2.Brenhinoedd 19 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XIX.Duw yn addo, ac yn rhodd i Hezecia y fuddugoliaeth yn erbyn Senacherib, 37 Ai feibion ei hun yn lladd Senacherib.

1A Phan glybu y brenin Hezecia yna efe a rwygodd ei ddillad: ac a wiscodd sach-liain, ac a aeth i mewn i dŷ yr Arglwydd.

2 Esa.37.5. Ac a anfonodd Eliacim yr hwn benteulu, a Sobna yr scrifennudd, ac henuriaid yr offeiriaid wedi ymwysco mewn sach-liain ac Esay fab Amos y prophwyd.

3Ac hwy a ddywedasant wrtho ef, fel hyn y dywedodd Hezecia, diwynon cyfyngdra, a cherydd, a chabledd yr dydd hwn: canys y meibion a ddaethant hyd yr anedigaethfa, and nid grym i escor.

4Ond odid fe a wrendu yr Arglwydd dy Dduw ar holl eiriau Rabsaceh (yr hwn a anfonodd brenin Assyria ei feistr ef i gablu y Duw byw) ac i geryddu a geiriau y rhai a glybu yr Arglwydd dy Dduw: am hynny dercha dy weddi dros y gweddill yr hwn sydd iw gael.

5Felly gweision y brenin Hezecia a ddaethant at Esay.

6Ac Esay a ddywedodd wrthynt hwy, fel hyn a dywedwch wrth eich meistr: fel hyn y dywedodd yr Arglwydd, nac ofna rhac y geiriau y rhai a glywaist y rhai y cablodd gweission brenin Assyria fi.

7Wele fi yn rhoddi yn ei erbyn ef wynt, fel y clywo efe drwst, ac y dychwelo im wlâd: gwnaf hefyd iddo syrthio ar gleddyf yn ei wlâd ei hun.

8Yna y dychwelodd Rabsaceh, ac y cafodd frenin Assyria yn ymladd yn erbyn Libna: canys efe a glywse fyned o honaw ef o Lachis.

9A phan glybu efe am Thirhaca brenin Ethiopia gan ddywedyd, wele efe a aeth allan i ryfela a thi: yna efe a ddychwelodd, ac a anfonodd gennadau at Hezecia gan ddywedyd:

10Fel hyn y lleferwch wrth Hezecia brenin Iuda gan ddywedyd, na thwylled dy Dduw di yr hwn yr wyt yn ymddyried ynddo gan ddywedyd: ni roddir Ierusalem yn law brenin Assyria.

11Wele ti a glywaist yr hyn a wnaeth brenhinoedd Assyria i’r holl weledydd gan eu difrodi hwynt: ac a waredir di?

12A waredodd Duwiau y cenhedloedd hwynt, y rhai a ddarfu i’m tadau i eu dinistrio, sef Gosan, a Haran, a Reseph, a meibion Eden y rhai o fewn Thelassar?

13Mae brenin Hemath? a brenin Arphad? a brenin dinas Sepharfaim, Hena ac Ifa?

14A Hezecia a gymmerodd y llythyrau o law y cennadau, ac ai darllenodd hwy, yna efe a aeth i fynu i dŷ yr Arglwydd, a Hezecia ai lledodd hwynt ger bron yr Arglwydd.

15Yna Hezecia a weddiodd ger bron yr Arglwydd, ac a ddywedodd, ô Arglwydd Dduw Israel yr hwn wyt yn aros y Cerubiaid, ti yn vnic ydwyt Dduw ar holl deyrnasoedd y ddaiar: ti a wnaethost y nefoedd, a’r ddaiar.

16Gogwydda Arglwydd dy glust, a gwrando, agor dy lygaid Arglwydd ac edrych: gwrando hefyd eiriau Senacherib, yr hwn a anfonodd i ddifenwi y Duw byw.

17Gwir ô Arglwydd, i frenhinnoedd Assyria ddifa’r holl genhedloedd ai tîr hwynt,

18A rhoddi eu duwiau hwynt yn tân: canys nid hwy dduwiau, eithr gwaith dwylo dŷn goed, a maen, am hynny y dinistriasant hwy hwynt.

19Yn awr gan hynny ô Arglwydd ein Duw ni, achub ni attolwg oi law ef: fel y gwypo holl deyrnasoedd y ddaiar mai tydi yn vnic’r Arglwydd Dduw.

20Yna Esay mab Amos a anfonodd at Hezecia gan ddywedyd, fel hyn y dywedodd Arglwydd Dduw Israel: gwrandewais ar yr hyn a ddeisyfiaist arnafi yn erbyn Senacherib brenin Assyria.

21Dymma’r gair yr hwn a lefarodd yr Arglwydd yn ei erbyn ef: y forwyn merch Sion a’th ddirmygodd di, a’th watwarodd, merch Ierusalem a escydwodd ben ar dy ôl di.

22Pwy a ddifenwaist ti, ac a geblaist? ac yn erbyn pwy y derchefaist di lef, ac y codaist yn vchel dy lygaid? onid yn erbyn Sanct Israel?

23Trwy law dy gennadau y ceblaist ti yr Arglwydd, ac y dywedaist: yn amldra fyng-herbydau y dringais i vchelder y mynyddoedd ystlysau Libanus: a mi a dorraf vchelder ei cedr-wŷdd ef ai ddewis ffynnidwŷdd ef, âf hefyd im llettŷ eithaf, goed eu dol-dir hwynt.

24Myfi a gloddiais, ac a yfais ddyfroedd dieithr: a gwadnau fy nhraed hefyd y diyspyddais yr holl afonydd gwarchaedic.

25Oni chlywaist ti ddarparu o honofi hyn er ystalm, ac i mi lunio hynny er y dyddiau gynt? yn awr y dygum hynny i benn fel y bydde i ddinystrio dinasoedd caeroc yn garneddau dinistriol.

26Am hynny eu trigolion yn gwttoglaw a ddychrynnwyd, ac a gywilyddiwyd: oeddynt gwellt y maes, fel eginin llyssieun laswelltyn ar bennau neu olosciad ŷd cyn corsi.

27Dy eisteddiad hefyd, a’th fynediad, a’th ddyfodiad a adnabum i: a’th gynddeiriawgrwydd i’m herbyn.

28Am it ymgynddeiriogi i’m herbyn, ac i’th ddadwrdd ddyfod i fynu i’m clustiau i: am hynny y gosodaf fy mâch yn dy ffroen, a’m ffrwyn yn dy weflau, ac a’th ddychwelaf di ar hŷd yr vn ffordd ac y daethost.

29A hyn yn argoeli ti y flwyddyn hon y bwyttei a dyfo o honaw ei hun, ac yn yr ail flwyddyn yr attwf: ac yn y drydedd flwyddyn hauwch, a medwch, plennwch winllannoedd hefyd, a bwyttewch eu ffrwyth hwynt.

30A’r gweddill o dŷ Iuda a adewit a wreiddia eilwaith i wared, ac a ddŵg ffrwyth i fynu.

31Canys gweddill a aiff allan o Ierusalem, a rhai diangol o fynydd Sion: zêl Arglwydd y lluoedd a wnaiff hyn.

32Am hynny fel hyn y dywedodd yr Arglwydd am frenin Assyria, ni ddaw efe i’r ddinas hon, ac ni ergydia saeth yno: hefyd ni ddau efe oi blaen hi a tharian, ac ni fwrw glawdd iw herbyn hi.

33Ar hyd yr vn ffordd, ac y daeth y dychwel efe, ac ni ddaw i mewn i’r ddinas hon medd yr Arglwydd.

34A mi a ddeffynnaf y ddinas hon, gan ei chadw hi er fy mwyn fy hun, ac er mwyn Dafydd fyng-wâs.

35A’r nosson honno’r aeth Esa.37.36. 2.Cron.23.21. Tob.1.21. Eccles. 48.24.|SIR 48:241.Mac.7.41. 2.Mac.8.19.angel yr Arglwydd, ac a darawodd yng-werssyll yr Assyriaid bump, a phedwar vgain, a chant o filoedd: a’r a gyfodasant yn foreu, ac wele hwynt oll yn gelaneddau meirwon.

36Felly Senacherib brenin Assyria a gychwynnod, ac a aeth ymmaith hefyd, ac a ddychwelodd: ac a arhosodd yn Ninife.

37Pan ydoedd efe yn addoli yn nhŷ Nescoth ei dduw ef, yna Adramalech a Sarazer ei feibion ef ai lladdasant ef a chleddyf, 2.Cron.32.21. Esay.37.38.a hwynt a ddiangasant i wlâd Armenia: ac Asarhadon ei fab ef a deyrnasodd yn ei lê ef.