1Ac yr oedd rhyw Ephrate-wr o Ramathaim Zophim o fynydd Ephraim, ai enw Elcana mab Ieroham, fab Elihu, fab Thohu, fab Zuph
2A dwy wragedd iddo ef, enw y naill Hānah, ac enw y llall Peninnah: ac i Peninnah yr ydoedd plant, ond i Hannah nid plant.
3 Deut.16.16. A’r gŵr hwnnw a aei i fynu oi ddinas bôb blwyddyn i addoli, ac i aberthu i Arglwydd y lluoedd yn Siloh: ac yno dau fab Eli Hophni a Phinees offeiriaid i’r Arglwydd.
4Bu hefyd y diwrnod yr aberthodd Elcana roddi o honaw ef i Peninnah ei wraig, ac iw meibion, ai merched oll rannau.
5Ac i Hannah y rhoddes efe vn rhan wynebol, canys efe a gâre Hannah, er i’r Arglwydd gaeu ei brû hi.
6Ai gwrthwyneb-wraig ai cythruddodd hi a digter, fel y cyffroawdd hi: am i’r Arglwydd gaeu ei brû hi.
7(Ac felly y gwnaeth efe bôb blwyddyn) pan escynne hithe i dŷ yr Arglwydd hi ai cythrudde hi felly, fel yr ŵyle, ac na fwyttae.
8Yna Elcana ei gŵr a ddywedodd wrthi, Hannah pa ham yr ŵyli di? a pha ham na fwyttei? a pha beth a flina dy galon? onid ŵyfi well i ti na dêc o feibion?
9Yna Hannah a gyfododd wedi iddi fwytta, ac yfed yn Silo: ac Eli yr offeiriad oedd yn eistedd ar faingc, wrth bôst teml yr Arglwydd.
10A hi yn athrist a weddiodd hefyd ar yr Arglwydd, a chan ŵylo a ŵylodd.
11Hefyd hi a addunodd adduned, ac a ddywedodd: ô Arglwydd y lluoedd, os gan edrych yr edrychi ar gystudd dy law-forwyn, ac am coffei fi, ac nid anghofi dy law-forwyn, onid rhoddi i’th lawforwyn fâb: yna y rhoddaf ef i’r Arglwydd holl ddyddiau ei enioes, ac nid aiff ellyn ar ei ben ef.
12A bu fel yr oedd hi yn gweddio llawer ger bron yr Arglwydd: i Eli ddal sulw ar ei genau hi.
13Canys Hannah oedd yn llefaru wrthi ei hun, yn vnic ei gwefusau a symmudent, ai llais ni chlywid: ac Eli a dybiodd ei hi yn feddw
14Yna Eli a ddywedodd wrthi hi, pa hŷd y byddi feddw? bwrw ymmaith dy wîn oddi wrthyt.
15A Hannah a attebodd, ac a ddywedodd, nid fy arglwydd, gwraig galed arni fi, gwîn hefyd na diod gadarn nid yfais: eithr Psal.42.5.tywelltais fy meddwl ger bron yr Arglwydd.
16Na chyfrif dy law-forwyn yn ferch y fall: canys o amldra fy mefyrdod, a’m llid, y lleferais hyd yn hyn.
17Yna yr attebodd Eli, ac a ddywedodd, dôs mewn hêddwch: a Duw yr Israel a roddo dy ddymuniad yr hwn a ddymunaist ganddo ef.
18A hi a ddywedodd, caffed dy law-forwyn ffafor yn dy olwg: felly yr aeth y wraig iw thaith, ac a fwyttaodd, ac ni bu morr athrist mwy.
19Yna y cyfodasant yn foreu, ac a addolasant ger bron yr Arglwydd, ac a ddychwelasant, ac a ddaethant iw tŷ Ramah: yna Elcana a adnabu Hannah ei wraig, a’r Arglwydd ai cofiodd hi.
20A bu o fewn cylchoedd dyddiau feichiogi o Hannah, ac escor ar fab, a hi a alwodd ei enw ef Samuel: canys gan yr Arglwydd y dymunais ef
21Yna yr aeth Elcana y gŵr i fynu, ai holl dy-lwyth i aberthu i’r Arglwydd aberth blynyddawl, ai adduned.
22Ond Hannah nid aeth i fynu, canys hi a ddywedodd wrth ei gŵr hyd oni ddiddyfnir y bachgen: yna y dygaf ef, fel y dangosir ef o flaen yr Arglwydd, ac y trigo yno byth.
23Yna Elcana ei gŵr hi a ddywedodd wrthi hi, gwna yr hyn a welech yn dda, aros hyd oni ddiddyfnech ef: yn vnic yr Arglwydd a gyflawno ei air, felly yr arhôdd y wraig, ac a fagodd ei mâb nes iddi ei ddiddyfnu ef.
24A phan ddiddyfnodd hi ef, hi ai dûg ef i fynu gyd a hi, a thri o fustych, ac Exod.16.36.vn Epha o beillied, a chostrêled o wîn, a hi ai dûg ef i mewn i dŷ yr Arglwydd yn Silo a’r bachgen yn ieuangc.
25Yna y lladdasant fustach, ac a ddugasant y bachgen at Eli.
26A hi a ddywedodd wrthif fy arglwydd y mae dy enaid yn fyw fy arglwydd, myfi yw yr wraig yr hon oedd yn sefyll ymma gyd a thi, gan weddio ar yr Arglwydd.
27Am y bachgen hwn y gweddiais, a’r Arglwydd a roddodd i mi fy nymuniad yr hwn a ddymunais ganddo ef.
28Minne hefyd ai rhoddais ef i’r Arglwydd, yr holl ddyddiau y rhai y byddo efe y rhoddwyd ef i’r Arglwydd: ac efe a ymgrymmodd yno i’r Arglwydd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
