Deuteronomium 20 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XX.Araith yr offeiriaid a’r swyddogion wrth y bobl pan elent i ryfel. 10 Bod yn rhaid cynnig heddwch yn gyntaf i bawb ond i bobl Canaan. 19 Gwahardd torri mewn rhyfel goed ffrwythlon.

1Pan elech i ryfel yn erbyn dy elynnion, a gweled meirch, a cherbydau, phobl fwy na thi, nac ofna rhacddynt: o herwydd yr Arglwydd dy Dduw gyd a thi, yr hwn a’th ddûg di i fynu o dir yr Aipht.

2A bydded, pan nessaoch i’r rhyfel: yna ddyfod o’r offeiriad, a llefaru wrth y bobl,

3A dyweded wrthynt, clyw Israel, yr ydych chwi yn nessau heddyw i’r rhyfel yn erbyn eich gelynnion: na Deut.28.7.feddalhaed eich calon, nac ofnwch, na synnwch, ac na ddychrynwch rhacddynt.

4Canys yr Arglwydd eich Duw sydd yn myned gyd a chwi i ryfela a’ch gelynnion trosoch chwi: i’ch achub.

5Yna y llywawdwŷr a lefarant wrth y bobl gan ddywedyd, pa ŵr yr hwn a adailadodd dŷ newydd, ac nis cyssegrodd ef, eled a dychweled iw dŷ rhac i farw mewn rhyfel, ac i ŵr arall ei gyssegru ef.

6A pha ŵr yr hwn a blannodd winllan, ac nis mwynhaodd hi, eled a dychweled iw dŷ rhac ei farw mewn rhyfel, ac i ŵr arall ei mwynhau.

7A pha ŵr bynnac a* ymgredodd a gwraig, ac ni phriododd hi, eled, a dychweled iw dŷ rhac ei farw mewn rhyfel, ac i wr arall ei phriodi.

8Y llywawdwŷr hefyd a chwanegant lafaru wrth y bobl, ac ddywedant: Barn.7.3.Pa ŵr bynnac ofnus, a meddal galon, eled a dychweled iw dŷ fel na lwfrhao efe galon ei frawd megis ei galon yntef.

9A bydded pan ddarffo i’r llywawdwyr lefaru wrth y bôbl: yna osod o honynt dywysogion y lluoedd, yn ben ar y bobl.

10Pan nessaech di at ddinas i ryfela yn ei herbyn, Num.21.22. Deut.2.26.yna galw arni am heddwch.

11A bydded os heddwch a ettyb hi i ti, ac agorydit: yna bydded i’r holl bobl y rhai a geffir ynddi fod i ti dan deyrnged, a’th wasanaethu.

12Ac oni heddycha hi a thi, ond gwneuthur rhyfel a thi: yna gwarche di arni hi.

13Pan roddo’r Arglwydd dy Dduw hi yn dy law di: yna taro ei holl wrwyaid a mîn y cleddyf.

14Yn vnic y benwyaid, a’r plant, Ios 8.2.a’r anifeiliaid, a phob aim a’r a fyddo yn y ddinas ei holl yspail a yspeili i ti: a thi a fwynhei yspail dy elynnion, yr hwn a rydd yr Arglwydd dy Dduw i ti.

15Felly y gwnei i’r holl ddinasoedd pell iawn oddi wrthit: y rhai nid o ddinasoedd y cenhedloedd hynn.

16Ond o ddinasoedd y bobloedd hynn y rhai y mae’r Arglwydd dy Dduw yn eu rhoddi it yn etifeddiaeth na chadw vn enaid yn fyw:

17Ond gan ddifrodi difroda hwynt yr Hethiaid, a’r Amoriaid, y Canaaneaid, a’r Pheriziaid, yr Hesiaid, a’r Iebusiaid, megis y gorchymynnodd yr Arglwydd dy Dduw i ti.

18Fel na ddyscant i chwi wneuthur ar ôl eu holl ffiaidd-dra hwynt y rhai a wnaethant iw duwiau hwynt, a phechu o honoch yn erbyn yr Arglwydd eich Duw:

19Pan warchaech di ar dref lawer o ddyddiau, gan ryfela yn ei herbyn hi iw hennill, na ddifetha ei choed gan daro bwyall arnynt hwy canys o honynt y bwyttei, na thorr dithe hwynt i fyned o’th flaen mewn gwarch-glawdd, o herwydd dyn pren y maes.

20Er hynny y pren yr hwn a ŵyddost nad pren ymborth yw, hwnnw a ddifethi ac a dorri, ac a adailedi warch-glawdd yn erbyn y ddinas, yr hon sydd yn gwneuthur rhyfel a thi, hyd oni ddarostyngech hi.