Psalmau 31 - William Morgan Bible 1588 original edition

Psalm. xxxj.In te Domine speraui.Psalm Dafydd at y pen-cerdd.

1Ynot ti Arglwydd yr ymddyriedais, na’m gwradwydder yn dragywydd: gwaret fi yn dy gyfiawnder.

2Gogwydda dy glust attaf, bryssia i’m gwarêdu: bydd i mi yn graig gadarn, yn dŷ amddeffyn i’m cadw.

3Canys fyng-hraig a’m castell ti: gan hynny er mwyn dy enw, tywys fi, ac arwain fi.

4Dwg fi allan o’r rhwyd yr hon guddiâsant i’m herbyn: canys ti fy nerth.

5 Luc.23.46. I’th law y gorchymynnaf fy yspryd: gwaredaist fi ô Arglwydd Dduw y gwirionedd.

6Caseais y rhai sy yn cadw ofer-wagedd: minne hefyd a obeithiaf yn yr Arglwydd.

7Ymlawenhaf, ac ymhyfrydaf yn dy drugaredd, yr hwn a welaist fy adfyd: adnabuost fy enaid mewn cyfyngder.

8Ac ni warchaeaist fi yn llaw y gelyn, sefydlaist fy nhraed mewn ehangder.

9Trugarhâ wrthif Arglwydd canys cyfyng arnaf: dadwinodd fy llygaid, fy enaid a’m bol gan gystudd:

10Canys fy mywyd a ballodd gan ofid, a’m blynyddoedd gan alar: fy nerth a syrthiodd o herwydd fy anwiredd, a’m hescyrn a bydrâsant.

11Yn warthrudd yr ydwyf gan fy holl elynnion, a yn ddirfawr gan fyng-hymydogion: ac yn ddychryn i’r rhai a’m hadwaenant, y rhai a’m gwelent allan a gilient oddi wrthif.

12Anghofiwyd fi allan o feddwl, fel marw: yr ydwyf fel llestr methedic.

13Canys clywais ogan llaweroedd, dychryn o bob parth: pan gyd-ymgynghorâsant yn fy erbyn, yr amcanâsant fy nieneidio.

14Ond mi a obeithiais ynot ti Arglwydd, dywedais, fy Nuw ydwyt.

15Yn dy law di fy amsêrau: gwaret fi oddi wrth law fyng-elynnion, ac oddi wrth fy erlid-wŷr.

16Llewyrcha dy wyneb ar dy wâs: achub fi yn dy drugaredd.

17Arglwydd na waradwydder fi, canys gelwais arnat: gwradwydder yr annuwolion, torrer hwynt i’r bedd.

18Gosteger eu gwefusau celwyddoc, y rhai a ddywedant yn galed drwy falchder, a diystyrwch yn erbyn y cyfiawn.

19Morr fawr dy ddaioni yr hwn a roddaist i gadw i’r sawl a’th ofnant, a wnaethost i’r rhai a ymddyriedant ynot ger bron meibion dynnion.

20Cuddi di hwynt yn ddirgel ger dy fron rhag balchder dynnion: cuddi hwynt mewn pabell rhag cynnen tafôdau.

21Bendigêdic fyddo’r Arglwydd, canys dangosodd yn rhyfedd ei garedigrwydd i mi mewn dinas gadarn.

22A mi a ddywedais yn fy ffrwst, fo’m bwriwyd allan o’th olwg: er hynny ti a wrandewaist lais fyng-weddiau pan lefais arnat.

23Cerwch yr Arglwydd ei holl sainct ef: yr Arglwydd a geidw ffyddlonniaid, ac a dâl yn ehelaeth i’r neb a wnant falchder.

24Ymnerthwch oll a’r sydd yn gobeithio yn yr Arglwydd: ac efe a gryfhâ eich calon.