1O Dduw dod ti i’r brenin dy farnedigaethau: ac î fab y brenin dy gyfiawnder.
2[Yna] y barn efe dy bobl mewn cyfiawnder: a’th drueniaid mewn iniondeb.
3Y mynyddoedd a ddygant heddwch i’r bobl a’r brynnau, gyfiawnder.
4Efe a farn drueniaid y bobl, efe a achub feibion yr anghênus: ac a ddryllia y gorthrymmudd.
5Tra fyddo haul a lleuad i’th ofnant, oes oesoedd.
6Efe a ddescyn fel glaw ar gnû gwlân, fel cafodydd yn dyfrhau y ddaiar.
7Yn ei ddyddiau ef y blodeua y cyfiawn, ac amlder o heddwch fydd tra lleuad.
8Ac efe a lywodraetha o fôr hyd fôr, ac o’r afon hyd derfynau y ddaiar.
9Oi flaen ef yr ymgrymma trigolion yr anialwch: ai elynnion a lŷfant y llŵch.
10Brenhinoedd Tharsis, a’r ynysoedd a dâlant anrheg, brenhinoedd Saba, ac Arabia a ddygant rodd.
11Ie’r holl frenhinoedd a ymgrymmant iddo ef: yr holl genhedloedd ai gwasanaethant ef.
12Canys efe a wared yr anghênog pan waeddo, a’r truan hefyd, a’r ni cynnorthwy-wr iddo.
13Efe a arbed y tlawd a’r rheidus: ac a achub enaid y rhai anghenus.
14Efe a wareda ei henaid oddi wrth dwyll, a thrawsder: a gwerthfawr fydd eu gwaed yn ei olwg ef.
15Byw hefyd fydd efe, a rhoddir iddo o aur Arabia: gweddiāt hefyd atto ef yn wastad: beunydd y clodforir ef.
16Bydd dyrned o ŷd ar y ddaiar ym mhen y mynyddoedd, ei ffrwyth a escwyd fel Libanus: a a darddant o’r ddinas fel gwellt y ddaiar.
17Ei enw fydd yn dragywydd, ei enw a beru tra fyddo haul, yr holl genhedloedd a fendithir ynddo ef, ac ai clodforant ef.
18Bendigêdic’r Arglwydd Dduw Duw Israel, yr hwn yn vnic sydd yn gwneuthur rhyfeddodau.
19Bendigedic hefyd enw ei ogoniant ef yn dragywydd: a’r holl ddaiar a lanwer oi ogoniant, Amen, Amen.
20 YMMA y gorphennir gweddiau Dafydd fab Isai.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
