Darn o lyfr Esther 15 - William Morgan Bible 1588 original edition

PENN. XV.Esther trwy gyngor Mardocheus yn myned at y brenin i eiriol tros ei phobl.

1Ac ar y trydydd dydd pan beidiodd hi a gweddio, hi ddioscodd ei galar-wisc, ac a wiscodd eu gwychter:

2Ac wedi iddi fyned yn ddisclaer, a galw ar weledudd, ac achubudd pawb, hi a gymmerodd ei dwy lawforwyn, ac hi a bwyssodd ar y naill, fel pe buase hi fwythus, a’r llall oedd yn dwyn ei thraen hi.

3Gwridog hefyd oedd hi o îreidd: dra ei thegwch, ai hwyneb yn llawen megis yn hawddgar (eithr ei chalon hi oedd gyfyng er­ni gan ofn)

4Ac wedi iddi fyned i mewn trwy ’r holl ddrysau, hi a safodd ger bron y brenin, ac yr oedd efe yn estedd ar orseddfa ei frenhiniaeth, ac efe a wiscase ei ddisclaer-wisc oll, ac efe oll mewn aur a meini gwerth-fawr oedd ofna­dwy iawn:

5A chan dderchafu ei ŵyneb yn discleirio gan ogoniant, efe a edrychodd yn llym o ddig, yna y syrthiodd y frenhines, ac hi a newidiodd ei lliw mewn llewyg, ac a ogwyddodd ar ben y llaw-forwyn yr hon oedd yn myned o’r blaen.

6A Duw a drôdd yspryd y brenin yn addfwyn, fell y neidiodd efe ar frys oddi ar ei orseddfa, ac y cymmerodd hi yn ei freichiau hyd oni ddadebrodd hi: ac efe ai cyssurodd hi â geiriau heddychlon, ac a ddyweddod wrthi hi.

7Esther beth yw ’r dy frawd ti ydwyfi cymmer gyssur, ni roddir di i farwolaeth o blegit cyffredin yw ein gorchymyn ni: tyret ymma.

8Ac efe a gymmerodd y wialen aur, ac ai gosododd ar ei gwyddf hi:

9Ac efe ai cofleidiodd hi, ac a ddywedodd, dywet wrthif fi.

10Hithe a ddywedodd wrtho ef: ô arglwydd mi a’th welwn fel angel Duw, a’m calon a gyffrôdd rhag ofn dy ogoniant.

11O blegit rhyfedd ydwyt ti ô arglwydd, a’th wyneb sydd yn llawn grâs.

12A thra yr ydoedd hi yn llefaru hi a syrthiodd yn ei llewyg.

13Yna y cyffrôdd y brenin, ai weision ef oll ai cyssurasant hi.