1.Brenhinoedd 17 - William Morgan Bible 1588 original edition

PEN. XVII.Elias yn prophwydo newyn i Ahab. 6 Ac yn cael ei borthi gan y cig-frain ennyd. 10 Ac wedi hynny gan wraig weddw o Sarepta. 16 A honno yn cael rhâd penllâd, ai mab o farw i fyw.

1Ac Elias (y Thesbiad o bresswylwtyr Gilead) a ddywedodd wrth Ahab, y Eccle.48.3.|SIR 48:3. iago.5.16.mae byw Arglwydd Dduw Israel yr hwn yr ydwyf yn sefyll ger ei fron, ni bydd y blynyddoedd hyn wlith, na glaw: onid yn ôl fyng-air maufi.

2A gair yr Arglwydd a ddaeth atto ef gan ddywedyd:

3Dôs oddi ymma a thro di tua yr dwyrain: ac ymguddia wrth afon Cerith yr hon ar gyfer yr Iorddonen.

4Ac o’r afon yr yfi: a mi a berais i’r cigfrain dy borthi di yno.

5Felly efe a aeth, ac a wnaeth yn ôl gair yr Arglwydd: efe a aeth, ac a arhosodd wrth afon Cerith, yr hon ar gyfer yr Iorddonen.

6A’r cigfrain a ddugent iddo ef fara, a chîg y boreu, a bara, a chig bryd nawn: ac yntef a yfe o’r afon.

7Ac ym mhen y flwyddyn y sychodd yr afon: canys ni buase law yn y wlâd.

8A gair yr Arglwydd a ddaeth atto ef gan ddywedyd:

9 Luc.4.25. Cyfot dos i Sareptha yr hon yn Sidon, ac aros yno: wele gorchymynnais i wraig weddw dy borthi di yno.

10Felly efe a gyfododd, ac a aeth i Sareptha, pan ddaeth efe at borth y ddinas, wele yno wraig weddw yn casclu briwydd: ac efe a lefodd arni, ac a ddywedodd, dŵg attolwg i mi ychydig ddwfr mewn llestr fel yr yfwyf.

11Ac hi a aeth iw gyrchu: yna efe a alwodd arni, ac a ddywedodd, dwg attolwg i mi dammed o fara yn dy law.

12A hi a ddywedodd y mae yr Arglwydd dy Dduw yn fyw, nid oes gennif deisen, onid lloned llaw o flawd mewn celwrn, ac ychydig olew mewn stên: ac wele fi yn casclu briwydd i fyned i mewn, ac i baratoi hynny i mi, ac i’m mab, fel y bwyttaom hynny, ac y byddom feirw.

13Ac Elias a ddywedodd wrthi, nac ofna, dos i mewn gwna yn ôl dy air: etto gwna i mi o hynny dorth fechan yn gyntaf, a dŵg i mi, yna gwna i ti, ac i’th feb yn olaf.

14Canys fel hyn y dywedodd Arglwydd Dduw Israel, y blawd yn y celwrn ni threulir, a’r olew o’r sten ni dderfydd hyd y dydd y rhoddo yr Arglwydd law ar wyneb y ddaiar.

15Felly hi a aeth, ac a wnaeth yn ôl gair Elias: ac hi a fwyttaodd, ac yntef, ai thylwyth, blwyddyn.

16Ni ddarfu y celyrned blawd, a’r stêned olew ni ddarfu: yn ôl gair yr Arglwydd yr hwn a ddywedase efe drwy law Elias.

17Ac wedi y pethau hyn y clefychodd mab gwraig y tŷ: ac yr oedd ei glefyd ef mo’r gryf, fel na thrigodd anadl ynddo.

18A hi a ddywedodd wrth Elias, beth i mi a thi gŵr Duw? a ddaethost ti attaf i goffau fy anwiredd, ac i ladd fy mab?

19Ac efe a ddywedodd wrthi hi, dyro i mi dy fab: ac efe ai cymmerth ef oi mynwes hi, ac ai dûg ef i fynu i stafell yr hon yr oedd efe yn aros ynddi, ac ai gosododd i lawr ar ei wely ei hun.

20Yna efe a lefodd ar yr Arglwydd, ac a ddywedodd: o Arglwydd fy Nuw, a ddrygaist ti y wraig weddw yr hon yr oeddwni i yn ymdeithio gyd a hi, gan lâdd ei mab hi?

21Ac efe a ymestynnodd ar y bachgen dair gwaith, ac a lefodd ar yr Arglwydd, ac a ddywedodd: ô Arglwydd fy Nuw, dychweled attolwg enaid y bachgen hwn iddo eil-waith.

22Yna yr Arglwydd a wrandawodd ar lef Elias: ac enaid y bachgen a ddychwelodd i mewn iddo ef, ac efe a ddadebrodd.

23Yna Elais a gymmerodd y bachgen, ac ai rhoddes ef iw fam: ac Elias a ddywedodd, gwêl, byw yw dy fab.

24A’r wraig a ddywedodd wrth Elias, yn awr, hyn a wn i mai gŵr Duw ti: ac gwirionedd gair yr Arglwydd yn dy enau di.