4.Esdras 9 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. IX.Pob peth bydol sydd a dechreu, ac a diwedd iddo. 10 Poenau i’r annuwiol ar ôl y fuchedd hon. 15 Mwy yw rhifedi y drwg na’r da.

1Yna efe a’m hatebodd gan ddywedyd, mesura ’r amser yn ddyfal ynddo ei hun: a phan welech y naill rann i’r arwyddion ar a ddangosais i ti o’r blaen wedi dyfod,

2Yna i cei ddeall, mai ’r gwir amser yw yn yr hwn y dechreu y Goruchaf ymweled a’r hwn a wnaeth efe.

3A phan weler daiar-grŷn a chynnwrf ym mhlith pobl y byd,

4Yna y cei yn ddiau ddeall, ddarfod i’r Goruchaf ddywedyd am y pethau hynny ar yr amser a fu o’th flaen di, o’r dechreuad.

5Canys fel y mae i bôb peth a’r y sydd yn y bŷd ddechreu a diwedd, a’r diwedd sydd eglur,

6Felly y mae hefyd i amseroedd y Goruchaf ddechreuad mewn rhyfeddodau a nerth, ac a ddiweddāt mewn gweithredoedd ac arwyddiō.

7A phob vn a’r a gadwer, ac a allo ddiangc wrth ei weithredoedd, a ffydd, drwy ’r honn y credasoch,

8A achubir oddi wrth y peryglon hynny, ac a gaiff weled fy iechydwriaeth yn fy nhîr mau fi, ac yn fy mrooedd: canys sanc teiddiais fy hun oddi wrth y byd.

9Yna y cŵynir i’r rhai a gam-arferasant fy ffyrdd mau fi: a’r sawl ai taflodd hwynt allan yn ddiystyr a drigant mewn poenau.

10Canys y rhai a dderbyniasant dyrnau da yn eu bywyd, ac ni’s adnabuant fi.

11A’r sawl a gassaodd fyng-hyfraith tra ydoedd iddynt rydd-did, a phan oedd iddynt amser i wellhau ac i droi, ni’s deallasant, ond ei diystyru hi,

12Rhaid i’r rhai hynny ŵybod, a pa beth yw fyng-hyfraith i yn ôl marwolaeth, mewn poenau.

13Am hynny na ofala di pa fodd y cosbir yr anuwiol: ond ymofyn pa fodd y cedwir y cyfiawn a phwy bie ’r byd, ac er mwyn pwy, a pha bryd.

14Yna yr atebais, gan ddywedyd,

15Dywedais o’r blaen, a dywedaf etto, ac ai dywedaf hefyd rhag-llaw: fôd mwy o’r rhai colledig nag o’r rhai cadwedig:

16Fel y mae ’r llifddwfr yn fwy na defnyn.

17Ac efe a’m hatebodd gan ddywedyd, fel y mae ’r maes, felly y mae ’r hâd: fel y mae ’r llyssiau, felly y mae eu lliw hefyd: fel y mae ’r gweithiwr, felly y bydd y gwaith: ac fel y byddo ’r llafur-wr, felly y bydd ei lafur hefyd: canys yr amser oedd felly.

18A phan arlwyais i’r rhai sydd yn awr, cyn gwneuthuriad y byd, yn yr hwn y caent aros, nid oedd neb y pryd hynny yn dywedyd yn fy erbyn i.

19Canys y pryd hynny, pawb (oedd yn v­fydd,) arfer y rhai a wnaethbwyd yn y byd a lygrwyd wrth hâd tragywyddawl, ac wrth gyfraith o’r hon ni’s gallant ymadel.

20Felly ystyriais y bŷd, ac wele yr ydoedd perigl, o herwydd y dychymygion a ddaethent iddo ef.

21A gwelais, ac arbedais hwynt yn ddir­fawr, a chedwais i mi vn o ffrwyth y winwydden, a phlanhigin o genedl fawr.

22Darfydded am y gynnullheidfa a dyfodd yn ofer, a chadwer fyng-râwn a’m planhigin: canys drwy boen fawr y gwneuthum i hwynt.

23Er hynny os gorphywyst saith niwrnod etto, ond ni chei di ymprydio ynddynt,

24Dôs gan hynny ymmaith i faes o lyssiau heb dŷ arno, a bwytta yn vnic o lyssieu ’r maes, na phrawf gig, nac ŷf wîn, ond bwytta lyssiau yn vnic,

25A gweddia ar y Goruchaf yn wastadol, ac yna mi a ddeuaf i ymddiddan â thi.

26Felly mi a aethym ymmaith i’r maes a elwir Ardath, fel y gorchymynnodd efe i’m, ac yno i’r eisteddais ym mysc y llyssiau, a bwytteis lyssieu ’r maes, a’r bwyd hwnnw a’m digonodd.

27Ym mhenn y saith mwrnod eisteddais ar y glas-wellt, a’m calon oedd yn flîn o’m mewn fel o’r blaen.

28Ac agorwyd fyng-enau, a dechreuais ymddiddan a’r Goruchaf gan ddywedyd,

29 Exod.19.9|EXO 19:9 & 24.3.|EXO 24:3. Deut.4.12. O Arglwydd ymddangosaist i ni, a gwnaethost i’n tadau dy adnabod yn yr anialwch, mewn lle anghyfannedd, llwm, pan ddaethant allan o’r Aipht.

30A lleferaist, gan ddywedyd, clyw fi ô Israel, ac ystyria di fyng-eiriau ô hâd Iacob.

31Canys mi a heuaf fyng-hyfraith ynoch, a hi a ddwg ffrwyth ynoch, ac anrhydeddir chwi er ei mwyn yn dragywyddawl.

32Ond ein tadau y rhai a dderbyniasant dy gyfraith ni’s cadwasant hi, ac ni chanlynasant dy ordeiniadau, a ffrwyth dy gyfraith nid ym­ddangosodd, ac ni’s galle, canys eiddo ti oedd.

33Canys y neb ai derbyniodd a gollwyd, Deut.32.28.am na’s cadwent y pethau a hauesid ynddynt.

34Ac wele arfer yw, pan dderbynio ’r ddaiar hâd, ne ’r môr y llong, ne lestr fwyd a diod: pan fetho ’r ddaiar lle yr hauwyd, ne pan dorro y llong ne ’r llestr lle y rhoesid y peth:

35Y pethau hefyd a roddwyd ynddynt a gollwyd: a’r pethau a dderbyniwyd nid arhosant gyd â ni: ond nid felly y bydd ynom ni.

36Canys ni y rhai a dderbyniasom y gyfraith a gollir mewn pechod, ac felly y gwna ein calon a dderbyniodd y gyfraith:

37Canys ni dderfydd am y gyfraith, ond aros a wna yn ei grym.

38A phan ddywedais y pethau hyn yn fyng­halon, edrychais o’m hamgylch, ac ar fy llaw ddehau y gwelwn wraig yn galaru yn drist, yn gwneuthur cwynfan mawr, yn gweiddi yn vchel, ac yn drom ei chalon, ai dillad wedi rhwygo, a lludw oedd cenddi ar ei phenn.

39Yna y bwriais y meddyliau oedd gennif o’r blaen heibio, a throais atti hi,

40A dywedais wrthi hi, pa ham yr ydwyt yn ŵylo: a phaham yr ydwyt môr drist dy galon?

41A hi a ddywedodd wrthif, arglwydd, gâd fi yn llonydd, fel y gallwyf alaru drosof fy hun, a chwanegu fyng-alar, canys wyf drist iawn fyng-halon, ac wedi dwyn yn isel heb rôl.

42A dywedais wrthi hi, beth a ddarfu i ti: dywet i mi.

43Hithe a ddywedodd wrthif, myfi dy wa­sanaeth-wraig a fum hesb, ac heb planta, er bod i mi ŵr ddeng-mhlynedd ar hugain.

44A’r deng-mhlynedd ar hugain hyn, yr ydwyf yn gweddio nôs a dydd a phob awr ar y Goruchaf.

45Ar ben y deng-mhlynedd ar hugain, Duw a’m gwrandawodd fi dy wasanaeth­wraig, edrychodd ar fy nrhueni, ystyriodd fy mlinder, a rhoddes i mi fâb: a mi a fum lawen am dano ef, ac felly yr oedd fyng-ŵr hefyd, a’m holl gymmydogion, a rhoesom anrhydedd mawr i’r Goruchaf.

46A megais ef drwy boen fawr.

47Felly pan dyfodd efe, a dyfod i oedran gwreicca, mi a wneuthym wledd.