Ezeciel 31 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XXXI.Y mae yn dangos mai cyffelyb lwyddiant fuase: ac mai cyffelyb ddinistr fydde i’r Assyriaid ac i’r Aiphtiaid.

1Ac yn y trydydd o’r vnfed flwyddyn ar ddêc, ar y cyntaf o’r mis y daeth gair yr Arglwydd attaf gan ddywedyd:

2Dywet fab dŷn wrth Pharao frenin yr Aipht, ac wrth ei weryn, i bwy yr ydwyt tebyg yn dy fawredd?

3Wele Assur yn gedr-wŷdden yn Libanus yn dêg ei cheingciau, ai brig yn cyscodi, ac yn vchel ei huchter, ai brigin oedd rhwng y tewfrig.

4Dyfroedd ai maethase hi, y dyfnder ai derchafase, gan fyned oi hafonydd o amgylch ei phlanfa, bwriodd hefyd ei ffrydau at holl goed y maes:

5Am hynny yr ymderchafodd ei huchder hi goruwch holl goed y maes, ar cheingeiau a amlhausant, ai changhennau a ymestynnasant o ddyfroedd lawer pan fwriodd hi

6Holl ehediaid y nefoedd a nythent yn ei cheingciau hi, a holl fwyst-filod y maes a lydnent dan ei changhennau hi, ie yr holl genhedloedd lluosog a eisteddent yn ei chyscod hi.

7Felly têg ydoedd hi yn ei mawredd yn hŷd ei brig, o herwydd ei gwraidd ydoedd wrth ddyfroedd lawer.

8Y cedr-wŷdd yng-ardd Dduw ni allent ei chuddio hi, y ffynnid-wŷdd nid oeddynt debyg iw cheingciau hi, a’r ffawydd nid oeddynt fel ei changhennau hi, prenn yng-ardd yr Arglwydd nid ydoedd debyg iddi hi yn ei thegwch.

9Gwnaethwn hi yn dêg gan liaws ei changhennau, a holl goed Eden y rhai oeddynt yng-ardd Dduw a genfigennasant wrthi hi.

10Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, o herwydd ymdderchafu o honot mewn vchter, a rhoddi o honi ei blaguryn hyd y tew-frig, ac ymmderchafu ei chalō yn eu huchder:

11Am hynny y rhoddais hi yn llaw cadarn y cenhedloedd, gan wneuthur y gwna efe iddi, am ei drygioni y gwthiais hi allan,

12Ie cedyrn ddieithraid y cenhedloedd ai torrant hi ymmaith, ac ai gadawant hi ar y mynyddoedd, ei brig hefyd a syrthiant yn yr holl ddyffrynnoedd, ai chanhennau a dorrant yn holl geu-nentydd y ddaiar: a holl bobloedd y tîr a ddescynnant oi chyscod hi, ac ai gadawant hi.

13Holl ehediaid y nefoedd a drigant ar ei bôn hi: a holl fwyst-filod y maes fyddant wrth ei changhennau hi.

14Fel nad ymdderchafo holl goed y dyfroedd yn eu huchter, ac na roddant eu brigin hŷd rhwng y tew-frig, ac na safo’r holl dyfradwy: canys rhoddaf hwynt oll i farwolaeth yn y tîr issod, yng-hanol meibion dynion, gyd a’r rhai a ddescynnant i’r pwll.

15Fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, yn y dydd y descynnodd hi i vffern, gwneuthum alaru, toais y dyfnder am dani hi: canys atteliais ei hafonydd, fel yr attaliwyd dyfroedd lawer: gwneuthum i Libanus alaru am dani hi, ac holl goed y maes ddeffygio am dani hi.

16Gan sŵn ei chwymp hi y cyffroais y cenhedloedd, pan wneuthum iddi ddescyn i vffern gyd a’r rhai addescynnant i’r pwll: a holl goed Eden dewis, a goref Libanus yn ddyfradwy oll a ymgyssurant yn y tîr issod.

17Hwythau hefyd gyd â hi a ddescynnant i vffern at laddedigion cleddyf, sef ei braich hi a drigasant tann ei chyscod hi yng-hanol y cenhedloedd.

18I bwy felly o goed Eden yr oeddit tebyg mewn gogoniant, a mawredd? ti a ddescynnir gyd â choed Eden i’r tir issod: gorweddi yng-hanol y rhai Ezec.28.10.dienwaededic gyd â lladdedigion cleddyf, dymma Pharao ai holl liaws, medd yr Arglwydd Dduw.