dy gospedigaeth di merch Sion ni chaeth-gludir di mwy: efe a ymwel a’th anwiredd di merch Edom, efe a ddadcuddia dy bechodau.